بعد از تجزیه اندونزی یعنی پرجمعیت‌ترین کشور اسلامی و جدا‌سازی تیمور شرقی از آن، اینک عملا تجزیه سودان نیز تحقق پیدا کرد و ضربه‌ای دیگر بر پیکر جهان اسلام نواخته شد و جنگ با تمدن اسلامی وارد مرحله جدیدی شد.
سیاست تجزیه کشورهای اسلامی بخش مهمی از استراتژی غرب و اسرائیل در قبال جهان اسلام است و این سیاست درباره کشورهای نفت‌خیز خاورمیانه تحت عنوان «خاورمیانه جدید» در سیاست‌های بوش نامگذاری شد. خاورمیانه جدید یعنی تجزیه همه کشورهای اسلامی به قطعات کوچک که قابل سلطه و سرکوب باشند. هر چند «خاورمیانه جدید» نامی است که در زمان بوش پسر بر این طرح نهادند، لیکن این طرح بخشی از «نظم نوین جهانی» است که همان دیکتاتوری جهانی به‌سرکردگی آمریکاست که بوش پدر در پی برقراری آن بود و البته این طرح‌ها به مدت‌ها قبل از وی بازمی‌گردد. «واین برگر» وزیر جنگ آمریکا در زمان ریاست جمهوری ریگان، استراتژی آمریکا را در قبال ایران در زمان جنگ 8 ساله بیان کرد و آن «خشکاندن ریشه ایران به عنوان یک ملت» بود که معنی آن تجزیه ایران است تا مردم ایران خود را یک ملت ندانند، بلکه ایران باید به قطعات کوچک تقسیم می‌شد، آرزویی که البته با خود به گور خواهند برد، همانطور که ریگان با این آرزو به گور رفت. اما تجزیه کشورهای اسلامی به ایران ختم نمی‌شود و این امر شامل همه کشورهای اسلامی از جمله عربستان، یمن، عمان، امارات، ترکیه و اصولا همه کشورهای اسلامی می‌شود. اصولا اشغال عراق با همین هدف انجام شد، لذا به محض اشغال عراق حکام آمریکایی این کشور را به 3 منطقه اداری تقسیم کردند تا مقدمه‌ای باشد بر تجزیه عراق. آنها برای اینکه کردها را با خود همراه کنند عملا وانمود می‌کنند که از تاسیس کشور کردستان یکپارچه که در حقیقت تجزیه عراق، ایران، سوریه و ترکیه است حمایت می‌کنند لیکن آنها حتی کردستان یکپارچه در عراق را هم تحمل نخواهند کرد. اصولا در این سیاست نباید بومی‌ها بر اریکه قدرت باقی بمانند بلکه همچون دوران استعمار پیر باید این ژنرال‌های اشغالگر باشند که بر مقدرات این نقاط تجزیه شده حاکمیت داشته باشند. حتی منابع طبیعی آن سهم و حق آمریکاست!
تلاش برای کمرنگ کردن ایمان مذهبی جوانان و ترویج فساد و مواد مخدر نیز صرفا برای ضعیف کردن مقاومت در این کشورها است. حمایت از فتنه سال 88 و جنگ نرم نیز با همین هدف انجام می‌پذیرد. توطئه‌های آنها در ایران به شکست انجامید، اشغال عراق و افغانستان برایشان بسیار پرهزینه است و عملا شکست خورده است. برای بحران اقتصادی آمریکا و اروپا راه خروجی مشاهده نمی‌شود و حتی در خود آمریکا زمزمه امکان تجزیه آمریکا بر زبان‌ها افتاده است. در حالی که آنها با حمایت از فتنه‌گران و به اصطلاح اصلاح‌طلبان در ایران به دنبال سرنگونی نظام اسلامی بودند، لیکن شاهد سرنگونی «بن‌علی» عامل سازمان سیا در تونس بودند که لرزه بر اندام سایر دست‌نشاندگان آمریکا انداخت. آنچه ما شاهد آن در جهان هستیم جنگ تمدن‌ها است؛ از یک سو حمله به فلسطین، لبنان، عراق و افغانستان و تجزیه تیمورشرقی و جنوب سودان از جهان اسلام و از سوی دیگر پیروزی حماس و حزب‌الله و شکست فتنه 88 و زمین‌گیر شدن آمریکا و همپیمانانش در عراق و افغانستان. اما واقعیت این است این درگیری‌ها در زمین جهان اسلام انجام می‌شود. باید با پیروزی بر مهره‌های آمریکا در جهان اسلام بازی را به زمین دشمن کشید و این امری اجتناب‌ناپذیر است. فعلا دومینوی سقوط دست‌نشاندگان آمریکا و متحدانش در پیش است. تجزیه سودان سیلی‌ای به جهان اسلام بود و سقوط دیکتاتور فاسد تونس مشتی بر دهان آمریکا. این جنگ، یعنی جنگ تمدن‌ها ادامه دارد. از یک سو ماشین نظامی قدرت‌های استکباری جهان و از سوی دیگر مشت گره کرده ملت‌های مسلمان. اما در نهایت پیروزی با ملت‌ها خواهد بود و همانطور که حضرت امام پیش‌بینی فرمودند «این قرن، قرن اسلام است».
*دکترای علوم دفاعی استراتژیک