وطن امروز:
سومین سالگرد شهادت عماد مغنیه، سردار بزرگ حزب‌الله، مجال مناسبی است برای اشاره به برخی زوایای زندگی این شهید بزرگ که از زبان مادر وی بیان شده است. مادر شهید مغنیه خاطرات قابل تاملی از عماد بیان می‌کند. مادر شهید مغنیه دوران ابتدایی زندگی فرزندش را چنین بیان می‌کند: عماد از زمان کودکی شخصیت متمایزی داشت؛ زیاد کار می‌کرد و کمتر حرف می‌زد. وی از امام حسین(ع) تأثیر بسیار پذیرفته بود و قیام امام حسین(ع) در مسیر جهادی‌اش تأثیر زیادی داشت. موضوع قیام کربلا برای عماد فقط به محرم، عاشورا و تاسوعا، اندوه و گریه خلاصه نمی‌شد؛ او به این موضوع به عنوان یک قضیه ایمانی نگاه می‌کرد و می‌گفت که رازی در شهادت‌طلبی امام حسین(ع) نهفته است که ما از آن قوت و اراده طلب می‌کنیم. به گزارش ایرنا، مادر شهید مغنیه در ادامه به بیان خاطره‌ای از دوران کودکی فرزندش پرداخت و گفت: زمانی که عماد کودک بود، همیشه ما مراسم عاشورا را در منزل خود برگزار می‌کردیم و یکی از خواهران نیز به بیان شرح حال زندگی امام حسین(ع) می‌پرداخت ولی او با وجود سن کم به این روش در مجالس حسینی اعتراض می‌کرد و می‌گفت که حوادث عاشورا بزرگ‌تر و عمیق‌تر از بسنده کردن به روایت حادثه است. او دوست داشت از کتاب‌هایی که درباره امام حسین(ع) و قیام وی حرف می‌زند مطلع شود و همواره دلیل شهادت آن امام و هدف او از قیام عاشورا را دنبال می‌کرد. وی در ادامه دوران جوانی فرزندش را چنین توصیف می‌کند: عماد از اینجا راه جهادی خود را علیه رژیم صهیونیستی در یک جنگ باز و دائمی شروع کرد و در سن 13 سالگی وارد کار جهادی شد. بیشترین هدف وی نابودی رژیم صهیونیستی و پیروزی مظلومان در فلسطین بود.
مادر شهید مغنیه در حالی که بغض گلویش را گرفته بود، ادامه داد: عماد مانند هم‌دوره‌های خود دوران کودکی و نوجوانی خود را نگذراند. وی برای بازی و بطالت به دنیا نیامده بود و گویی همواره هدفی بزرگ در ذهن خود می‌پروراند. این تفاوت میان وی و برادران و هم‌سن و سالانش بود. او در کشورهای مختلف دوستانی داشت که با آنها نامه‌نگاری می‌کرد و در سن 13 سالگی مقاله‌ای با عنوان «زبان تو محافظ توست اگر از آن محافظت کنی از تو محافظت می‌کند و اگر به آن خیانت کنی به تو خیانت می‌کند» نوشت و آن را در مجله «الخلیج» به چاپ رساند و در همان سن و سال در نوشتن چند کتاب مشارکت داشت. آرزویم این بود که همه فرزندانم به این مرحله برسند.
زیارت امام(ره)
وی ارادت خاص فرزندش به امام خمینی(ره) را چنین توصیف کرد: نخستین دیدار عماد با امام خمینی (ره) به سال 1982 میلادی بر می‌گردد. وی در روز اول هجوم رژیم صهیونیستی به لبنان با علامه سیدمحمدحسین فضل‌الله به ایران سفر کرد چرا که این رژیم خلده تا بیروت را به تصرف خود درآورده بود و عماد نیز با مقاومت سرسختانه خود علیه رژیم صهیونیستی مورد تعقیب این رژیم قرار گرفت. اسرائيل چند بار تلاش کرد تا وی را دستگیر کند؛ به همین خاطر او هم به ایران رفت و بعد از دیدار با امام خمینی(ره) مدتی در آنجا ماند. البته او هیچ‌گاه در یک مکان مشخصی مستقر نبود و به نقاط مختلف سفر می‌کرد چرا که کشورهای زیادی به دنبال وی بودند ولی پس از شهادت آیت‌الله محمدباقر صدر که عماد علاقه زیادی به وی داشت، او شدیدا به امام خمینی وابسته شد و همه برکت اقدامات خود را از دعای خیر ایشان در حق خود می‌دانست. مادر مغنیه ادامه داد که هر وقت وی با امام دیدار می‌کرد، روحیه بسیار مضاعفی می‌گرفت و امام خمینی، وی را فرزند خود خطاب می‌کردند. اساسا برپایی جمهوری اسلامی بیشترین نقش را در روند حرکت‌های جهادی عماد داشت. او 25 سال به شکلی سخت، مخفی و دائما در حرکت‌های جهادی زندگی کرد. مادر شهید مغنیه درباره نحوه زندگی پسرش گفت: مال دنیا در زندگی پسرم اهمیتی نداشت. هیچ‌وقت از نوع غذا و نوشیدنی اعتراض نمی‌کرد و لباس جدید نمی‌خواست چرا که وضعیت مالی ما را می‌دانست و حتی برادران خود را نیز به این امر قانع می‌کرد. وی در سال 1982 میلادی زمان هجوم گسترده رژیم صهیونیستی به لبنان نامزد داشت و همسرش را به ایران برد و در آنجا ازدواج کردند. همسرش نقش مهمی در زندگی او داشت. زندگی آنها ساده بود و هر دو بسیار قانع بودند. مادر شهید مغنیه در حالی که اشک می‌ریخت از ادامه حضور 3 فرزند شهیدش در زندگی روزمره او خبر داد و گفت: حوالی 5 ماه پيش خواب دیدم در یک مراسم عزا شهید مغنیه کیف پر از مهمات در دست دارد. من از وی پرسیدم به کجا می‌روی؟ جواب داد: برای پیروزی جوانان مصر می‌روم.