1- فوتبال ایران در سال‌های گذشته با فراز و نشیب‌های زیادی رو به‌رو بوده است که به خاطر طبیعت خود فوتبال است. فوتبال ورزش مورد توجهی است که همه روی نتایج تمام تیم‌هایش حساس هستند. به نظر من تیم‌ملی فوتبال ایران در جام ملت‌های آسیا عملکرد خوبی داشت، چرا که در مرحله مقدماتی بسیاری امیدوار نبودند که این تیم نتیجه بگیرد. اما 3 برد پیاپی مقابل قهرمان دوره قبلی جام ملت‌ها، یعنی عراق و همچنین برد مقابل کره‌شمالی که در جام جهانی موی دماغ برزیل شده بود و همچنین بردن تیم امارات که با امید زیادی به این رقابت‌ها آمده بود، نشان داد تیم‌ملی آماده‌ای داریم. اما بازی مقابل کره داستانی متفاوت داشت. ما به زیر ساخت‌هایمان باختیم، گرچه در دقایقی از بازی هم فرصت‌هایی برای گلزنی داشتیم که متاسفانه استفاده نکردیم. گرچه سازمان دفاعی خوبی مقابل تیم کره‌جنوبی داشتیم اما آنها از فرصتی که به‌دست آوردند بهتر استفاده کردند و به پیروزی رسیدند. 2- از زیرساخت صحبت کردیم. باید دقت کرد در فوتبال پایه ایران چه می‌گذرد. می‌خواهم به این نکته اشاره کنم که فدراسیون فوتبال ایران در امر پایه کار باشگاه‌ها را انجام می‌دهد. چند باشگاه لیگ برتری آکادمی فوتبال پایه دارند؟ فدراسیون دقیقا در همه رده‌های سنی استعدادیابی می‌کند و پس از کار و تلاش روی بازیکنان آنها را مفت و مجانی در اختیار باشگاه‌ها قرار می‌دهد و این در حالی است که فدراسیون هیچ سودی نمی‌کند. مشکل اصلی از باشگاه‌هاست که آکادمی ندارند. بحث دیگر، بحث حقوق و مزایای مربیان پایه است. زمانی که یک مربی پایه در یک باشگاه ماهی 100 هزار تومان حقوق می‌گیرد باید هم توقع داشت یا مربیگری پایه را رها کند یا متاسفانه به دلالی روی بیاورد. اگر باشگاه‌ها همان‌طور که روی تیم‌های بزرگسالانشان سرمایه‌گذاری می‌کنند روی تیم‌های پایه به صورت متناسب سرمایه‌گذاری کنند و حقوق خوبی به مربیان بدهند، بی‌شک انگیزه کار برای مربیان بسیار بیشتر خواهد شد. 3-عامل دیگری که ما همیشه در فوتبال از آن ضربه خورده‌ایم، عدم ثبات مدیریتی است. فدراسیون فوتبال کره و ژاپن هر کدام نزدیک به 12 سال با یک سیستم مدیریتی کار می‌کنند اما در ایران فدراسیون‌های 4ساله تا کارهایشان سیستماتیک می‌شود، دوره 4 ساله به پایان می‌رسد و سیستم جدیدی روی کار می‌آید که آن‌هم تا بیاید جا بیفتد، دوباره دوره‌اش به پایان می‌رسد. فوتبال از این عدم ثبات مدیریتی ضربه خورده است. 4-همیشه ناکامی‌ها را بررسی کرده‌ایم و هر وقت در فوتبال پر پتانسیل ایران ناکامی پیش آمده، آن را ریشه‌یابی کرده‌ایم اما چرا در همه این سال‌ها حرکت رو به رشدی نداشته‌ایم؟ پاسخ این سوال مطمئنا در این مجال نمی‌گنجد اما دلایلی که عنوان شد، مهم‌ترین ریشه‌های ناکامی فوتبال ایران است. کشوری که در هر استانش بازیکنان بسیار خوبی وجود دارند و کشور 70میلیون نفری ایران، نباید در حسرت نبود استعدادها و از بین رفتن
نسل فوتبال بسوزد.
* مربي و كارشناس فوتبال