سیدبهزاد اخلاقی:
روسیه و سوریه به عنوان متحدان استراتژیک همکاری‌های مختلفی را در زمینه‌های اقتصادی و سیاسی دارند. در همین رابطه سال 2007 میان 2 کشور قراردادی امضا شد که بر اساس آن موشک‌های یاخونت روسی که قادر‌ند چندین کشتی را در فواصل متعدد نابود کنند به سوريه واگذار خواهد شد. برای نخستین‌بار این خبر در سپتامبر 2009 افشا شد که واکنش‌های متعددی را از سوی اسرائیل و آمریکا به همراه خود داشت. اسرائیلی‌ها بر این باورند سوریه موشک‌های یاخونت را به حزب‌الله لبنان تحویل خواهد داد که تهدیدی جدی برای صهیونیست‌هاست. در همین باره وزیر دفاع روسیه در سخنانی که رسانه‌های مختلف بخش‌های گزينش شده‌ای از آن را منتشر کردند این احتمال را رد کرد اما روزنامه یدیعوت آحارونوت در گزارشی نوشت حزب‌الله به احتمال زیاد مقصد نهایی موشک‌های یاخونت است. آناتولی سردیاکوف، وزیر دفاع روسیه خواستار قرارداد‌های نظامی دیگری با سوریه شده است. سوریه پایگاه دریای روسیه در مدیترانه را میزبانی می‌کند و کشتی‌های نظامی روسی در بنادر این کشور پهلو گرفته‌اند. اسرائیل بارها روسیه را درباره قرارداد موشک‌های کروز تحت فشار قرار داده است اما روس‌ها اعلام کرده‌اند به وعده‌های خود در قبال این تسلیحات جامه عمل خواهند پوشاند. این قرارداد رقمی بالغ بر 300 میلیون دلار ارزش دارد که برای سوریه خریدی بزرگ محسوب می‌شود. با توجه به این تحولات و عبور ناوهای ایرانی از سوئز و پهلو گرفتن آنها در بنادر سوریه، رژیم صهیونیستی عرصه را برای خود تنگ‌تر از گذشته می‌بیند. سقوط دومینوی حامیان این رژیم در خاورمیانه و شاخ آفریقا بر ترس‌های صهونیست‌ها افزوده است.
بودجه نظامی سوریه 858 میلیون‌دلار در سال اعلام شده که در منطقه رقم زیادی محسوب نمی‌شود. بنا به گزارش‌های رسمی، امارات متحده عربی بیشترین بودجه نظامی را در خاورمیانه در اختیار دارد. سیاست خارجی دولت پوتین در سال‌های 2000 تا 2008 با در نظر گرفتن سوریه به عنوان یک همپیمان در میان کشورهای عربی به فروش سلاح و تنظیم قرارداد‌های اقتصادی فراوانی میان مسکو و دمشق منجر شد. درباره سیاست‌های روسیه در قبال سوریه نباید این نکته را از نظر دور داشت که دمشق توسط آمریکا ایزوله شده و مسکو از این شرایط نهایت بهره را برده است. همکاری با سوریه از جهات دیگر برای کرملین باارزش است زیرا در صورتی که حکومت اسد با چالشی مواجه شده و یک رژیم بنیادگرا در آن حاکم شود بر مشکلات روسیه در چچن افزوده خواهد شد. اسد از هرگونه همکاری با تروریست‌های چچنی در کشورش جلوگیری می‌کند؛ مساله‌ای که در عربستان‌سعودی با حساسیت کمتری نگریسته می‌شود.