حسين نظريان:
بالاخره فیلم «فرزند صبح» ساخته بهروز افخمی در حالی در مرکز همایش‌های برج میلاد اکران شد که با آغاز فیلم سیل مشتاقان اهالی رسانه و سینما برای تماشای سیر زندگی حضرت امام (ره) وارد سالن شدند. با اینکه زمان زیادی برای ساخت این فیلم صرف شده بود ولی این کار قصه قابل قبولی ارائه نکرد تا جایی که از اواسط فیلم خیل عظیمی از تماشاگران خروج از سالن را ترجیح دادند. جریان فیلم از تک‌چشم چپ (نماد فراماسونری) هدیه تهرانی آغاز می‌شود، ظاهرا آقای افخمی علاقه فراوانی به نشان‌ها و نمادهای ماسونی دارد و در ضمن سعی می‌کند رفتارهای سلطنتی به خانواده امام نسبت دهد. فیلم آکنده است از کاراکتری به مثابه کاراکترهای کودک و نوجوان دهه 60 که با مشاهده صحنه دستگیری، شکنجه، آزار یا اذیت به دست عوامل حکومت به مبارزه با رژیم طاغوتی ترغیب می‌شود و این دور از شأن مقام والایی همچون امام است که صرفا بر اثر انتقام‌جویی و کینه درصدد قیام علیه رژیم شاهنشاهی برآمده باشند. طراحی گریم، لباس و صحنه فرزند صبح از فیلم‌های دهه 60 سینما فراتر نمی‌رود و لهجه و گویش‌ها در حد گویش کاراکترهای برره (مهران مدیری) است تا جایی که وقتی هدیه تهرانی شروع به قصه گفتن با ادای «یکی بید یکی نبید» می‌کند سالن از خنده منفجر می‌شود. سکانس‌ها و پلان‌های طولانی و یکنواخت و بدون هدف، تماشاگر فیلم را خسته مي‌كند و هیچ برشی از فیلم زندگی حضرت امام (ره) را به تصویر نکشیده است. ظاهرا کارگردان ترجیح داده هدیه تهرانی به عنوان دایه امام حضور پروزنی داشته باشد، گرچه دیدن صحنه‌ای که بخشی از شلوار لی هدیه تهرانی مشخص است ـ در بيش از 100 سال پیش(!) ـ خالی از لطف نیست. نکته قابل توجه دیگر ایرادهای ساختاری اساسی است؛ در بسیاری از سکانس‌ها وجود ریل، دکل‌های برق، تردد ماشین‌ها و... که حتی در سخیف‌ترین اثرهای تلویزیونی هم دیده نمی‌شود مکررا ذهن بیننده را آزار می‌دهد. شخصیت‌های فیلم بسیار گنگ، خنثی و ناشناخته است و اکثرا بیننده شاهد بازیگوشی‌های کودک خردسالی است که می‌تواند هرکس دیگری غیر از امام باشد. در مجموع کارگردان به دلایل نامعلوم بدون اشاره به سال‌های پرارزش و اثرگذار زندگی حضرت امام در دوران جوانی و بعد از آن اکثرا به دوران کودکی می‌پردازد و با تصاویری دور از شأن مرجع عالیقدری همچون امام (ره) موجبات تمسخر بینندگان را فراهم می‌کند. حال جای این نکته باقی است که فرزند صبح با بودجه‌ای بیش از یک‌میلیارد و 800 میلیون توماني برای ساخت به استثنای 2 میلیارد اموال قرار گرفته در دست تهیه‌کننده ( به گفته شخص کارگردان) ضمن توهین آشکار به شخصیت حضرت امام و استفاده از نماد ماسونی و القای زندگی سلطنتی به خانواده ایشان چرا مورد تایید برخی از افراد قبل از اکران قرار گرفته و چرا آنها ضمن حضور در پشت صحنه این فیلم به حمایت از این اثر و کارگردان آن پرداخته‌‌اند؟!