محسن عبداللهی: انتخابات میان‌دوره‌ای 2014 سنای آمریکا پاییز امسال (اولین دوشنبه ماه نوامبر) درحالی برگزار می‌شود که در این دوره کار برای دموکرات‌ها در حفظ کرسی‌های خود در سنا بسیار دشوار است زیرا علاوه بر محدودیت‌های ساختاری و سنگینی کفه الگوی رای به نفع جمهوریخواهان، جو عمومی در سطح کشور هم به نفع حزب حاکم دموکرات نیست. عوامل ساختاری در کشوری همچون ایالات متحده با دموکراسی و سنت انتخاباتی که تقریبا در تمام شئون زندگی مردم آن نفوذ کرده، نقش قابل تاملی دارد. وقتی می‌گوییم سنت انتخاباتی در آمریکا، باید بدانیم در روز انتخابات نه فقط انتخابات سطح ملی نظیر کنگره یا ریاست‌جمهوری بلکه ده‌ها و صدها انتخابات دیگر در سطح ایالتی و محلی با موضوعات متنوع برگزار می‌شود. قدمت این سنت به پیش از تاسیس رسمی ایالات متحده آمریکا بازمی‌گردد که ایالت‌های تحت استعمار انگلستان به لطف فاصله جغرافیایی از مرکز استعمار، با در اختیارداشتن حداقلی از خودمختاری، انتخابات محدودی را برگزار می‌کردند تا پست‌هایی نظیر کلانتر، شهردار، اعضای شورای شهر و ... را انتخاب کنند. این سنت به مرور عرصه وسیع‌تری از زندگی سیاسی مردم آمریکا را در بر گرفت تا آنجا که امروز علاوه بر انتخاب رئیس‌جمهور، معاونش، اعضای سنا و خانه نمایندگان، فرماندار ایالتی، اعضای کنگره ایالتی و بسیاری از مناصب دیگر نظیر شهرداری، شورا، دادستان، حسابرس شهر، رئیس پلیس، رئیس آتش‌نشانی و ... در جای جای آمریکا با رای مستقیم مردم و در روز انتخابات سراسری برگزیده می‌شوند. یک بعد نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای 2014 آمریکا می‌تواند به ارتباط نتیجه این انتخابات با روندهای سیاست خارجی آمریکا نظیر مذاکرات هسته‌ای، بحران اوکراین، سوریه و ... مربوط باشد چرا که کنگره ایالات متحده (که مجلس سنا بخش بالادستی آن را تشکیل می‌دهد) از قدرت فراوانی برای اعمال فشار بر قوه مجریه در زمینه سیاست خارجی این کشور برخوردار است. اما در سیاست داخلی بحث تاثیر ترکیب جدید کنگره بسیار حادتر است. تقریبا در اکثریت مطلق انتخابات‌ها در ایالات متحده، جنبه داخلی دارای تاثیر و اهمیت بیشتر و پیچیده‌تری است. از جمله مسائلی که در این دوره با سرنوشت انتخابات گره خورده است، می‌توان به خط لوله نفتی کی‌استون، لایحه مهاجرت، سرنوشت انتخابات ۲۰۱۶ و رئیس‌جمهور بعدی اشاره کرد. کنگره آمریکا که از 2 بخش سنا و خانه نمایندگان تشکیل می‌شود در حال حاضر هریک در کنترل 2 حزب بوده و تا حدودی توازن قوا در کنگره برقرار است، اگرچه توازن در عمل تبدیل به نوعی قفل‌شدگی شده که چند صباحی است گریبان این نهاد قانونگذاری را گرفته اما اگر جمهوریخواهان موفق شوند علاوه بر کنترل خانه نمایندگان (که از انتخابات ۲۰۱۰ به بعد در اختیار داشتند) اکثریت سنا را نیز تصاحب کنند، کار برای دولت اوباما در عرصه داخلی و خارجی سخت‌‌تر می‌شود. برای آنکه از تغییرات ناگهانی ناشی از دگرگونی جو عمومی و سرایت آن به عالی‌ترین مرجع قانونگذاری جلوگیری شود انتخابات سنا به 3 دوره قابل تقسیم است که هر 6 سال یکبار تکرار می‌شود. در ادبیات سیاسی آمریکا به هریک از این دوره‌ها کلاس سنا می‌گویند که در انتخابات پیش‌رو، کرسی‌های کلاس ۲ سنا مورد رای‌گیری قرار می‌گیرد. از جمله ویژگی‌های کلاس ۲ سنا وزن پایین جمعیتی رای‌دهندگان و موقعیت برتر نامزدهای جمهوریخواه است. معمولا حزب دموکرات انرژی خود را معطوف به ایالت‌های خاکستری کلاس ۲ سنا می‌کند اما همانطور که یافته‌های مرکز سیاست دانشگاه ویرجینیا نشان می‌دهد، انتخابات کلاس ۲ سنا عموما به نفع جمهوریخواهان به پایان رسیده و این مساله با توجه به کرسی‌های مورد رای‌گیری چندان نتیجه غیرمنتظره‌ای نیست. همچنین ایالت‌های انتخاباتی 2014 عمدتا تمایل بیشتری به جمهوریخواهان در رقابت‌های ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲ نشان داده‌اند و در اکثر آن ایالت‌ها، اوباما زیر ۴۵ درصد رای مردم را از آن خود کرد. تعداد دموکرات‌ها نسبت به جمهوریخواهان در سنا ۵۵ به ۴۵ است. حال در ایالت‌هایی که عمدتا اوباما بازنده بوده، کرسی‌های سنا مورد رای‌گیری قرار می‌گیرد و جالب اینکه عمده این کرسی‌ها در حال حاضر در اختیار دموکرات‌ها قرار دارد و نتایج سال ۲۰۱۲ می‌تواند زنگ خطری برای سناتورهای فعلی باشد. در حال حاضر دموکرات‌ها ۱۵ کرسی اینچنینی را در اختیار دارند و برنده شدن جمهوریخواهان در نیمی از آنها می‌تواند ترکیب سنا را متحول کند. حزب جمهوریخواه با بهره‌گیری از بی‌کفایتی دولت اوباما درباره اجرای قانون خدمات درمانی، حملات خود را به سیاست‌های دولت و حزب دموکرات آغاز کرده است. به‌طور سنتی حزب دموکرات در تلاش بوده استراتژی انتخاباتی برای هر یک از کرسی‌های سنا را معطوف به امور محلی و ایالتی کرده و در مقایسه با جمهوریخواهان اکثرا در اجرای این استراتژی موفق‌تر بوده است اما این بار جمهوریخواهان تمایلی به محلی‌کردن مسائل از خود نشان نداده است زیرا با توجه به روند کاهشی محبوبیت اوباما و عدم مقبولیت قانون خدمات درمانی وی، این استراتژی در ایالت‌های قرمز (متمایل به جمهوریخواهان) نتایج مثمرثمری در پی خواهد داشت.
* کارشناس ارشد مسائل آ`مریکا