این بار برای همیشه باید با او خداحافظی کنیم و او را به خاطره‌ها بسپاریم؛ قهرمان افسانه‌ای که در سن 39 سالگی به دوران حرفه‌ای ورزش خود گفت تا همینجا کافی است و کنار رفت. از دوران فراموش نشدنی‌ای که هرگز تکرار نخواهد شد و از افتخارات و پیروزی‌هایی که به نظر نمی‌رسد به این زودی‌ها شکسته شود کنار کشید تا او نیز همانند دیگر اسطوره‌های دنیای ورزش مسافر ذهن‌ها و خاطره‌هایمان شده و در آینده نامش به عنوان اسطوره و قهرمان عجیب و غیرقابل تکرار مطرح شود. لانس آرمسترانگ که با داستان زندگی خود یکی از قوی‌ترین و بااراده‌ترین ورزشکاران جهان نام گرفت و با صبر و تلاش بی‌اندازه تبدیل به قهرمان بزرگ در دنیای دوچرخه‌سواری شد برای دومین‌بار که البته آخرین‌بار نیز خواهد بود از دنیای حرفه‌ای ورزش خداحافظی کرد تا دوستدارانش را از راه دور و با مسؤولیت و نقشی جدید همراهی کند؛ نقشی که مطمئنا در صحنه مبارزه با بیماری سرطان بیشتر از حضور در صحنه‌های ورزش تعیین‌كننده و موثر خواهد بود. قهرمان 39 ساله تگزاسی که با سختی و مشکلات بزرگ شد و در کنار مادرش برای روزهای بزرگ و موفق تلاش کرد و در نتیجه به آنچه می‌خواست نيز رسید و تبدیل به یکی از مشهورترین و پرافتخارترین ورزشکاران جهان شد. لانس با توشه‌ای از افتخارات و پیروزی‌های ارزنده که تکرار و رسیدن به رکوردهایش با توجه به سختی و دشواری‌های بسیار زیاد رشته دوچرخه‌سواری و افتضاحات دوپینگ قهرمانان مسابقات معتبر توردوفرانس کمی غیرممکن به نظر می‌رسد به زندگی ورزشی خود به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای پایان داد و تاکید کرد در این خداحافظی بازگشت دوباره‌ای نیست و آنچه در آگوست 4 سال پیش روی داد هرگز تکرار نخواهد شد و او بار دیگر به دنیای حرفه‌ای دوچرخه‌سواری بازنخواهد گشت. بنابراین خداحافظی دوم آرمسترانگ خداحافظی همیشگی او محسوب می‌شود؛ کسی که با 7 عنوان قهرمانی متوالی بزرگ‌ترین و معتبرین تور دوچرخه‌سواری جهان، توردوفرانس در تابستان سال 2005 با پوشیدن پیراهن طلایی این رقابت‌ها به دوستداران و قهرمانان این رشته جذاب و سخت گفت که از کنارشان می‌رود و از این پس دوچرخه‌سواری را به عنوان یک تفریح در تگزاس، محل زندگی خود دنبال خواهد کرد. هر چند در ابتدا این‌طور شد اما عمر ورزش غیرحرفه‌ای این قهرمان تنها 4 سال دوام داشت و پس از بررسی‌ها و مشورت‌های بسیار با توجه به شرایط فیزیکی و بدنی خود تصمیم به بازگشت گرفت تا پس از 4 سال او را در توردوفرانس سال 2009 در تیمی جدید در کنار ستاره جدید دوچرخه‌سواری آلبرتو کونتادور ببینیم؛ رقابتی که با قهرمانی این اسپانیایی در کنار حمایت و همراهی آرمسترانگ به پایان رسید و در نهایت قهرمان افسانه‌ای این مسابقات در رتبه سوم جای گرفت و توانست نتیجه‌ای مطلوب را با وجود بالا بودن سن از آن خود کند اما از همان زمان مشخص شد کونتادور که با کمک و تجربه هم‌تیمی مشهور و قهرمانش بر سکوی نخست ایستاد و پیراهنی که 7 سال متوالی بر تن لانس بود را بر تن کرد، نمی‌تواند بیش از این حضور آرمسترانگ را تحمل کند و زمینه برای جدایی این دو از تیم فراهم شد. هر چند یک سال بعد این اسپانیایی به قهرمانی سوم خود نیز در این مسابقات دست یافت اما با مشخص شدن جواب آزمایشات ثابت شد که کسب 7 عنوان قهرمانی متوالی در حال حاضر بیشتر به یک رویا شبیه است و رسیدن و تکرار رکوردهای این اسطوره بزرگ چنان دشوار است که به این زودی‌ها نمی‌توان منتظرش بود. به هر حال این قهرمان بزرگ پس از اینکه اخبار زیادی درباره انگیزه او برای شرکت مجدد در رقابت‌های سال 2011 شنیده می‌شد از دنیای حرفه‌ای خداحافظی کرد تا با کارنامه‌ای ارزشمند که 7 قهرمانی و یک عنوان سوم را برایش ثبت و نامش را در تاریخ رشته دوچرخه‌سواری جاودانی و در ذهن دوستدارانش حک کرد به دنبال زندگی جدیدی برود؛ زندگی‌ای که مطمئنا در عرصه کمک به بیماران، کودکان و فقرا پررنگ‌تر خواهد بود.