علیرضا خطیبی:
نمایش ضعیف و دور از انتظار مسعود شجاعی و جواد نکونام در جام ملت‌های آسیا باز هم تاریخ را تکرار کرد، تاریخی که برای نخستین بار بعد از پایان جام ملت‌های 2000 لبنان کلید خورد و خیلی‌ها را بر آن داشت تا انگشت اتهام بازی نکردن برای تیم ملی را به سوی مهدی مهدوی‌کیا، مردی که آن روزها درخششی فوق‌العاده در ترکیب مردان بندر هامبورگ داشت، نشانه بروند. کار تا آنجا بالا گرفت که حتی اسماعیل حلالی هم علنا در برنامه 90 مهدوی‌کیا را به بازی نکردن و جلال طالبی و کادر فنی را به پارتی بازی محکوم کرد. بعد از جام ملت‌های 1996 و معرفی یک نسل جدید به فوتبال ایران و استارت لژیونر شدن بود که داستان بازی نکردن برای تیم ملی و نگه داشتن «ساق پا» مطرح شد. قبل از این زمان، نه بحث لژیونر چندان مطرح بود و نه بازیکنی با این اتهام روبه‌رو می‌شد.
مهدی مهدوی‌کیا
مهدوی‌کیا برای هامبورگ یک ستاره تمام عیار بود و فریادهای «میدی، میدی» هر هفته در آ. او. ال آره‌نا شنیده می‌شد ولی وقتی تیم ملی را در جام ملت‌های لبنان دیدیم اثری از شماره 15 مهار ناشدنی هامبورگ نبود. مهدوی‌کیا آرام‌ترین روزهای ملی‌اش را پشت سر گذاشت و در حالی‌که همگان معتقد بودند شماره 2 نباید در ترکیب اصلی باشد اما مهدوی‌کیا در همه بازی‌ها فیکس بود. اسماعیل حلالی در برنامه 90 مهدوی‌کیا را به بازی نکردن برای تیم ملی و محافظت از ساق پایش متهم و محکوم کرد و مهدوی‌کیا هم در معدود دفعاتی که از کوره در رفت حلالی را جزو هزار بازیکن اول فوتبال ایران هم جای نداد. حالا و بعد از گذشت بیش از یک دهه از این موضوع می‌توان به این نتیجه رسید که مهدوی‌کیای لبنان بدترین مهدوی‌کیای تم ملی بود، به چه علتی؟ نمی‌دانیم.
وحید هاشمیان
وقتی در همان بازی‌های ملی اولش 2 بار دروازه قرقیزستان را در بازی‌های آسیایی بانکوک باز کرد همگان از تولد یک علی دایی جدید در فوتبال ایران گفتند ولی هاشمیان هیچگاه برای تیم ملی یک ستاره یا مهاجمی گلزن مثل دایی نبود. در حقیقت اگر گلی که در مرحله مقدماتی جام جهانی 2006 وارد دروازه قطر کرد و آن 2 گلی که در تهران به ژاپن زد که اصلا هم گل‌های کم‌ارزشی نبودند، را از کارنامه او حذف کنیم با مهاجمی روبه‌رو می‌شویم که برای تیم ملی گل نمی‌زد در حالی‌که یک فصل تمام هر هفته گلزنی او برای بوخوم روی خروجی خبرگزاری‌ها نقش می‌بست. تیم ملی در جام ملت‌های 2007 امید زیادی به شماره 9 داشت اما او مانند جام جهانی 2006 کاری نکرد و گلی نزد.
رحمان رضایی
همیشه جای سوال بود که واقعا او با همین توانایی که در تیم ملی نمایش می‌دهد راهی دفاعی‌ترین لیگ دنیا شده و اخبار درخشش منتشر می‌شود؟ رضایی تیم ملی هیچ شباهتی به آن مدافع سختگیر مسینا و پروجا نداشت. او بدون بازی کردن در استقلال و پرسپولیس راهی اروپا شد و در مهد کاتناچیو بازی کرد. در هر حال اشکال یا از دیدن ما بود که در رضایی هرگز چهره یک مدافع سختگیر که به هیچ مهاجمی باج نمی‌دهد را نمی‌دیدیم یا اینکه او واقعا رضایی اسکودتو و ایتالیا را برای انجام بازی‌های ملی به ایران نمی‌آورد. بدون شک اصلی‌ترین نکته‌ای که از رضایی ملی‌پوش در ذهن داریم همان ضرباتی است که بر سر و صورت بداوی وارد کرد.
مسعود شجاعی
اینکه تیم ملی هرگز در یک دیدار رسمی که با گلزنی مسعود شجاعی همراه بوده نتوانسته به پیروزی برسد، نمی‌تواند موضوع کم‌اهمیتی به شمار بیاید. نمایش او در جام ملت‌های قطر چیزی نبود که مثلا با پیراهن اوساسونا روبه‌روی ساراگوسا از او دیده بودیم. شجاعی جز یک ضربه چیپ در بازی با کره جنوبی هیچ کار دیگری انجام نداد در حالی که قرار بود همان مردی باشد که یک تیم را دریبل می‌زند و سرنوشت را در یک لحظه تغییر می‌دهد. شماره 8 جدید تیم ملی بدون شک یک بازیکن کاملا معمولی است، مردی که علاقه زیادی به نمایش دادن با توپ دارد و روی همین اصل بود که وقتی در بازی آخر مقدماتی جام جهانی 2010 توپ را جلوی دروازه گرفت به جای زدن گل ترجیح داد بچرخد و مدافعان را دریبل بزند، شاید تیم ملی با آن ضربه‌ای که زده نشد راهی آفریقای جنوبی می‌شد.
جواد نکونام
کاپیتان در قطر خیلی‌خیلی ضعیف بود و با نمایش‌های اسفبارش تبدیل به سیبل منتقدان شد، مردی که حتی نام جواد خیابانی را هم وارد لیست دلایل حذف تیم ملی کرد و خیلی زود در برابر قطبي شمشیر را از رو بست و حتی مدعی شد به سعیدلو و کفاشیان هم گفته نباید به این تیم امید بست. سوال اصلی اما این بود، چرا به جای درخشش او شاهد کلکسیونی از پاس‌های اشتباه ژنرال تیم ملی بودیم که گل کره جنوبی هم روی یکی از این گاف‌ها رقم خورد؟ نکونام همه توانش برای جام ملت‌ها را در آن مصاحبه با روزنامه قطری و علیه خبرنگاران ایرانی خرج کرد و دیگر چیزی برای ارائه نداشت. حرف‌هایش به عنوان دفاع در برنامه 90 هم بیشتر به تلاش‌های یکی در آستانه غرق شدن می‌مانست که حاضر بود به هر چیزی دست بزند تا نجات پیدا کند.