جنون و عشق جزو لاینفک لغتنامه فوتبال به حساب می‌آیند و زمانی که هر دو با هم آمیخته شوند قاب زیبایی را از یک نبرد به تصویر می‌کشند. البته در این میان لحظات دراماتیکی نیز وجود دارد که هرگز از اذهان پاک نخواهد شد. یکی از این لحظات زمانی است که بازیکنی دروازه محبوب سابقش را با پیراهن تیم دیگری باز میکند! این موضوع در نزد خیلی از ستاره‌ها اجتناب‌ناپذیر است زیرا با وجود فصل نقل و انتقالات و کوچ کردن ستاره‌ها به تیم‌های دیگر این اتفاق آنقدر غیرمعمول نیست که تعجب‌برانگیز باشد و البته در اینجا نکته‌ای نهفته است که کمی موضوع را متمایز میکند و آن زمانی است که وقتی ستاره‌ای دروازه تیم سابقش را باز میکند به خاطر خاطرات خوشی که به مصداق یک نوستالژی در وجودش نقش بسته از شادی پس از گل صرف نظر میکند. حتی بعضی از آنها با حالتی بغض‌آلود نشان می‌دهند اسیر جبر زمانه شده‌اند و ترک کردن محبوبشان چیزی جز اجبار نبوده. اما در سوی مقابل نیز بودند بازیکنانی که نه‌تنها شادی کردند بلکه با حرکاتی انتقام‌جویانه هواداران تیم سابقشان را تحریک کرده‌اند. این مساله ما را به تقابل عشق و نفرت می‌کشاند چیزی که شاید خیلی‌ها به آن پایبند نباشند. ولی آنهایی که حتی به یکی از این 2 فاکتور پایبند هستند می‌توانند نسبت به دیگران متمایز باشند. اين‌گل‌ها را مي‌توان به «گل به خودي عاشقانه» تعبير كرد.
بنزما، پسر خجالتی وفادار ماند
کریم بنزما از آن دست بازیکنانی نیست که بخواهد نقشی بازی کند یا اینکه احساساتش را بیرون بریزد. اما بازیکن فرانسوی در خلوت خود، بازیکنی احساساتی است. اتفاقی که در عصر سه‌شنبه، ساعاتی پیش از بازی با لیون رخ داد این را ثابت میکند. بنزما وقتی فهمید که قرار نیست که در برابر تیم سابقش فیکس باشد، دنیا روی سرش خراب شد. اما چه کسی باور داشت وقتی او وارد زمین شد در کمترین زمان ممکن دروازه تیم سابقش را باز کند؟ او بعد از گل به هیچ وجه شادی نکرد. کریم تنها 38 ثانیه پس از ورودش به زمین، توانست دفاع خسته لیون را روی تکنیک خوب خود، نابود کند.
گل‌های مورینتس و حذف رئال
بدون‌شک در حق مورینتس در رئال‌مادرید آنقدر اجحاف شد که نمی‌توان این حقیقت را کتمان کرد. مهاجم گلزن رئال حتی بارها نشان داد به‌رغم ناملایمتی‌ها بازهم دلش با رئال‌مادرید است. ولی سران آن وقت رئال آنقدر در مورد او بی‌مهری کردند که سرانجام در جریان لیگ قهرمانان اروپا فصل 04-2003 با پیراهن موناکو دروازه رئال را باز کرد و پس از به ثمر رساندن گل شادی خاصی را از خودش نشان داد! البته برای روشن شدن موضوع بد نیست به کمی قبل نقب بزنیم. در نقل و انتقالات زمستان 2002 با وجود پیشنهاد تیم‌های تاتنهام، ساراگوسا، آ.اس‌رم و آ.ث‌میلان، مورینتس تصمیم گرفت که باقی فصل را در رئال‌مادرید بماند. با شروع فصل
04-2003، مشهود بود که مورینتس در برنامه‌های رئال‌مادرید جایی ندارد؛ با وجود پیشنهادات گسترده باشگاه شالکه آلمان برای به خدمت گرفتن او، مذاکرات موفقیت‌آمیز نبود و باشگاه تصمیم گرفت او را به موناکوی فرانسه قرض بدهد. جایی که او به خوبی ایفای نقش کرد و در 28 حضورش در لیگ فرانسه 10 گل به ثمر رساند. با این حال، او در لیگ قهرمانان با زدن 9 گل و آقای گل شدن تاثیرگذاری خود را به رخ همگان کشید. به طور شگفت‌انگیز، موناکو و رئال‌مادرید در مرحله یک‌چهارم نهایی جام باشگاه‌های اروپا باید به دیدار هم می‌رفتند. در بازی اول که در سانتیاگو برنابئو برگزار شد، مورینتس یک گل حیاتی برای تیمش زد ولی بازی را 4 بر 2 به رئال‌مادرید واگذار کرد. در بازی برگشت، مورینتس باز هم گلزنی کرد و توانستند با نتیجه 3 بر یک رئال‌مادرید را شکست بدهند و با قانون گل زده بیشتر در خانه حریف به نیمه‌نهایی صعود کنند.
گریه‌های باتی گل
باتی گل لقبی بود که هواداران فیورنتینا برای گابریل باتیستوتا انتخاب کردند. او آنقدر در شهر فلورانس محبوب بود که حتی به پاس از بازی‌های خوب او مجسمه‌ای نمادین برایش درست کردند. ولی دست تقدیر باعث شد تا «باتی گل» با پیراهن رم برابر محبوب سابقش یعنی فیورنتینا قرار بگیرد. وقتی گابریل باتیستوتا مهاجم پرآوازه آرژانتینی، پس از سال‌ها حضور و زندگی در شهر فلورانس و افتخارآفرینی با پیراهن بنفش فیورنتینا بر اساس جبر این ورزش یا همان عالم حرفه‌ای‌گری با پیراهن رم دروازه تیم سابقش را گشود ناگهان همه چیز رخت بربست و ناخودآگاه اشکی واقعی گونه‌هایش را خیس کرد. گابریل آنقدر نسبت به این صحنه حساس شد که حتی سال‌ها بعد این صحنه به عنوان یکی از دراماتیک‌ترین صحنه‌های فوتبال شناخته شد.
زشت‌ترین حرکات آدبایور
آدبایور از آن دسته بازیکنانی است که از عشق و تعصب بویی نبرده و درست فاکتور مقابل عشق یعنی نفرت در وجودش موج می‌زند. این مساله به زمانی بازمی‌گردد که مهاجم توگویی وقتی از آرسنال جدا شد و به منچسترسیتی پیوست در بازی برابر آرسنال نه‌تنها گل زد بلکه با نحوه شادی‌اش هواداران توپچی‌ها را آنقدر تحریک کرد که اتحادیه فوتبال انگلیس تصمیم گرفت به خاطر حرکات زشت آدبایور او را محروم کند. حتی آن زمان آرسن وگنر، مربی آرسنال به امانوئل آدبایور، بشدت تاخت. آدبایور در دیدار 2 تیم ضربه‌ای خشن با پا به صورت روبین فان پرسی زد و هنگامی هم که به آرسنال گل زد تمام طول زمین را دوید و در مقابل هواداران آرسنال به خوشحالی پرداخت.