بخش دوم:
تاج‌الملوک آیرملو، همسر رضاخان و مادر محمدرضا، در بخشی از یک گفت‌وگو، به «دفتر مخصوص ملکه فرح» و اعضای آن اشاره می‌کند. یکی از کسانی که تاج‌الملوک درباره وی سخن می‌راند، «لیلی امیرارجمند» است. نگاهی به خاطرات مادر شاه نشان می‌دهد، وقاحت لیلی در دربار پهلوی به حدی بوده که حتی اعتراض تاج‌الملوک هم از شدت بی‌حیایی لیلی درآمده است. البته مادر محمدرضا، نه اینکه به خاطر حرام بودن حرکات لیلی یا فطرت انسانی‌اش تحت تاثیر قرار گرفته باشد؛ بلکه به این دلیل که کارهای امیر ارجمند، پرستیژ سلطنت را خدشه‌دار می‌کند، معترض بود. با پوزش فراوان از خوانندگان گرامی، جهت روشنگری مجبور به چاپ برخی خاطرات وی و برخی دیگر از درباریان هستیم.
تاج‌الملوک می‌گوید:
«در دفتر فرح، همه رقم آدمی دیده می‌شد. یکی خانم لیلی جهان‌آرا معروف به امیرارجمند بود که می‌گفتند، هم شاگردی فرح در مدرسه رازی بوده است. این خانم، نمونه یک زن بی‌بند و بار و آزاد از هر نوع قید و بندی بود. لیلی، کاخ را ملک شخصی خودش می‌دانست و گاهی اوقات 20-15 زن از کارکنان دربار، ندیمه‌ها، خدمه و دوستانش را لختِ لخت می‌کرد و در استخر کاخ بدون هیچ پوششی لخت مادرزاد شنا می‌کردند. یک بار آقای صاحب‌اختیار، سرپرست خدمه کاخ‌های سلطنتی به خانم امیرارجمند گفته بود: «خانم! این کارها خوبیت ندارد که شما و دوستان‌تان، لخت مادرزاد جلوی چشم باغبان‌ها و کارگران کاخ داخل استخر می‌روید و آب‌بازی و شنا می‌کنید.» اما لیلی به جای آنکه نصیحت این مرد ریش‌سفید را گوش کند، به او گفت: «بگذار نگاه کنند. برای سوی چشم‌شان خوب است.»
من از این مطلب رنج می‌بردم و چون مایل نبودم روی فرح به من باز شود، به خود او مستقیما چیزی نمی‌گفتم و به محمدرضا نق می‌زدم که این کارها قباحت دارد و چه بسا کارکنان کاخ و دربار که این مناظر را می‌بینند، موقع خروج از کاخ و در خانواده خود و در میان دوستان و آشنایان ماوقع را تعریف کنند و به پرستیژ خانواده ما لطمه بخورد اما محمدرضا هم تحت‌تاثیر لیلی بود و هیچ کاری نمی‌کرد. یک روز خودم فرح را خواستم و به او نهیب زدم، انجام این قبیل کارها در دربار درست نیست. فرح گفت: «درست گفته‌اند شاه می‌بخشد شازده‌قلی نمی‌بخشد. خود محمدرضا ما را آزاد گذاشته و آن وقت باید به تو حساب پس بدهم. اختیار [...]خودم را دارم.» من هم به کلی با او قطع رابطه کردم و دیگر یک کلمه با او حرف نزدم.
من شخصا لیلی امیرارجمند را در شلوغ‌کاری‌های فرح مقصر می‌دانم. این زن یک افکار مخصوصی داشت که هیچ آدمی نداشت. مثلا می‌گفت، اگر آدم‌ها در حضور هم معاشقه و زناشویی کنند، لذتش دوصدچندان می‌شود و خودش همیشه مجالس نزدیکی چند نفره راه می‌انداخت و گاهی که مرد کم می‌آوردند، از خدمتکاران دربار صدا می‌کردند و می‌بردند داخل محفل خودشان».
«فریده دیبا»، مادر فرح نیز از فساد مشمئزکننده لیلی، دوست شبانه‌روزی دخترش ابراز شگفتی می‌کند:
«من از بی‌پروایی جنسی لیلی ناراضی بودم. لیلی بویژه در مسافرت‌های نوشهر و کیش عادت داشت بدون هیچ‌گونه پوششی وارد دریا شود و برایش اهمیت نداشت ده‌ها نفر نگهبان و گاردی دارند او را تماشا می‌کنند».
لیلی امیرارجمند با این همه فساد علنی و بی‌شرمی که جالب است به حدی مراعات نمی‌کند و شورش را درمی‌آورد که حتی صدای مادر محمدرضا و مادر فرح را هم درمی‌آورد(!) تمام وقت در کنار ملکه ایران بود. آنها هرگاه در تهران بودند، در کاخ و دربار پهلوی در جنب یکدیگر بودند و وقتی هم فرح به مسافرت می‌رفت، یکی از همراهان همیشگی وی بود.
لیلی چنان به فرح ابراز علاقه می‌کرد که حتی طرز لباس پوشیدن و آرایش خود را هم شبیه فرح قرار می‌داد و متقابلا فرح نیز به حدی به لیلی علاقه‌مند بود که سعی می‌کرد در لاقیدی و بی‌بند و باری و بی‌حیایی، شبیه وی باشد. یکی از محافظان محمدرضا می‌گوید:
«لیلی امیرارجمند از دوستان نزدیک ملکه فرح بود. خیلی از کارهایشان مثل هم بود. مثلا در وقاحت و بی‌شرمی کاملا شبیه هم بودند. از اینکه جلوی مردم، لخت قدم بزنند، لذت می‌بردند».