ما ایرانی‌ها کلا عادت داریم به سرعت گام‌هایی بلند به آن سوی بام برداریم و با سر به حیاط خانه سقوط کنیم. وقتی صحبت از حمایت از کی‌روش به میان می‌آید او در نقش یک قدیس ظاهر می‌شود و وقتی یک مساوی بد با تیمی درجه سومی می‌دهد، ضعیف‌ترین مربی داخلی را جلوی او علم می‌کنیم که این آقا از تو بهتر است. از داستان کی‌روش که بگذریم این عادت بد در همه مسائل زندگی و نوع حمایت‌های ما از یک فرد یا تیم یا هر پدیده دیگری وجود دارد و حالا در آستانه حساس‌ترین بازی تاریخ تیم ملی در جام‌جهانی، گریبان تیم ملی را گرفته است. در حالی که امشب تیم ایران در سالوادور به مصاف بوسنی خواهد رفت و یک پیروزی می‌تواند زمینه صعود و اتفاقی تاریخی را برای فوتبال کشورمان رقم بزند (با توجه به اینکه پتانسیل شکست بوسنی را هم داریم) برخی مردان دولتی درباره مراسم استقبال از تیم ملی حرف می‌زنند و اینکه چه کار کنیم تا در بازگشت کاروان تیم ملی از برزیل به خوبی از آنها قدردانی شود. این دوستی خاله‌خرسه درست در زمانی مطرح می‌شود که تیم ایران برای اولین بار در روز آخر مرحله گروهی شانس صعود دارد و در حالی که تیم‌هایی مثل اسپانیا و انگلیس برای اعاده حیثیت به مصاف رقبای خود می‌روند ایران برای صعود می‌جنگد و نمایش تیم ما مهم‌تر و حساس‌تر از بازی‌های قهرمان‌های اسبق دنیاست. با این وجود متاسفانه برخی این حساسیت را درک نکرده‌اند و با پیش‌فرض اینکه حتما حذف می‌شویم و به جایی نخواهیم رسید از حالا درباره مراسم استقبال و کیفیت برگزاری این مراسم حرف می‌زنند که می‌تواند یک اشتباه تاریخی قلمداد شود. درست مثل جام‌جهانی 98 که این حس از درون تیم به بازیکنان تزریق شد و بعد از برد مقابل آمریکا دیگر هیچکس به دیدار با آلمان فکر نمی‌کرد و قبل از این بازی بزرگ همه چمدان‌هایشان را برای بازگشت به ایران بسته بودند. باز خدا را شکر که این حس درون تیم ملی‌مان وجود ندارند و همه از صعود حرف می‌زنند و اعتماد به نفس لازم برای رسیدن به این مهم را هم دارند.
دولت برای پرداخت پول کی‌روش وارد عمل می‌شود؟
از سوی دیگر بعد از نمایش غرورانگیز تیم ملی مقابل آرژانتین موج عظیم حمایت از کارلوس کی‌روش در رسانه‌ها و مردم ایجاد شد و بسیاری از اهالی فوتبال خواستار تمدید قرارداد با این مربی پرتغالی شدند. در این میان اما مخالفت‌هایی در وزارت ورزش و فدراسیون با ادامه همکاری با این مربی وجود دارد که کی‌روش در مصاحبه‌های اخیرش به صورت غیرمستقیم به آنها اشاره کرده است. در این میان نقش علی کفاشیان هم در این مساله پررنگ به نظر می‌رسد. کفاشیان که ظاهرا علاقه زیادی به تمدید قرارداد کی‌روش نداشت و می‌خواست
بی‌سر و صدا از دستورات مخفیانه وزارت ورزش پیروی کند، حالا کوتاه آمده و اصلا دوست ندارد مقابل این موج برخاسته از سوی مردم و رسانه‌ها قرار بگیرد. کفاشیان در آخرین اظهارنظرش گفته اگر پول قرارداد کی‌روش فراهم شود او نیز دوست دارد کارلوس بماند. اما سوال اصلی اینجاست که پول قرارداد کی‌روش از کجا و چگونه تامین خواهد شد؟ اخیرا در داخل حمایت‌های ویژه‌ای از کی‌روش به عمل آمده (و خود کی‌روش هم با زیرکی به آنها اشاره داشته) که طبیعتا می‌تواند موضع وزارت ورزش نسبت به او را تلطیف کند و به نحوی با خواسته‌هایش کنار بیاید. بنابراین می‌شود از دولت انتظار داشت در این راه کمک‌حال فدراسیون باشد. ظاهرا فعلا چشم کفاشیان به دست دولت است تا این بودجه گزاف را در اختیارش بگذارد یا حداقل بخش عمده‌ای از آن را تامین کند اما فعلا اتفاق ویژه‌ای در این باره رخ نداده و همه منتظرند ببینند این کمک ویژه شامل حال فدراسیون می‌شود یا نه. با این وجود باید این سوال را مطرح کرد آیا دولت بودجه درخواستی فدراسیون که ظاهرا فراهم کردن آن از توان خودش خارج است را در اختیار فوتبال ایران خواهد گذاشت یا با رفتن کی‌روش وزارتخانه و فدراسیون باید خودشان را آماده حمله همه‌جانبه توسط انتقادات مردم و رسانه‌ها کنند.