اهداف ساخت و انتشار فتنه به روشنى در تصاویر و متن‌هاى انتخابى ویلدرز نمایان است و آن چیزى نیست جز واکنش به رشد روزافزون گرایش به اسلام در اروپا. انتشار آمار رشد اسلام در اروپا و غرب این محافل متعصب سکولار را بشدت بیمناک کرده است. آنها از یکسو نسبت به هویت آینده اروپا و تمدن مسیحى نگرانند و از طرف دیگر، قدرت‌هاى اروپایى و آمریکا را که امید آنها در امر جهانى‌سازى لیبرالیسم بود در مقابله با کشور‌ها و جنبش‌هاى اسلامى ناتوان مى‌بینند. فیلم فتنه از این نظر اتفاق تازه و عجیبى نبود و مى‌توان آن را در کنار راهبرد‌ها و اقداماتى قرار داد که بویژه پس از ۱۱ سپتامبر در کل جهان غرب براى مهار اسلام و مسلمانان به اجرا درآمد. با این حال فتنه بر یک اندیشه سیاسى در مقابله‌جویى با رشد اسلامگرایى استوار بود که در محافل حزبى و پارلمانى اروپا مطرح است. این اندیشه در پى بسیج نیروهاى سیاسى و هنرى و به تعبیرى به صف کردن همه سکولار‌ها در مصاف مشترک با مسلمانان است. نخستین محصول این اندیشه آن است که یکباره چند رشته از اقدامات دین‌ستیزانه در پایتخت‌هاى نامى اروپا به جریان مى‌افتد. سازمان‌دهندگان مجموعه حرکت‌ها، ویژگى منحصر به فردى دارند. خصوصیات و رفتار آنها در میدان تعرض به مقدسات مسلمانان به نسل صلیبیون متعصب شباهت ویژه دارد زیرا براى بیرون کردن مسلمانان از اروپا و تخریب پایگاه‌ها و تعطیلى مراکز فعالیت آنان مثل مساجد و محافل دینى از هیچ کوششى دریغ نمى‌کنند. آنان در این مسیر همه موازین آزادى و دموکراسى را هم نادیده مى‌گیرند چنانکه برخلاف قانون اساسى اروپا، هر سال ده‌ها نژادپرست را در بروکسل، مقر اتحادیه اروپایی به مناسبت ۱۱ سپتامبر و علیه آنچه «اسلامى شدن اروپا» مى‌خوانند، به تظاهرات می‌کشانند. این افراد به‌رغم ممنوعیت تظاهرات از سوى شهردار بروکسل، در مقابل پارلمان و مقر کمیسیون اروپا جمع شده و علیه مقدسات مسلمانان دشنام می‌دهند.