1 - پائولو مالدینی (ایتالیا)
چه چیزی درباره یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ فوتبال که در پست جناح چپ یکی از اسطوره‌های این ورزش بوده است می‌توان گفت؛ او نیازی به معرفی ندارد. پیراهن شماره 3 روسونری به خاطر او بایگانی شد و با 25 سال حضور در تیم نخست باشگاه رکوردی عالی را به جای گذاشت. نکته تراژیک این است که حتی مالدینی هم در فهرست ما قرار دارد و توجه بیش از حد به بازیکنان هجومی نفرات شایسته‌ای مثل او را در حاشیه قرار داده است.
2 - تیه‌ری آنری (فرانسه)
بهترین گلزن تاریخ آرسنال و فرانسه که در تالار افتخارات هر 2 تیم جایگاه خاصی دارد. آنری ستاره یورو 2000 بود و افتخارات بسیاری را به همراه آرسنال و بارسا کسب کرده است اما رقبایش در فتح توپ طلا از او خوش‌شانس‌تر بودند. آنری در سال‌های آخر فوتبالش امید چندانی به این موفقیت ندارد بویژه پس از دسته‌گلی که در دیدار برابر ایرلند جنوبی به آب داد.
3 - جیان لوئیجی بوفون (ایتالیا)
بهترین دروازه‌بان نسل خودش که شانس زیادی دارد تا به عنوان بهترین شوت‌گیر تمام تاریخ انتخاب شود. او در سال 2001 گران‌ترین دروازه‌بان دنیا شد و نمونه‌ای کامل از یک گلر ایده‌آل است. البته او هنوز برای کسب این عنوان شانس دارد اما سابقه نشان داده کمتر دروازه‌بانی به این سطح از موفقیت رسیده است.
4 - کافو (برزیل)
کمتر مدافع راستی در فوتبال سرعت و توانایی‌های او را داشته است. کافو 4 بار با برزیل راهی جام‌جهانی شد و در سال‌های 1994 و 2002 جام قهرمانی را کسب کرد. او 142 بازی ملی برای برزیل انجام داد و در حالی فوتبالش را به پایان برد که توپ طلا را از نزدیک لمس نکرد.
5 - لیلیان تورام (فرانسه)
شاید او بهترین مدافع تاریخ فرانسه باشد که در کارهای دفاعی جاگیری بسیار خوبی داشت. سرعت بالا، قدرت بدنی خوب، هوش بالای تاکتیکی، تکل‌های عالی و یک رهبر خوب، مشخصات مدافع سابق یوونتوس و تیم‌ملی فرانسه است که او هم مورد توجه کارشناسان قرار نگرفت.
6 - آلساندرو نستا (ایتالیا)
یکی از مستعدترین مدافعان دهه اخیر که اگر در شرایط مطلوب باشد هیچ‌کس بهتر از او نیست. درخشش در یورو 2000 و 2 قهرمانی با میلان در لیگ قهرمانان برای اهدای توپ طلا به او کافی نبود و این مدافع پرتجربه حتی در بین 3 کاندیدای نهایی هم جایی نداشت. زوج او و کاناوارو در خط دفاعی با شناخت خوبی که از هم دارند، یکی از بهترین زوج‌های خط دفاعی تاریخ را تشکیل داده بود.
7 – اولیور کان (آلمان)
او در جام‌جهانی 2002 توانست ینس لمن را کنار زده و سنگربان نخست تیم‌ملی کشورش شود. بدون شک او یکی از بهترین دروازه‌بانان 10، 15 سال اخیر فوتبال جهان است و 86 بار پیراهن تیم‌ملی را به تن کرده است. درخشش کان در جام‌جهانی 2002 عناوین بسیاری را برایش به دنبال داشت اما در نهایت در سال‌های 2001 و 2002 در مکان سوم جای گرفت.
8 – رائول گونسالس(اسپانیا)
اسطوره رئالی‌ها در سال‌های اخیر با بهترین هافبک دفاعی (کلودماکه‌له)، بهترین گوش (لوئیس فیگو)، بهترین هافبک بازیساز (زین‌الدین زیدان) و بهترین مهاجم (رونالدو) همبازی بوده است، آنها آمدند و رفته‌اند اما او نزولی نداشته و بهترین گلزن تاریخ رئال، بهترین گلزن تیم‌ملی اسپانیا و همچنین بهترین گلزن تاریخ لالیگاست. اما اینها برای انتخاب او به عنوان مرد سال کافی نبود. او 3 بار پیاپی در سال‌های 2000، 2001 و 2002 به عنوان دوم رسید.
9 - پیتر اشمایکل (دانمارک)
یکی از 3 دروازه‌بانی که در این فهرست حضور دارد. وقتی در سال 1999 ریوالدو توپ طلا را برد بسیاری سنگربان دانمارکی منچستریونایتد را مستحق آن می‌دانستند. جالب اینکه او در بین 3 نامزد نهایی جایی نداشت و با وجود درخشش با پیراهن منچستریونایتد و قهرمانی با این تیم در اروپا نتوانست توفیقی کسب کند. بدون شک او بهترین دروازه‌بان دهه 90 بود که به حقش نرسید.
10 - داوور شوکر (کرواسی)
مهاجم سابق کروات‌ها 2 بار در سال‌های 1996 و 1998 شانس فتح توپ طلا را داشت. او تیمش را به یک‌چهارم نهایی یورو و نیمه‌نهایی جام‌جهانی رساند. او 45 گل در 69 بازی تیم‌ملی کرواسی به ثمر رساند و در ترکیب دیناموزاگرب، سه‌ویا و رئال‌مادرید درخشش خوبی داشت. او در سال 1998 در رقابتی نزدیک این افتخار را به رونالدوی برزیلی واگذار کرد.
غیبت فان پرسی در تركيب هلند
فان مارویک تصمیم گرفت به جای دی‌یونگ و فان درفارت بازیکنی را به تیم دعوت نکند اما لوک دی‌یونگ، مهاجم تیم توئنته جای فان پرسی را در ترکیب نارنجی‌ها گرفت. برت فان مارویک، سرمربی تیم ملی هلند، رابین فان‌پرسی، مهاجم آرسنال، نایجل دی‌یونگ، هافبک منچسترسیتی و رافائل فان درفارت، مهاجم تاتنهام را برای دیدار دوستانه مقابل اتریش به تیم ملی هلند دعوت نکرد. فان پرسی در دیدار این هفته آرسنال مقابل نیوکاسل که با تساوی 4-4 به پایان رسید، 2 بار گلزنی کرد و بی‌صبرانه در انتظار دعوت شدن به تیم ملی هلند و بازی مقابل اتریش بود. اما ابتلا به آنفلوآنزا موجب شد او این دیدار را از دست بدهد. لوک دی‌یونگ، مهاجم تیم توئنته جای او را در ترکیب نارنجی‌ها گرفت. نایجل دی‌یونگ نیز که 3 بازی اخیر تیم ملی هلند را به دلایل انضباطی از دست داده بود، در انتظار بازگشت به جمع نارنجی‌ها بود اما از ناحیه قوزک پا دچار آسیب‌دیدگی شد و به همین دلیل از فهرست خارج شد. فان درفارت نیز در پیروزی 2بر یک تاتنهام مقابل بولتون از ناحیه ماهیچه پشت پا دچار آسیب‌دیدگی شد .