مرتضي رضايي:
علی کفاشیان راست می‌گفت، یکی از سخت‌ترین کارها در فدراسیون فوتبال این است که بتوان رازی را در داخل این مجموعه نگه داشت. هنوز هواپیمای ترکیش‌ایر (که مهدی تاج نایب رئیس فدراسیون فوتبال یکی از مسافران آن بود) به زمین ننشسته بود که خبر رسید او به چه نیتی راهی کشور دوست و همسایه شده است.
نایب رئیس مامور ویژه رئیس است برای یک مذاکره، مذاکره‌ای که یک طرف آن فدراسیون فوتبال ایران است و طرف دیگر مصطفی دنیزلی، شنول گونش و البته فاتح تریم معروف. هر چقدر علی کفاشیان و مهدی تاج سعی کردند این خبر را پنهان کنند موفق نبودند چون یک منبع موثق در فدراسیون فوتبال فاش کرد، نایب رئیس این فدراسیون به تنهایی راهی ترکیه شده است تا با 3 مربی معروف این کشور مذاکراتی پنهانی داشته باشد.
قرار بود همه چیز پنهانی باشد و مثل قضیه کارلوس کرش هیچ چیز رسانه‌ای نشود اما کفاشیان و فدراسیونش چندان در پنهان کردن این خبر موفق نبودند چون پیش از سفر تاج به ترکیه خیلی از دوستان نزدیک او از جریان با خبر شده بودند و طبیعی است که خبر به این مهمی، خودش به‌تنهایی انگیزه‌ای باشد برای فاش کردنش.
علی کفاشیان که در دوران مذاکرات عباس ترابیان با مربیان خارجی یاد گرفته بود چگونه اخبار را پنهان کند، در روزهای اخیر هم سعی کرد در گفت‌وگو با رسانه‌ها چیزی درباره سفر تاج نگوید اما خیلی هم لازم نبود او حرفی نزند چون اعضای هیات رئیسه برای انتشار این خبر کافی بودند. تاج در ابتدای سال نیز به سفارش سازمان تربیت‌بدنی و دستور فدراسیون فوتبال راهی ترکیه شد تا با این 3 مربی دیدار داشته باشد. در آن دوران جو دیگری بر فوتبال ایران حاکم بود و انتقادات به حدی رسید که او مجبور شد پرچم سفید را بالای سرش بگیرد و به خاطر مصالح ملی مذاکراتش با مربیان ترکیه‌ای را متوقف کند. پروسه تاج همین طور نیمه تمام ماند و وقتی خبر رسید که عباس ترابیان این بار نقش مجری در استخدام سرمربی خارجی را دارد همه افکار عمومی حضور ترکیه‌ا‌ی‌ها در فوتبال ایران را به باد فراموشی سپردند. جو به وجود آمده از حضور یک مربی معروف در ایران آنقدر بالا گرفته بود که به نظر همه چیز تمام شده می‌آمد. اما وقتی کارلوس کرش پرتغالی به ایرانی‌ها «نه» گفت آن جو یکدفعه فروکش کرد، تا جایی که حتی مذاکره با مربیانی چون فاتح تریم هم مردم را به وجد نمی‌آورد. آنها دیگر تا حضور مربی را روی نیمکت تیم ملی احساس نکنند پا در میدان حاشیه و البته جو گیر شدن نخواهند گذاشت. تقریبا چند روزی است که حضور مربیان ترک در فوتبال ایران شنیده می‌شود اما در کوچه و خیابان اثری از شور و هیجان دیده نمی‌شود. با این حال پس از قطعی شدن عدم حضور کرش در ایران و اینکه او حتی حاضر نیست به تیم ملی مشاوره بدهد حالا بهترین فرصت برای مهدی تاج است که بتواند دوباره سفر خود را تکرار کند. او از ابتدای شروع بحث حضور یک مربی خارجی روی نیمکت تیم ملی به دنبال حضور مربی ترک‌ها بود. تاج به واسطه دیدار ابتدای سال خود با این مربیان ترک، اعلام کرد می‌تواند از بین گونش، تریم و دنیزلی یکی را برای تیم ملی ایران بیاورد اما در آن زمان حرف او به کرسی ننشست چون عباس ترابیان اعلام کرد مربی با کیفیت‌تری را به فوتبال ایران خواهد آورد. حالا توپ در زمین تاج افتاده و او در ترکیه به سر می‌برد تا پای میز مذاکره بنشیند. در حال حاضر از بین 3 مربی ترکیه‌ای، 2 نفر بیکار هستند و تاج قول داده اگر گونش هم نشد، یکی از آنها را برای نیمکت ایران بیاورد. این روزها شنول گونش مربی سابق تیم ملی ترکیه در جام‌جهانی 2002 که آنها را به مقام چهارمی جهان