شنبه روز تلخی بود، برای خیلی‌ها! البته واژه «شنبه» استعاره‌ای است از روز تنهایی که امکان دارد برای هر کسی یا هر تیمی رخ دهد، شکست، احساس ژرف تنهایی و نادیده گرفته شدن. درست در نقطه مقابل آنهایی که پیروز شدند و اول هفته رویایی را پیش رو داشتند. البته تلخی «شنبه» هرگز ماندگار نیست و با اینکه امکان دارد جریان جدیدی را به وجود بیاورد ولی به همه آنهایی که در سندیکای بازنده‌ها قرار گرفتند یک چیز را ثابت کرد و آن این بود که هر شکستی پلی برای پیروزی و اتفاقات شیرین آینده است ولی در صورتی که دیگر از روی احساسات عمل نکنند. تمام آنهایی که به نوعی شنبه تلخی را پشت سر گذاشتند تنها از روی احساساتی بازی کردنشان ضرر کردند.... شنبه روز تلخی بود. در اینجا هر کاراکتری می‌تواند تلخی شنبه را مانند نوشیدن یک قهوه تلخ به خودش نسبت دهد، هر کسی! از مورینیو گرفته تا جی‌جی دل‌نری.
تمدید قرارداد، تمدید دوستی
شاید خیلی‌ها معنی عشق بی‌قید و شرط را به‌خوبی درک نمی‌کنند و زمانی که این موضوع با تمدید قرارداد عجین می‌شود می‌توان این واژه را به این شکل تعبیر کرد كه«تمدید قرارداد برابر است با تمدید پیمان رفاقت». ولی در این میان هستند باشگاه‌هایی که خیلی راحت به بازیکنان وفادار خود پشت می‌کنند، قرارداد را تمدید نمی‌کنند و پایان یک عمر دوستی فرا می‌رسد. در اینجا موضوع تمدید قرارداد یک مساله روحی و روانی است که به مدیران باشگاه‌ها از زبان بازیکنان گفته می‌شود ولی گویی گوش شنوایی نیست تا به یاد بیاورد زمانی را که در بحرانی‌ترین شرایط ستاره‌ها باشگاه را از ورطه نابودی نجات دادند و مدیران را در سرجایشان القا کردند ولی وقتی پای تمدید به میان می‌آید ناگاه همه چیز به دست فراموشی سپرده می‌شود. به طور مثال وقتی نگاهی به وب‌سایت شخصی آلکس دل‌پیرو بیندازید به وضوح می‌توانید عشق بی‌قید و شرط را درک کنید، یک موضوع دوطرفه که به نظر می‌رسد از سوی مدیران یوونتوس نادیده گرفته شده است. این همان موضوع روانکاوانه جریان است که بعضا در روابط اجتماعی نیز به وضوح به چشم می‌خورد. «آله» یا امثال بازیکنانی مانند او درست مانند فردی می‌‌مانند که در یک شب سرد زمستانی در تنهایی مزمنی گم شده و احتیاج به توجهی دارد که شاید نادیده گرفته شود. این واژه توجه «خودخواهی» نیست که او نتواند شرایط را درک کند این همان ارتباط دوطرفه است که باید قانونش رعایت شود. مگر اینگونه نبوده که ستاره‌هایی مانند دل‌پیرو دوستی، تعصب و وفاداریشان را بارها به اثبات رسانده‌اند؟ ولی چرا باید رفتاری متناقض از سوی دیگر را شاهد باشند. البته اگر قرار باشد از جنبه احساسی به این موضوع نگاه کنیم باید گفت امکان دارد روزگار هميشه بر وفق مراد نباشد ولی زمانی هم فرا می‌رسد که همه چیز برعکس شود! آن زمان طرفی ضرر می‌کند که بی‌توجهی کرده ولی دیگر جایی برای بازگشت نیست!
ژوزه و آرزوی بازی در یکشنبه
ژوزه مورینیو هرگز بیست و ششم فوریه امسال را فراموش نمی‌کند! تساوی ناامید‌کننده شاگردان او مقابل لاکرونیا سبب شد رئال‌مادرید به فاصله 7 امتیازی با بارسا برسد. البته مورینیو باز هم این نمایش ضعیف شاگردانش را توجیه می‌کند و دلیل این ناکامی را به نحوه نادرست برنامه‌ریزی در لالیگا می‌داند.
