1- کتاب آیات شیطانی:
از نگاه اغلب متفکران، انتشار کتاب آیات شیطانی مهم‌ترین نماد رویارویی با جهان اسلام است؛ ماجرایی که همه معادلات تفاهم و همزیستی مسلمانان با غرب را به هم ریخت. کتاب آیات شیطانى بار نخست، مهرماه 1367 هجری خورشیدی با حمایت «مارگارت تاچر»، نخست‌وزیر وقت انگلستان چاپ شد. این اثر موهن در اغلب کشورهای اسلامی به‌عنوان سمبلى از دسیسه بر ضد دین در فهرست آثار ممنوعه قرار گرفت. در همان نخستین روزهای انتشار آن، مسلمانان در بریتانیا قیام خود برضد آیات شیطانى و نویسنده مرتد آن را آغاز کرده و با تظاهرات گسترده، خواستار جمع‌آورى نسخه‌هاى کتاب از کتابفروشى‌ها و عذرخواهى ناشر آن- انتشارات پنگوئن- شدند. تاکنون چندین نفر بویژه در شبه‌قاره هند جان خویش را بر سر اعتراض به این اقدام موهن، نثار اسلام، قرآن و پیامبر اعظم(ص) کرده‌اند. در یک اقدام تاریخی در فوریه سال ۱۹۸۹ (بهمن 1367) فتواى اعدام و قتل نویسنده مرتد آیات شیطانى از سوى حضرت امام خمینی قدس الله نفسه الزکیه صادر شد. پس از این فتوا- که به عنوان مهم‌ترین رویداد سال در جهان بازتاب یافت- نهاد ۱۵ خرداد جایزه‌اى براى قتل رشدي تعیین کرد. پس از آن جوایز بسیارى از سوى نهادها و سازمان‌ها در کشورهاى اسلامى براى اجراى فرمان قتل رشدى تعیین شد. نویسنده مرتد آیات شیطانى مقاله‌اى درباره رحلت امام خمینى نوشت و تلاش کرد جمهورى اسلامى همزمان با ارتحال ایشان فتوای قتل وي را لغو کند. در این مقاله وى مطالبى را درباره ریشه‌هاى تعارض بین اسلام و آزادى بیان در غرب مطرح کرد اما جمهورى اسلامى در نخستین موضع پس از رحلت حضرت امام(ره) بر فتواى مهدورالدم بودن رشدى تاکید کرد. لندن پس از ناامیدى کامل از لغو فتواى مهدورالدم بودن رشدى در مراسم ویژه‌ای در کاخ باکینگهام، نشان عالى بریتانیا با عنوان «سِر» را به رشدى اعطا کرد و در پى آن موج تازه‌اى از اعتراض ایرانى‌ها، ملت‌ها و دولت‌هاى مسلمان به راه افتاد. مدال به نویسنده مرتد آیات شیطانى شاید اتفاقى عجیب‌تر از انتشار کتاب بحران‌ساز او بود. لندن که یک بار با انتشار آیات شیطانى در کانون قهر و اعتراض مسلمانان قرار گرفته بود، با اقدام جدید نام خویش را در صدر سازمان‌دهندگان حرکت‌های
ضد اسلامی تثبیت کرد. هنوز بسیارى از مسائل در باب نیات و اهداف اتفاق جشن ملکه براي اعطاي لقب «سر» به رشدي،روشن نشده است اما بیش از همه خود انگلیسى‌ها از دامنه تاثیر ماجراى رشدى در جهان اسلام باخبرند. آنها مى‌دانند ماجراى رشدى به نماد ستیز در روابط جهان غرب با شرق و جهان اسلام تبدیل شده است. رشدى در عصر منازعات بین‌المللى، یک حلقه غیرقابل انکار از زنجیره مناقشات 2 قطب تمدنى است و شاید بالاترین شاخص بى‌اعتمادى جهان اسلام به دولتى که نام کهن‌ترین نماینده جهان لیبرال - سکولار غرب را یدک مى‌کشد. در خاطره مسلمانان و مشرق‌زمینیان، این مسأله به‌عنوان «دسیسه بزرگ قرن» ثبت است؛ ماجرایى که نخستین جرقه جنگ تمدن‌ها را حتى پیش از آنکه تئورى «برخورد تمدن‌ها»ى آقاى ساموئل هانتینگتون مطرح شود یا نومحافظه‌کاران آمریکا در لباس شوالیه‌هاى جنگ تمدن‌ها ظاهر شوند، شعله‌ور کرد.