بیست و پنجم بهمن ماه سال جاری شاهد فتنهگریای از نوع فتنهگریهای سال 88 بودیم كه به نظر میرسید با حماسه نهم دیماه تاریخ مصرفش گذشته است. در این روز، گذشته از اعمال همیشگی، اینبار با گشودن آتش به روی مردم چند نفر را زخمی کرده و یك تن را به شهادت رساندند. نقشهای كه آمریكا و انگلیس برای سقوط دولت مصدق كشیدند و موفق هم شدند و آن استفاده از اراذل و اوباشی چون شعبان بیمخ بود، برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی هم به كار بردند. این اعمال نشان میدهد ما در مرحله جدیدی از انقلاب اسلامی هستیم كه طی آن هم در داخل كشور به مرحلهای حساس و تحولی بنیادین رسیدهایم و هم در بینالملل اسلامی بیداری عالم اسلام در خاورمیانه را موجب شدهایم كه میرود تومار غرب و صهیونیسم را در منطقه حساس ما درهم بپیچد. دشمنان داخلی و خارجی هیچ راهی جلوی خود نمیبینند مگر مقابله همهجانبه با همه حیثیت و توانشان با این حركت توفنده اسلامی. و این البته عجیب نیست.
از سال 1384 كه ما وارد مرحله دولت اسلامی شدیم، توطئهها و مقابلهها شدت گرفت. همه ما بخوبی میدانیم كه در انتخابات دوره نهم ریاستجمهوری طیف وسیعی از مخالفان انقلاب اسلامی حول یكی از نامزدها جمع شدند تا به هر نحوی كه هست، مقابل حركت دولت اسلامی را بگیرند. آن روزها برای خیلی از ما تحلیل این امر مشكل مینمود كه چرا اینهمه هجمه تبلیغاتی علیه یك نامزد و چگونه حمایت این طیف وسیع از نامزد دیگر؟ سِر این مساله در همین نكته بود كه جامعه میرود وارد مرحله جدیدی شود و آنها بر خود فرض میدانستند كه به هر نحو ممكن جلوی این حركت را بگیرند. البته نمیخواهیم بگوییم كه آن نامزد مستقیما در بطن این جریان انحرافی قرار داشت. اما به دلیل «دید بشدت سیاسی» و «فضای سكولاری» كه پیرامون او شكل گرفته بود، زمینه را برای مقابله با مرحله دولت اسلامی ایجاد كرد. این امر ادامه پیدا كرد تا به فتنه سال 88 منجر شد و جریانی را به وجود آورد كه به تعبیر برخی از «سروش تا گوگوش» را شامل میشد. رهبری لجستیكی و فكری این جریان در غرب متمركز است و آنهایی كه به نام سران فتنه شناخته میشوند، عروسكهای خیمهشببازیای بیش نیستند. اما رهبری معنوی آن در همان جریان «بشدت سیاستزده و سكولار داخلی» است كه از حیث نظر و عمل اعتقاد خود را به اسلام ناب از دست داده و به دلیل حضور در متن رانتخواری و دنیاطلبی، شایستگی هدایت پنهان جریان فتنه را پیدا كرده است. اگر هدف دولت اسلامی اقامه دین و حق و عدل در جامعه است تا جامعهای اسلامی ایجاد شود كه در آن استعدادهای انسانی شكفته شود و انسانها تعالی و رشد و هدایت و تزكیه یابند و خلاصه! نسخه كامل و جامع اسلام ـ در حد توان ما در عصر غیبت ـ در جامعه ما پیاده شود، فتنهگران ـ منظور اوباش و اراذلی نیست كه در ظاهر صحنه حضور دارند بلكه رهبران فكری و معنوی آنهاست ـ تلاش‌شان این است كه ما به سمت جامعه نمونه اسلامی حركت نكنیم...
...و جمهوری اسلامی به عنوان نماد حكومت مردمسالاری دینی موفق جلوه نكند و الگوی حركتهای مردمی در كشورهای اسلامی نشود. بنابراین فتنهگران 2 هدف عمده دارند، نخست اسلام در جامعه ما پیاده نشود و دولت اسلامی و طبعاً جامعه و كشور اسلامی‌ایجاد نشود. دوم مردم كه پشتوانه حقیقی نظام هستند، از آن خسته و دلزده شوند و نظام از پشتوانه مردمی خالی شود. حال كه اینچنین است ما در نزاع و جنگی نرم قرار داریم و «راهی بیكناره» را در پیشرو داریم كه «رهروی باید، جهانسوزی؛ نه خامی، بیغمی».