«ما همچنان از حق و حقوق هوادارانمان دفاع می‌کنیم اما آنها همچنان به ریش من می‌خندند. تقویم را افرادی می‌ریزند که می‌دانند چه کار می‌کنند. واقعا خیلی طبیعی است که با توجه به بازی در اروپا، بازی ما را یکشنبه بیندازند. این اتفاق نه‌تنها در حال حاضر، بلکه از همان اول رخ داد. آنها هر کاری که بخواهند می‌کنند و به این روندشان ادامه می‌دهند. یک روز اگر دوست داشته باشید می‌نشینیم و در والدبباس به این تاریخ‌ها نگاه می‌کنیم. انکار اتفاقی که می‌افتد غیرممکن است. نمی‌دانم اگر در یکشنبه بازی می‌کردیم چه اتفاقی می‌افتاد اما خیلی عادلانه‌تر بود. با توجه به اینکه خسته بودیم طبیعتا باید یک روز بیشتر استراحت می‌کردیم، فقط یک روز تمرین کردیم و در این باره می‌توانید از متخصصان بیوشیمی و روانشناسی ورزشی بپرسید. به هر حال این نتیجه است که باقی می‌ماند. ما یک امتیاز گرفتیم و نمی‌توانم از بازیکنانم انتقاد کنم اما واقعا عدالت فوتبال رعایت شد؟» این مربی در مورد دپورتیوو نیز گفت: «هر تیمی همانگونه که مربی‌اش بخواهد بازی می‌کند. آنها از از این امتیاز خیلی خوشحال هستند. خوش‌شانس بودند و خیلی زحمت کشیدند. واقعا از اینکه با تمام وجود جنگیدند لذت بردم، این بنیان فوتبال است. به آنها تبریک می‌گویم اما در هیچ بازی دیگری تا این حد خوب نبودند».
لوئیس فان‌خال، بازنده شنبه بزرگ
فان‌خال در عین ناباوری شنبه تلخی را پشت سر گذشت، شکست برابر دورتموند و دور شدن از به دست آوردن عنوان قهرمانی بوندس‌لیگا. دورتموندی‌ها دست به کار بزرگی زدند. 2 دهه بود که زردپوشان دورتموند نتوانسته بودند بایرن را در خانه شکست دهند ولی این اتفاق در شنبه تلخ باواریایی‌ها رخ داد. فان‌خال خودش در این باره و با احساسی ناخوشایند می‌گوید: «دورتموند دقیقا در زمان درست و مناسب به گل رسید. ما در نیمه دوم کنترل توپ و میدان را در اختیار داشتیم ولی نتوانستیم در دقایق سرنوشت‌ساز گلزنی کنیم. نخستین گلی که خوردیم دقیقا روی تلاش فردی بازیکن بود. دورتموند هم از این ماجرا بهره برد».
بدین ترتیب امیدهای بایرن برای قهرمانی در رقابت‌های این فصل بوندس‌لیگا به مراتب کمرنگ‌تر از قبل شد؛ چرا که اکنون این تیم 16 امتیاز با دورتموند صدرنشین فاصله دارد.
لادروپ بازنده قبل از شنبه!
لادروپ قبل از رویایی با بارسا عنوان کرده بود «دیدار مقابل بارسلونا را دوست ندارم.» انگار ستاره سال‌های دور همین بارسلونا خودش از قبل احساس کرده بود که اول هفته تلخی را پیش رو دارد! البته بعضی‌ها هم فکر می‌کردند بارسا در غیاب چند بازیکن کلیدی‌اش نمی‌تواند مایورکا را زمینگیر کند ولی نه‌تنها این اتفاق نیفتاد بلکه پسران لادروپ درلانه همیشگی‌شان 3 بر صفر برابر بارسا شكست خوردند. آنها تقریبا از به‌دست آوردن سهمیه حتی در لیگ اروپا نیز ناامید شدند. لادروپ و شاگردانش را نیز باید در سیاهه سندیکای بازنده‌ها قرار دهیم.
بانوی پیر... شکست پس از 30 سال
دیگر امیدی به این بانوی پیر نیست! شکستی دیگر آن هم برابر تیمی که بعد از 30 سال توانست یووه را در زمین خودش به نابودی بکشاند. البته باید افتخار رقم خوردن این تراژدی را به نام جی‌جی دل‌نری ثبت کرد! مربی اي که خودش هم فهمیده بود چه حلقه مفقوده‌ای در تیمش وجود دارد ولی چون او ذاتا نمی‌تواند این درد را درمان کند محکوم به شکست است. خود دل‌نری قبل از شکست تلخ شنبه‌شب عنوان کرده بود بازیکنان یوونتوس احتیاج به انقلاب ذهنی دارند. این همان انگیزه گمشده‌ای است که از بازیکنان یووه «مسخ‌شدگانی» شکست خورده می‌سازد. شنبه برای یووه آنقدر بد بود که حتی امکان این را برایشان فراهم می‌کند که دستشان را از گرفتن سهمیه در رقابت‌های اروپا
کوتاه کنند.