علیرضا قزوه، شاعر مطرح کشورمان که پیش از این چندین شعر را در محکومیت حوادث سال 88 و سران فتنه سروده بود، در جدیدترین شعر خود به حوادث 25بهمن پرداخته است. قزوه را بعضی با شعرهای سپید سیاسی‌اش می‌شناسند و می‌پسندند، بعضی با غزل‌های انتظارش، بعضی با شعرهای مذهبی‌اش و بعضی هم با دوبیتی‌های ساده‌اش. قزوه در این شعر که در وبلاگ شخصی خود منتشر کرده، به محکومیت میرحسین موسوی و مهدی کروبی پرداخته و نوشته است:
تو پشیمان می‌شوی/ و گریه خواهی کرد / روزی که دیر شدهست / به میر... افهم هم نخواهم گفت/ که دیر شدهست برایش... / افهم! یا شیخ افهم... / نه، مصریان به خانه بازنمی‌گردند / که خانه تمامی آنان میدان التحریر است/ بمبی به نام فیس‌بوک گذاشتند / خنثی شد/ بمبی به نام توییتر/ ترکید / بمبی به نام تو و میر/ بمبی به نام ۲۵ بهمن / ترکیدید/ در سطل آشغال! / حالا دنبال بمب‌های دیگرند/ اما دوستان محمد عبده / و جمال عبدالناصر / و خالد اسلامبولی / نیاز به فیس‌بوک ندارند/ و مصر / بدون اینترنت هم اموراتش را می‌گذراند/ و بی‌نیاز به شیخ فضول و میر ذلول/ همچنان که غزه و لبنان / با آن شعار مبارک‌پسندتان تا حال / ایستاد / و حالشان را گرفت / و مصر / هیچ نیازی به شیخ فتنه‌گر ندارد/ خلاف رای شما / مصر به انقلاب ایران افتخار کرد/ آقای سید ابراهام‌السلطنه/ آقای اسرائیل‌زاده / آقای مهملباف / صدای مرا دارید؟ / و از شجاعت ایران تعریف کرد / حتی گفت امام خامنه‌ای / اما نگفت خرت به چند شیخ بی‌سوات / دیدی / خلاف رای شما / نصرالله تنها با یک سخنرانی/ اشک سعد حریری را درآورد/ و سارکوزی و شما را / سرجایش نشاند. / حالا در مصر/ تنها باید لانه خرس و زنبور اشغال شود / وگرنه دستگاه‌های جاسوسی/ کارشان را می‌کنند / باید مواظب سفیر انگلستان باشند/ در تمام جهان / مواظب بی‌بی‌سی/ وگرنه سی سال عقب می‌افتند/ اگرچه مصر فهیم/ مصر بزرگ / تمام این چیز‌ها را می‌داند / «من تیغ رویارو زنم...» / شما هیچ غلطی نمی‌توانید کرد / نه با هزار نفر/ نه با صد هزار نفر/ نه حتی با یک میلیون نفر/ که ما 60 میلیون نفریم / و از لجتان ساندیس‌های ایرانی می‌خریم و می‌خوریم/ اما به پپسی‌کولا رای نخواهیم داد/ و هیچ نیازی به مک‌دونالد و کی‌اف‌سی نداریم/ و هیچ نیازی به بی‌بی‌سی و صدای آمریکا/ شما شب را در استودیوی بی‌بی‌سی بخوابید/ و صبحانه‌تان را در استودیوی صدای آمریکا بخورید / شما برای خنده ما خوبید/ گیرم که برلوسکنی فاحشه‌هایش را فرستاد/ مهملباف دوستان بازیگر آمریکایی‌اش را / نوری‌زاده خواهران اسرائیلی‌اش را / گیرم که به نفع شیخ کروبی / خانوم هیلاری لشکر کشید / گیرم که با دروغ / طفلان معصوم را به خیابان کشیدید/ باز هم شما کمترید / نه مولای ما به شما باج خواهد داد / نه ما/ حسین (ع) با یک جبهه جنگید/ علی (ع) با دو جبهه/ مولای ما با چهار جبهه می‌جنگد/ اما باکی نیست/ من دیده‌ام پسران رهبر را / یکلاقبا و ساده / در میان همین مردم / و دیده‌ام بچه‌های فتنه‌گران را / سوار اسب و یله در انگلستان و دوبی / و دیده‌ام کدام شیخ / از شهرام‌خان پول گرفت / و دختر کدام شیخ/ مربی اسکی و اسب داشت/ و در محله لیان‌شانپو رای می‌خریدند / من تمام اینها را دیده‌ام / و فرش کهنه و ساده خانه آقا گواه است / و شام‌های ساده آقا را دیده بودم / در کرمان / من دیده‌ام کدامتان راست می‌گویید...
***
امشب ولنتاین نازنازی‌هاست/ بادا بادا مبارک بادا / آن روز هم عاشورا بود / و والانتیان شیخ و تو بود/ شیخ و گوگوش/ میر و سروش/ والانتین است / شیمون پرز و نوری‌زاده / خانوم هیلاری و فائزه/ مریم قجر با آن یکی شیخ فتنه‌گر / والانتین است و همه دست بزنند / جنگ ساندیس و کوکاکولاست/ لطفا دست بزنید/ باشد شما با شمشیر‌ها و سلاح‌های عجیب غریب/هالیوود بیایید/ ما با همین نی ساندیس می‌آییم / و با همین بچه‌های بسیجی/ و با موتورهای دوترک و سه‌ترک ساخت وطن/ و با همین پیرزنان و پیرمردانی که هر سپیده شما را نفرین می‌کنند/ افهم یا شیخ مهدی دیروز/ افهم یا شیخ مینی‌ژوپ‌ها و گوگوش‌ها / یا شیخ گوگوش و داریوش/ تو پشیمان می‌شوی/ و گریه خواهی کرد / روزی که دیر شده ست/ به میر افهم هم نخواهم گفت / که دیر شدهست برایش... .