حالا تبديل شده به يكي از سوژه‌هاي روز فوتبال ايران؛ شيث رضايي با اعتماد مثال‌زدني و تاحدودي آزاردهنده‌اش توانسته در تمام رده‌هاي ملي بازي‌كند و 7 سال در پرسپوليس دوام بياورد. مدافع جنجالي پرسپوليس در چند سال اخير با 2 سرمربي درگير شد كه از بد حادثه آنها روي نيمكت تيم ملي هم نشستند تا حسرت بازي‌هاي ملي را همچنان بر دل او باقي بگذارند. دايي براي دومين‌بار است كه شيث را از پرسپوليس اخراج مي‌كند تا ديگر راهي براي بازگشت به پرسپوليس حداقل تا زماني كه دايي روي نيمكت آن مي‌نشيند براي او وجود نداشته باشد؛ هر چند از نوع صحبت‌هاي شيث مي‌توان فهميد كه وي هنوز حمايت كاشاني را پشت سرش دارد: «نگران نيستم، مرور زمان همه چيز را مشخص مي‌كند». شیث این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «چرا بايد از پرسپوليس بروم؟ سرمربي مرا نخواسته، از باشگاه هنوز كسي نگفته كه مرا نمي‌خواهد. من به پرسپوليس تعصب دارم و نمي‌روم». رضایی با بیان اینکه هیچ‌وقت مصاحبه‌هایش را تکذیب نمی‌کند ادامه می‌دهد: «تا حالا هيچ مصاحبه‌اي را كه انجام داده‌ام تكذيب نكرده‌ام. زمان قطبي مصاحبه كردم و گفتم به خاطر رفاقت با استيلي حاضرم روي نيمكت هم بنشينم؛ فكر كنم آن زمان شماها در همان روزنامه مشغول بوديد. باشگاه گفت مصاحبه‌ات را تكذيب كن اما نكردم و سنگين جريمه شدم. خيالت راحت، من اهل تكذيب نيستم». اما ادامه حرف‌های شیث که بحث را بازتر می‌کند: «بعد از آن جريانات اردوي امارات كاشاني گفت: «شما بازيكن تيم ما هستي و تا زماني كه قرارداد داري، مي‌تواني بماني.» من هم تا زماني كه كاشاني رضايتنامه‌ام را دستم ندهد، در پرسپوليس هستم. من يك سال و 4ماه ديگر با باشگاه پرسپوليس قرارداد دارم و بازيكن اين باشگاه هستم و جايي نخواهم رفت. آقاي دايي فقط 4 ماه ديگر از قراردادش باقي مانده. فقط نيم درصد احتمال وجود دارد تا دايي فصل بعد هم روي نيمكت پرسپوليس بنشيند. اميدوارم پرسپوليس قهرمان شود چون پرسپوليس زندگي من است و خدا كند يا قهرمان شويم يا حداقل سهميه آسيا را بگيريم اما نوع رفتار دايي به گونه‌اي است كه بعيد مي‌دانم شانس قهرماني داشته باشيم». رضایی فلاش‌بکی به داربی می‌زند؛ همانجایی که می‌گویند اختلاف او با دایی از گل فرهاد مجيدي در داربي آغاز شد: «هزار بار ديگر هم بگويند قبول نمي‌كنم؛ شايد 600 بار تا حالا آن صحنه را ديده‌ام و باز هم مي‌گويم صفر درصد هم مقصر نبودم. از خيلي از مربيان از جمله فيروز كريمي پرسيدم و آنها هم گفتند تقصير من نبود و آن گل يك اتفاق ساده در فوتبال بود.» و ماجراي اردوي امارات و درگيري با هواداران آخرين بهانه‌اي شد براي اخراج مجدد توسط دايي. شیث درباره این مساله هم حرف می‌زند و می‌گوید: «2 دقيقه بود آمده بودم داخل زمين و يك پاس دادم به حقيقي كه نمي‌دانم عمدي در كار بود يا نه كه آن پاس به دروازه‌بان نرسيد و توپ گل شد. بعد گفتند به‌عمد آن‌طوري پاس داده‌ام. ماجراي آن تماشاگر هم اين‌طوري بود كه از بازي قبلي فحش‌هاي ركيك مي‌داد و در آن بازي كه دومين بازي‌مان بود مجددا شروع به فحاشي كرد و من زماني كه خواستم وارد زمين بشوم، برگشتم بالاي سرم را نگاه كردم تا ببينم كي هست و وقتي آخر بازي آمدم بيرون دوباره شروع كرد به فحاشي كه من هم عکس‌العملی نشان ندادم.» شیث که دلش خیلی پر است بحث را به انتخاب کاپیتان در پرسپولیس می‌کشاند. او می‌گوید: «الان كه فكر مي‌كنم همان‌طور كه گفتم اتفاقات سايپا و تشويق هواداران در اخراج من بي‌تاثير نبود. وقتي استاديوم مرا تشويق مي‌كرد دايي اين را ربط مي‌داد به ليدرها كه از من پول مي‌گيرند. به خدا بعد از بازگشت رفتاري نشان دادم تا بهانه‌اي دستش ندهم، شما كجاي تاريخ باشگاه پرسپوليس ديده‌ايد تيم كاپيتان داشته باشد، بيایند راي‌گيري كنند و از بازيكنان و تداركاتچي و دوروبري‌ها بخواهند به كسي كه مدنظر دايي است راي بدهند؟ خيلي جالب است؛ قبل از كاپيتاني همه را جمع كرد و گفت: «به كسي راي بدهيد كه با من خوب باشد و رابطه مناسبي داشته باشد. به سابقه افراد هم كاري نداشته باشيد...» حالا شما قضاوت كنيد، منظورش چه بوده. من تنها خنديدم چون دنبال كاپيتاني نبودم اما فكر كنم همين كه خنديدم و اعتراضي نكردم دايي را بيشتر عصباني كرد. الان پرسپوليس بازيكناني دارد كه هرگز با دايي به مشكل برنمي‌خورند اما كمتر كسي است كه او را دوست داشته باشد. شما نگاه كنيد كه جلال اكبري چند وقت است پايش به توپ نخورده؟ دايي بازيكن راست‌پا را در پست او مي‌گذارد ولي به جلال يك ثانيه هم بازي نمي‌دهد».