رئیس مرکز تحقیقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت: ربات ایرانی با کاربرد درمان ضایعات نخاعی با استفاده از سلول‌های بنیادی رونمایی شد. علیرضا زالی در مراسم رونمایی از این ربات ایرانی اظهار داشت: بر اساس آمارها سالانه 196 هزار نفر در کشور دچار مصدومیت تصادفات رانندگي می‌شوند که 45 درصد از این مصدومیت‌ها به سطوح نخاع افراد آسیب می‌رساند و متاسفانه موجب معلولیت نخاعی می‌شود.
وی با اشاره به اینکه بیشترین مشکلات معلولیت نخاعی در سن 26 سالگی صورت می‌پذیرد، افزود: میانگین سنین 15 تا 35 سالگی بیشترین افراد مبتلا به مشکلات نخاعی بر اثر تصادفات مصدومیت‌های ترافیکی به شمار می‌آید. زالی افزود: بیماران ضایعه نخاعی جدا از اینکه از نظر روحی و انگیزشی دچار مشکلات فراوان می‌شوند، بار اقتصادی بسیاری نیز برای کشور دربر دارند و نگهداری معلول صدمات نخاعی برای هر خانواده مشکل است. وی با اشاره به اینکه برای درمان صدمات نخاعی در دنیا روش‌های متفاوتی بازاندیشی شده است ولی ابتکار مشترک دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی با دانشگاه علم و صنعت ایران ابعاد بسیار گسترده و بار علمی بسیاری دارد. وی اظهار داشت: ابتکار جدید این 2 دانشگاه برای حل مشکلات بیماران ضایعات نخاعی قبل از اینکه در عرصه رسانه‌های جمعی خبری شود در مقالات معتبر جهانی به ثبت رسیده و این ابتکار علمی پزشکی به طور کامل مسیر آکادمیک خود را گذرانده است. زالی با اشاره به اینکه عدم تحرک بیماران قطع نخاعی جدا از مشکلات انگیزشی و روحی مشکلات بسیار دیگری از جمله عفونت‌های تنفسی، افزایش بار استخوانی و زخم بستر را دربر دارد، تصریح کرد: ابتکار ویلچرهای ایستا در قرن اخیر راهکار بسیار خوبی برای بیماران قطع نخاعی به حساب می‌آید ولی این پروژه جدید به صورتی عمل خواهد کرد که کنترل حرکات و اندام‌های عملیاتی بدن را فعال می‌کند و به نوعی فرآیند عصب‌سازی را به دنبال دارد و در نهایت سیستم اعصاب مرکزی که قطع شده است را به نقطه اولیه بازمی‌گرداند. زالی همچنین در جمع خبرنگاران از ساخت تراشه ترمیم ضایعات نخاعی برای سهولت درمان این بیماران در کشور خبر داد. وی گفت: در حال حاضر فرآیند درمان بیماران ضایعه نخاعی به وسیله یک ربات صورت می‌گیرد که این درمان در خارج از بدن فرد انجام می‌شود. وی افزود: ساخت تراشه ترمیم ضایعه نخاعی با هدف کاهش و حذف درمان‌های تهاجمی برای بیماران ضایعه نخاعی صورت می‌گیرد که هم از نظر اخلاقی و هم از نظر درمانی مخاطرات کمتری برای بیماران خواهد داشت.