قهرمان پرتاب دیسک ایران و آسیا در واکنش به صحبت‌های معاون سازمان تربیت بدنی و مخالفت با اعزامش به کمپ تمرینی آفریقای جنوبی گفت: «نه اینکه بخواهم از این کشور بروم و در تیم دیگری باشم، اما حداقل می‌توانم به جایی بروم که برای من ورزشکار ارزش قائل شوند». این حرف دل احسان حدادی است، قهرمانی که حالا لب به اعتراض باز کرده تا عقده‌هایی که مدت‌ها نگه داشته بود را بازگو کند. حدادی از حضور 10 ساله‌اش در دنیای ورزش حرفه‌ای حرف می‌زند و می‌گوید: «10 سال است ورزش حرفه‌ای می‌کنم اما تابه‌حال نشده که شورای برون مرزی برنامه تدارکاتی‌ام را تصویب نکند، مانده‌ام که چه اتفاقی بعد از این جلسه افتاده است. هفته گذشته نشست شورای برون مرزی با حضور نایب رئیس بانوان فدراسیون دوومیدانی خانم نیازاده برگزار شده و حتی وی به ما اعلام کرد که سفرم تصویب شده است اما این سازمان تربیت بدنی بوده که در نامه خود با سفر من به کمپ تمرینی آفریقا موافقت نکرده است». او فلاش بکی به بازی‌های آسیایی گوانگجو و مدالی که برای ایران کسب کرده می‌زند و می‌گوید: «این اتفاق در حالی افتاده که من 2 ماه پیش مدال طلای بازی‌های آسیایی گوانگجو را گرفتم و رکورد این بازی‌ها را جابه‌جا کردم اما آن وقت سفر تدارکاتی‌ام را تصویب نمی‌‌کنند، مگر این سفر چه هزینه‌ای برای آنها دارد. گفته‌اند هزینه این سفر 25 میلیون تومان می‌شود اما من فاکتورهای سال گذشته را دارم. من در فاصله یک سال و اندی تا المپیک می‌توانم در یکی از مجهزترین کمپ‌های تمرینی پرتابگران دنیا و با حضور قهرمانان مطرح جهان ضمن انجام تمرین، آنها را آنالیز کنم. همه هزینه‌های سفر و اسکان 40 روزه در کمپ آفریقا نزدیک به 12 میلیون تومان می‌شود، آیا این هزینه زیاد است؟ این در حالی است که هزینه اردوی 20 روزه در کیش 18 میلیون تومان شده بود!» حدادی که دلش خیلی پر است در ادامه پای مذاکره تلفنی‌اش با رئیس سازمان تربیت‌بدنی را پیش می‌کشد و می‌گوید: «من در تماسی با دفتر آقای سعیدلو مشکلم را بازگو کردم و وی بلافاصله با من تماس گرفت و اعلام کرد که برای حل مشکلم هرکاری را انجام می‌دهد. من از توجهی که رئیس سازمان تربیت بدنی نسبت به یک ورزشکار داشتند تشکر می‌کنم. من قهرمان المپیک نیستم اما مگر هر کسی در چنین کمپی تمرین کند باید قهرمان المپیک یا دنیا باشد.
ورزشکاران مطرح دنیا را در «زرورق» می‌گذارند تا برای رقابت‌های مهم دنیا آماده شوند. مربی، دکتر تغذیه، پزشک، ماساژور، بدنساز و تمرینات خوب برای آنها در نظر می‌گیرند تا مدال المپیک بیاورند. اگر در المپیک چین مصدوم نمی‌شدم می‌توانستم مدال طلای المپیک را بگیرم. من از آقای سعیدلو می‌خواهم که تصمیم درستی در این‌باره بگیرند. اگر هزینه این اردو را متقبل نشوند با هزینه شخصی‌ام راهی اردوی آفریقا می‌شوم تا نشان بدهم که برای تمرین کردنم ارزش قائل هستم، همه چیز من ورزش است. نه شغلی دارم نه تحصیلات دانشگاهی. تمام زندگی‌ام را برای ورزش گذاشته‌ام. اگر قرار باشد تمرین نروم قول مدال و نتیجه هم نمی‌دهم».