آنچه پس از گذشت 32 سال از پیروزی انقلاب اسلامی در ادامه تحرکات اسلام‌خواهانه جهان، در کشور مصر رخ داد، بدون‌شک طلیعه یک تحول بزرگ در خاورمیانه و جهان اسلام خواهد بود. قیام مردم مصر که خواهان تغییر نظام حاکم بر مصر بودند پس از گذشت تنها 18روز به بار نشست و همزمان با سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی آنزمان که بیش از 3 میلیون نفر از مردم مصر در قاهره به سوی قصر ریاست جمهوری حرکت کردند و خواستار رفتن هر چه سریع‌تر مبارک و کناره‌گیری کامل وی از قدرت شدند، نامبارک رسما از دیکتاتوری 30ساله خود کناره‌گیری و به مقصد نامعلومی فرار کرد! گرچه جریانات غربی تلاش می‌کنند تا با تمام ظرفیت رسانه‌ای خود موج اعتراضات مردمی مصر را به سمت و سوی منافع خود هدایت و کانالیزه کنند اما آنچه که در مصر روی داده نه اعتراضی در برابر مشکلات اقتصادی است و نه اعتراضی برای تغییر رئیس‌جمهور! بلکه به زعم کارشناسان داخلی و خارجی، قیامی از جنس انقلاب اسلامی و مبتنی بر مطالبه‌ای دینی برای تغییر حاکمیت و حکومت مصر است. بی‌شک این خیزش اسلامی در مصر، واقعیت‌ها و رهاوردهای تازه‌ای را در خاورمیانه به ارمغان آورده است.
1 – حدوث و گسترش موج بیداری اسلامی:
گرچه رسانه‌ها و سرویس‌های غرب درصدد بودند تا دلیل اصلی قیام مردم مصر را مسائل و معضلات اقتصادی دولت حسنی مبارک جلوه دهند اما جنس شعارها و ادبیات اعتراضی ملت مسلمان مصر(به طور مثال به آتش کشیدن پرچم آمریکا و اسرائیل از سوی آنها) گویای این واقعیت انکارناپذیر است که اسلام، منبع اصلی الهام‌گیری قیام مصری‌ها است چنان که در اردن و یمن و تونس نیز موج اعتراضات ملت آزاده حول محور آموخته‌های اسلامی در حال شکل‌گیری و پیشرفت است. ناگفته نماند که مصر به لحاظ موقعیت استراتژیک و ژئوپلتیک خود و حتی به لحاظ سابقه تاریخی و فرهنگی و مبارزاتی همواره در حوزه تصمیم‌سازی داخلی و خارجی کشورهای عرب منطقه و نیز در میان مسلمانان جهان عرب تاثیرگذارترین بوده است. از اینرو به یقین می‌توان گفت دوران تبادر اسلام به صدور اسلام گذار کرده و در آینده‌ای نزدیک موج بیداری اسلامی در سایر کشورهای جهان سایه می‌گستراند.
2 – صدور انقلاب اسلامی ایران:
بی‌شک خیزش اسلامی مصری‌ها علاوه بر آنکه مدلول روشنی از حدوث موج بیداری اسلامی در جهان است مایه تقویت صدور گفتمان انقلاب اسلامی ایران در سایر ملت‌های آزاده جهان است؛ چه، نگاهی کوتاه به نوع تحرکات اعتراضی مردم مصر و شعارهای اسلام‌خواهانه آنان و بیانیه‌های جریانات سیاسی موجود در مصر و نیز مطالعه‌ای تاریخی و تطبیقی با انقلاب اسلامی ایران به روشنی اثبات می‌کند که مردم مصر (هسته‌های تصمیم‌گیر و لایه‌های فعال اجتماعی و سیاسی و بویژه جریانات حزبی مانند اخوان‌المسلمین) در تحقق و تکرار یک انقلاب اسلامی دیگر در خاورمیانه، قیام ملت انقلابی ایران در سال 57 را الگوی خود قرار داده‌اند چنانکه همه جهان بویژه کارشناسان سیاسی، رسانه‌ها و دولتمردان کشورهای خارجی، پژواک فریاد عدالتخواهی و اسلام‌خواهی ملت ایران را در مصر دیدند! اشغال ساختمان‌های دولتی در مناطق مختلف مصر توسط مردم، محاصره تلویزیون دولتی با ورود میلیون‌ها مصری به خیابان‌ها بی‌توجه به بیانیه ارتش و تهدید به کودتا، به آتش کشیدن پرچم اسرائیل و آمریکا، در دست گرفتن و بالای سر قراردادن قرآن از سوی معترضان، محاصره قصر حسنی مبارک، مسدود شدن دارایی‌های مبارک و 20سیاستمدار مصری در بانک‌های سوییس و نهایتا فرار وی به بهانه بیماری و... همه و همه اتفاقاتی بود که چشم و ذهن ناظران جهان را به تداعی و یادآوری انقلاب اسلامی ایران و فرار شاه کشاند!
3 – شکست هژمونی غرب در جهان:
نگرانی واشنگتن و تل‌آویو از این ناحیه است که قدرت غرب در برابر جمهوری اسلامی ایران و سایر ملت‌های آزادی‌خواه در خاورمیانه و جهان عرب به ضعف و شکست غیر قابل جبرانی متمایل شود و حرکت‌های ضد آمریکایی و ضدصهیونیستی از خاورمیانه به بلوک غرب وارد و در جهان اپیدمی شود. از اینرو بوده است که آمریکا از ابتدای قیام ملت مصر، به‌طور مستمر و رسانه‌ای هر از گاهی در شبانه روز در مورد وقایع مصر ابراز نگرانی می‌کند و در پشت درهای بسته تصمیم می‌گیرد تا با پیاده‌سازی ارتش خود در صحرای سینا و در صورت فرس ماژوری به کمک ارتش این کشور و مهار موج اعتراض پیش برود غافل از آنکه اتفاقات مصر نه یک روند اعتراضی معمولی بلکه انقلابی اسلامی است و این گزینه هم مانند گزینه‌های پیشین استراتژیست‌های آمریکایی (اصرار بر باقی ماندن حسنی مبارک، حمایت و معرفی عمر سلیمان به عنوان جایگزین مبارک، تقویت چهره‌های لیبرال مانند البرادعی، هرج و مرج سازنده در روند اعتراضات و...) آنان را به بن‌بست کشاند؛ چه، امروز ابهت پوشالی و کذایی غرب در برابر موج خیزش اسلامی رنگ باخته و جهان و بویژه سران غربی را با واقعیت‌های تازه‌ای در خاورمیانه جدید روبه‌رو کرده است.