گروه بین‌الملل:
طنین مرگ بر دیکتاتور در همه جهان عرب بعد از تحولات تونس به گوش می‌رسد. اردن، الجزایر، سوریه و یمن از کشورهایی هستند که مقابل موج عظیم نارضایتی‌های عمومی قرار دارند. نرخ بالای بیکاری و پایین بودن درآمدهای عمومی را می‌توان از جمله اصلی‌ترین عواملی دانست که کشورهای عربی با آن مواجه هستند. در یمن رژیم علی عبدالله صالح که رهبری دیکتاتوری 32 سالهای را در اختیار دارد با اعتراضات ده‌ها هزار تن از مردم در صنعا و شهرهای بزرگ دیگر این کشور روبه‌رو شده است. تظاهرکنندگان با شعار مرگ بر دیکتاتور در خیابان‌ها حاضر شده و مقابل نیروهای امنیتی که با اعمال خشونت سعی در متفرق کردن معترضان داشتند مقاومت کردند. آمارها نشان می‌دهد 35 درصد از مردم یمن بیکار هستند که این مساله برای «دیکتاتور» ارقام غم‌انگیزی است. تظاهرکنندگان به وضع بد معیشتی و موروثی شدن حکومت در یمن اعتراض دارند و عبدالله عقب‌نشینی قابل توجهی را مقابل این حملات کرده است. او در نطقی قول داده فرزندش جانشینش نخواهد بود و یمن به سوی آزادی‌های مدنی حرکت خواهد کرد اما با حضور عناصر افراطی در جنوب و سرمایه‌گذاری وهابیت در این کشور به نظر نمی‌رسد شرایط سیاسی به سوی دموکراسی پیش روی سریعی داشته باشد. صالح قول داده در انتخابات ریاست جمهوری آینده شرکت نخواهد کرد و اصلاحات سیاسی را به اجرا خواهد گذاشت، اما به نظر نمی‌رسد که این وعده‌ها برای تظاهرکنندگان کافی باشد زیرا آنها اکنون عملکرد رژیم حاکم برکشورشان را زیر سوال برده‌اند و می‌گویند درآمدهای ناشی از نفت وگاز ما کجاست.در تجمعات روزهای پنجشنبه و جمعه بیش از 20 هزار تن از مخالفان و موافقان صالح شرکت کردند که در برخی مناطق با خشونت‌های کوچک پیگیری شد. مخالفات از صالح می‌خواهند دیکتاتوری 3 دهه‌ای خود را پایان دهد و کشور را ترک کند. این در حالی است که مردم یمن با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند، سرمایه‌گذاری خارجی در اقتصاد یمن رقم پایینی دارد و آمریکا نیز کمک‌های نظامی خود را به دولت به جهت فساد مالی کاهش داده است. آمارها نشان می‌دهد یمن در میان کشورهای عربی در جذب سرمایه مکان چهاردهم را دارد که جایگاه قابل توجهی برای کشوری با ذخایر انرژی ثابت شده نیست. تولد نفت در یمن طی سالهای 2003 تا 2010 به طور محسوسی کاهش یافته، طوری که جایگاه این کشور از مکان 30 در میان تولید کنندگان نفت به مکان 36 در سال 2010 رسیده است. طبعیت منحصر به فرد یمن و جایگاه استراتژیک این کشور در خاورمیانه توجه‌ها را به سوی تحولات در آن جلب کرده است. به نظر می‌رسد صالح تا انتخابات آتی در یمن بماند اما به علت ساختار ضعیف حزبی احتمال روی کار آمدن جریانی کاملا متفاوت حاکمیت کنونی در این کشور ضعیف است.