پرسپولیس با این پیروزی 37 امتیازی شد و شاهین بوشهر هم 23 امتیازی باقی ماند. شاهین بوشهر میزبان پرسپولیس بود که در پایان با نتیجه یک بر 2 شکست خورد. سپهرحیدری و محمد نوری برای پرسپولیس و عماد رضا برای شاهین بوشهر گلزنی کردند. فیزیکی، هوایی و دل بستن به ضربات ایستگاهی، این خلاصه‌ای از 45دقیقه اول بازی 2 تیم شاهین و پرسپولیس بود و همین امر بازی را از ظرافت و زیبایی‌های فنی دور کرده بود. پرسپولیس با سیستم1-3-2-4 کار می‌کرد و شاهین اگر چه ارنج اولیه‌اش ماکتی از 2-4-4را نشان می‌داد اما در بازی 1-1-2-2-4را اجرا می‌کردند. پورخسروانی در راس قرار داشت و عماد به هافبک‌ها نزدیک‌تر می‌شد. ستار زارع و نظرزاده پشت این 2 بودند و نوری و شکوه‌مقام وظیفه ماسک مدافعان را برعهده داشتند. نبود یک طراح مثل بازی‌های اخیر ضعف عمده خط میانی شاهین بود و عمدتا حرکت از جناحین و بازی فیزیکی را از آنها شاهد بودیم. همین مساله موجب شد هافبک‌های پرسپولیس در این زمینه عملکرد مطلوب‌تری داشته باشند. سرعت تیمی پرسپولیس هم به نسبت شاگردان استیلی بیشتر بود و آنها در دقیقه 31 در حالت تک‌به‌تک یک فرصت مناسب را توسط نوروزی از دست دادند و توپ این بازیکن به دیرک افقی برخورد کرد. سمت راست خط دفاعی شاهین هم، نه در دفاع و نه در حمله کارآیی لازم را نداشت وگویا استیلی تنها به دلیل سابقه بازی سلمانی در پرسپولیس او را جانشین حمیدی کرده بود. در نیمه دوم بازی کم افت و خیز آغاز شد و 2 تیم جنبه احتیاط را در پیش گرفتند. شاهین همچنان مبهم و سردرگم بازی می‌کرد و نفرات میانی بوشهری‌ها در امر تغذیه مهاجمان ناکام بودند. بازی احساسی شاهین و منطقی حریف در غالب دقایق دیده می‌شد. در حالی که بوشهری‌ها در امر بازیسازی و رساندن توپ به مهاجمان مشکل داشتند استیلی به تعداد مهاجمانش می‌افزود بی‌آنکه در خط میانی برنامه‌ای دیده شود. گل پرسپولیس هم شاهینی‌ها را متحول نکرد. بازی هوایی شاهین با وجود مدافعان بلندقامت تیم پایتخت‌نشین همان چیزی بود که دایی می‌خواست و استیلی هم اجابت کرد. برخورد توپ پورخسروانی به دیرک عمودی دروازه تنها بخت شاهینی‌ها بود که در دقیقه 90 حادث شد. هر
3 گل بازی روی کاشته‌ها به دست آمد و دایی در بندر
3 امتیاز شیرین گرفت.