حسام آبنوس: پرداختن به مسائل روز در میان نویسندگان آثار ادبی، موضوعی است که معمولا مورد توجه این گروه قرار می‌گیرد. مسائل اجتماعی، سیاسی و... بیشترین مباحثی است که در آثار آنها می‌توان دید اما علی موذنی که در تمام عرصه‌ها نوشته و دیگر تبدیل به یک نویسنده تراز اول شده و آثارش نیز مورد توجه قرار گرفته است، یک موضوع روز که کمتر مورد توجه قرار گرفته و شاید آثار قوی و مخاطب‌پسند در این عرصه تولید نشده را دستمایه خلق یک اثر موفق کرده است. موضوعی که علی موذنی در تازه‌ترین اثر خود از آن استفاده کرده است، بحث وجود امام زمان(عج) و حضور این وجود مقدس و نورانی در طول اعصار گوناگون است. «دوازدهم» نام جدیدترین رمان وی است که علاوه بر جذابیتی که در موضوع دارد، نحوه روایت و استفاده از شخصیت‌های گوناگون و برخوردهای هرکدام با امام عصر (عج) بر اثرگذاری این کتاب افزوده است.«دوازدهم» روایتی است از یک نویسنده که پس از روبه‌رو شدن با پیشنهاد نوشتن یک فیلمنامه درباره حضرت صاحب‌الزمان(عج) و در کش‌وقوس‌های پذیرفتن یا نپذیرفتن نگارش آن در خلوتی با امام زمان(عج) به ناتوانی خود در محضر امام اعتراف و سپس از ایشان طلب نشانه‌ای در این مسیر می‌کند تا بتواند در این راه با انرژی و انگیزه دوچندان قلم بچرخاند: «ای امام! خوب می‌دانی که من نویسنده‌ای معمولی‌ام بی‌هیچ امتیاز ویژه‌ای! پس لطف کن و از هر راهی که صلاح می‌دانی، به نشانه‌ای مرا مجهز کن که آیا شایسته‌ام به نوشتن؟ خواهش می‌کنم نشانه‌ای که می‌گذاری، همراه با اما و اگر نباشد که در صحتش شک نکنم. صریح و روشن باشد که تا دیدمش، مطمئن شوم نشانه‌ای از سوی توست!»موذنی در «دوازدهم» با استفاده از شخصیت نویسنده در داخل داستان، دست به ابتکاری جالب زده که می‌تواند بر جذابیت‌های کتاب بیفزاید. در متن قصه راوی پس از حضور در کلاس فیلمنامهنویسی برخلاف میل باطنی وی و با توجه به اینکه شخصیت نویسنده قبلا سابقه تدریس داشته و ناگهانی این اتفاق رخ نداده با مطرح‌کردن موضوع امام دوازدهم(عج) به عنوان طرح درس در کارگاه و به‌‌رغم مخالفت‌های هنرجویان با این موضوع، در نهایت می‌تواند ایشان را متقاعد کند که این موضوع دارای قابلیت‌های بسیار برای تبدیل شدن به یک طرح جذاب است. نکته جالب توجه و ابتکاری موذنی در این کتاب همین کارگاه فیلمنامهنویسی است. موذنی که در عرصه‌های داستان کوتاه، رمان، داستان بلند، نمایشنامه و فیلمنامه فعالیت ادبی داشته، با ارائه اطلاعات مفید برای فیلمنامهنویسی و نویسندگی، این کتاب را علاوه بر یک اثر ادبی و داستانی تبدیل به یک اثر نمایشی و موثر برای علاقه‌مندان به نویسندگی کرده است. برخورد شخصیت نویسنده با حضرت ولی‌عصر(عج) یک برخورد تامل‌برانگیز است. زاویه نگاهی که موذنی انتخاب کرده بشدت در خور توجه است. او به امام‌زمان(عج) از این منظر نگریسته که ایشان صاحب واقعی زمان است و گذر زمان بر جسمشان تاثیر نمی‌گذارد و این الطاف و معجزات الهی است که اثباتی در حقانیت این وجود نورانی به شمار می‌رود. هنرجویان کارگاه فیلمنامهنویسی هرکدام با روایت یک داستان از برخوردهای شخصی یا افرادی که با آنها ارتباط دارند با حضرت حجت‌بن‌الحسن(عج) در کلاس، به‌عنوان یک طرح فیلمنامه، از وجود باور و اعتقاد به این ذات نورانی در میان تمام اقشار جامعه حکایت می‌کنند. اعتقادی که شاید در برخی متجلی نشده ولی در تنگناهای زندگی مادی و دنیایی خود را نشان می‌دهد. اگر از منظر این بیان افلاطون که «هدف هنر، باید تعالی بخشیدن به روح بشر باشد» به این داستان نگاه کنیم، همچنان این رمان یک اثر شاخص خواهد بود. در این کتاب برشی از زندگی و حیات پاک حضرت ولی‌عصر(عج) از نظر خواننده می‌گذرد که شاید در کتاب‌های دیگر کمتر مورد اشاره قرار گرفته است. توجه به تاریخ و زندگی ائمه بسیار حائز اهمیت است. از همین رو خواننده در این کتاب با تاریخ زندگی حضرت حجت‌بن‌الحسن(عج) از بدو تولد تا آغاز غیبت صغری و با تاکید بر روزهای شهادت پدر بزرگوار ایشان حضرت امام حسن عسگری(ع) مواجه است. معرفی شخصیت‌هایی که شاید خواننده آنها را نشناسد یا تنها اسمی از آنها شنیده باشد بر قدرت این اثر ادبی افزوده است. جعفر، فرزند امام هادی(ع) و عموی امام زمان(عج) معروف به «کذاب» یا مادر بزرگوار ایشان حضرت ملیکا(س) (نرگس) و سرگذشت ازدواج آسمانی ایشان با امام یازدهم(ع) و قصه‌هایی که هرکدام در نوع خود حاوی جذابیت‌های شگفت است، در موفقیت «دوازدهم» موثر خواهد بود. بیان ساده، بی‌تکلف و خالی از دشواری‌های زبانی که موجب می‌شود خواننده به سرعت با داستان ارتباط برقرار کند و وارد داستان شود، از دیگر ظرایف این داستان است. موذنی در «دوازدهم» توانسته به صورت غیرمستقیم به آنهایی که مدعی‌اند رمان دینی مخاطب ندارد و نمی‌تواند موفق شود، جواب محکمی دهد و رمانی مذهبی آن هم براساس روایت تاریخی بنویسد که هم بر متن تاریخ پایدار بوده و هم از نظر زیبایی‌های ادبی در جذب مخاطب می‌تواند موفق ظاهر شود.