رساند، با ترابوزان اسپور برای قهرمانی در لیگ ترکیه می‌جنگد اما دنیزلی و تریم اصلا روزهای سختی را تجربه نمی‌کنند. این 2 مربی در حال حاضر بیکار هستند. دنیزلی که سابقه حضور در پاس و پرسپولیس را دارد، بعد از بشیکتاش ترجیح داد به دلیل بیماری و کهولت سن استراحت کند. همچنین فاتح تریم نیز پس از اینکه در سال 2009 عطای تیم ملی ترکیه را به لقایش بخشید ترجیح داد برای چند سال مربیگری را کنار بگذارد. او معروفترین مربی کشور ترکیه محسوب می‌شود که علاوه بر 2 دوره حضور در تیم ملی ترکیه، روی نیمکت تیم‌هایی مانند فیورنتینا و میلان ایتالیا نیز نشسته است. باید دید آیا مهدی تاج می‌تواند یکی از این مربیان را برای نیمکت تیم ملی تور کند یا دوباره توپ به زمین مربیان ایرانی می‌افتد؟ البته نگاهی اجمالی به قیاس فوتبال ایران و ترکیه نشان می‌دهد که نشستن یک مربی ترک روی نیمکت تیم ملی چندان هم بد نیست. سبک فوتبال 2 کشور، فرهنگ و حتی روابط دیپلماسی به اندازه‌ای خوب است که مردم هم می‌توانند حضور یک سرمربی بزرگ که در کشور همسایه ساکن باشد را هضم کنند.
با این حال نگاهی به خروجی جلسه هیات رئیسه فدراسیون فوتبال در روز شنبه یک شانس هم برای حضور مربیان آلمانی در ایران قائل می‌شود، بله مربیان آلمانی. فارغ از اتفاقات و بحث‌هایی که در آغاز این جلسه مطرح شد جالب‌ترین موضوع نشست اخیر هیات رئیسه بحث انتخاب ملیت مربی خارجی بوده است. مهدی تاج از همان ابتدا تاکید داشت مربیان ترکیه‌ای راحت‌تر کار در ایران را قبول می‌کنند و مشکلی با شرایطی که وجود دارد، ندارند. اما این مساله‌ای نبود که مورد موافقت آیت‌اللهی یکی از اعضا و رئیس هیات فوتبال استان فارس قرار بگیرد: «به نظر من مربیان آلمانی به درد این فوتبال می‌خورند. ما باید مربی آلمانی بیاوریم!» او توضیح می‌دهد مذاکره با مربیان این کشور کار سختی نیست و حتی او می‌تواند زمینه ساز یکی از مربیان خوب آلمانی در ایران شود. آیت‌اللهی حتی نام چند مربی را به میان می‌کشد اما در این دقایق از چهره عباس ترابیان پیداست که چندان موافق این بحث‌ها نیست. او که پیش از این هم بارها گفته بود مربیان آلمانی نمی‌توانند در فوتبال ایران موفق باشند، دوباره روی حرف خود تاکید می‌کند اما به نتیجه مشخصی نمی‌رسد. کفاشیان می‌گوید: «به لطف خدا، همگی دور هم یک مربی خوب پیدا می‌کنیم». باز جای شکرش باقی است که در این جلسه نامی از مربیان ایرانی برده نمی‌شود. این یعنی که مانور دادن روی نام ایرانی‌ها تنها برای خروج از فشار، بعد از نیامدن کرش به ایران بوده است، چه اگر این‌طور نبود حداقل خود علی کفاشیان در این جلسه پای حضور سرمربی ایرانی روی نیمکت تیم ملی را وسط می‌کشید. البته در 2 هفته گذشته برخی فشارها برای استفاده از مربی ایرانی باعث شد تا حتی علی سیعدلو وادار شود از حضور مربی داخلی در تیم ملی بگوید. با این حال یکی از مقامات فدراسیون می‌گوید: «برخی از مربیان که علاقه زیادی برای حضور روی نیمکت تیم ملی دارند از هر طریقی وارد شده‌اند که در واقع این کمی کار را سخت‌تر کرده است». کسی چیزی نمی‌داند و همه بحث‌هایی که مطرح شده در حد حرف است. ما هم مثل عموم مردم، تا حضور یک سرمربی خارجی را روی نیمکت تیم ملی لمس نکنیم نباید دیگر درباره‌اش چیزی بنویسیم. تاج فعلا در ترکیه است و مشغول مذاکره. آیا این بار او واقعا می‌تواند مربیان سرشناس ترکیه‌ای را قانع کند که برای حضور در تیم ملی به ایران بیایند یا اینکه با شکستی احتمالی دوباره همان بحث‌های قدیمی و حضور ابراهیم‌زاده، قلعه‌نویی و حتی مایلی‌کهن در تیم ملی مطرح می‌شود.