تاریخ برندگان را به خاطر می‌سپارد، حقیقت تلخی است اما بهترین‌ها هم بدون پیروزی هیچ نیستند... اگر دهه قبل را مرور کنیم فوتبال آلمان چیز‌های زیادی برای افتخار کردن دارد…البته تقریبا! لورکوزن و بایرن در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ باختند، تیم ملی آلمان در جام‌جهانی ۲۰۰۲ و یورو ۲۰۰۸ نایب قهرمان شد و در هر 2 جام‌جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ سوم شد. خروج زودهنگام آلمان از یورو ۲۰۰۴ را که در نظر نگیریم آلمان با ثبات‌ترین تیم ملی در دهه گذشته می‌شود اما از طرفی قهرمانی بایرن در لیگ قهرمانان ۲۰۰۱ آخرین قهرمانی یک تیم آلمانی در یک تورنمنت بزرگ بوده است. اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم باید بگویم دهه گذشته دوره بازسازی فوتبال آلمان بوده است؛ زمان، دقت و توجه زیادی به کار رفته تا با دوام‌ترین و امیدوار‌کننده‌ترین لیگ اروپا را بسازند و هرگونه قهرمانی در این سال‌ها می‌توانست یک شگفتی باشد. از طرفی طرفداران فوتبال آلمان به این سوال رسیده‌اند که بالاخره چند سال طول می‌کشد تا تیم‌های آلمانی در حد پتانسیل خود ظاهر شوند و دوباره قدرت اول فوتبال اروپا شوند. آیا امسال خواهد بود؟ یا شاید سال بعد؟ یا باید آنقدر صبر کنیم تا فیلیپ لام و شوآین اشتایگر از فوتبال خداحافظی کنند؟ کلوزه ۵۹ گل برای آلمان زده اما هنوز قهرمان نشده، بالاک با نایب قهرمانی در همه تورنمنت‌های بزرگ در آستانه خداحافظی است. آلمان دهه ۹۰ با کلینزمن و ماتئوس قلب هواداران فعلی و پرشور آلمان را فتح کرد، هنوز که هنوز است تصویر گرفتن کاپ قهرمانی از ملکه انگلیس در خاک این کشور توسط کلینزمن و گرفتن جام‌جهانی از مارادونا و یارانش با ماتئوس جزو تیزر‌های تلویزیونی موقع تورنمنت‌های بزرگ است. اما طرفداران کم سن و سال‌تر آلمان در دهه۲۰۰۰ و بعد از آن واقعا حیف است بعد‌ها از بالاک، کلوزه، شوآینی، لام و دیگران بدون فتح جام یاد کنند. اما زمان فتح جام‌ها به سرعت در حال نزدیک شدن است، ستاره‌های اسپانیا مثل چابی، پویول و کاپدویلا در حال مسن شدن هستند و آلمان‌هایی که بعد از سومی جام‌جهانی خوشحالی نکردند، می‌توانند مدعی اصلی فتح یورو ۲۰۱۲ باشند. بایرنی که اسکلت اصلی تیم ملی را هم در اختیار دارد سال گذشته به فینال لیگ قهرمانان رسید و امسال هم نشان داده پتانسیل قهرمانی را دارد، وقتی نگاه می‌کنیم که غول‌های انگلیسی آن صلابت گذشته را ندارند و بارسا و رئال هم شکست‌خوردنی هستند و از آن طرف تیم‌های ایتالیا در خانه هم می‌بازند و دهه افول آنها در حال شروع شدن است، می‌توانیم به بایرن که روی کاغذ بهتر از قبل به نظر می‌رسد شانس قهرمانی بدهیم. دعا کنیم روبن و ریبری سلامت بمانند و از چپ و راست به حریف بتازند، مولر همچنان به پیشرفت ادامه دهد و سوپر ماریو روز‌های خوبش ادامه داشته باشد، شوآینی همچنان موجب حسرت تیم‌های بزرگ اروپا باشد و کروس که کارشناسان او را کلید موفقیت این فصل بایرن می‌دانند زودتر آماده شود، لوئیز گوستاوو ارزش‌هایش را ثابت کند و لام در کنار بادشتوبر و بقیه خط دفاع بایرن کمتر کرافت را به زحمت بیندازند تا او هم موجب افتخار فان‌خال شود و هدیه جدید او به فوتبال آلمان لقب گیرد. این بایرن سالم و سرحال که دیدیم توانایی شکست هر تیمی را دارد و این وظیفه پر‌افتخارترین تیم بوندس‌لیگاست تا این فرم خوب را حفظ کند و با قهرمانی در اروپا آغازگر دهه جدید تسلط آلمان بر فوتبال اروپا باشد.