«سلام به همه، فکر کنم زمان مناسبی برای حرف زدن مستقیم با شما رسیده باشد. رفقا شمایی که همیشه با اشتیاق زیادی کار و اخبار من را روزانه دنبال کرده‌اید شاید مدتی باشد اخباری درباره من خوانده باشید، اخباری درباره رفتار و شرایط من که حقیقیت ندارد و واقعا این موضوع من را آزار می‌دهد. یک عشق بی‌قید و شرط به فوتبال، لباس یووه و هواداران یوونتوس تنها دلیل و موتور حرکت من در دوران ورزشی‌ام بوده و نه پول. من در زندگی خودم پول‌های بسیار زیادی را به دست آورده‌ام و پول‌های زیادی هم بود که با قبول پیشنهادهای بیشماری که از گذشته تا همین اواخر داشته‌ام می‌توانسته‌ام به دست آورم ولی نخواسته‌ام. من با رئیس صحبت کرده‌ام ولی نه درباره مسائل مالی بلکه درباره علاقه‌ام به ادامه کار، درباره عزم و شوق خودم برای ادامه در فصل آینده و درباره آرزوی پیروز شدن و باز هم قهرمان شدن در رقابت‌های مختلف. آرزویی که همیشه با من بوده از کاپ ویارجیو (جوانان) گرفته تا قهرمانی جهان و سری B که به کنار. لازم است بگویم عشق من به این پیراهن و هواداران تیمم با عدد و رقم قابل اندازه‌گیری نیست و من نخستین قراردادم را با یووه سفید امضا کردم و آخرین قرارداد خود را نیز برای پوشیدن این پیراهن سفید امضا خواهم کرد».
* سايت‌آلکس دل‌پیرو، 25 فوریه
وقتی آلکس در 19 سالگی به یوونتوس آمد، چیزی جز استعداد چشمگیر با خود نداشت. او تا قبل از یوونتوسی شدن در حال فرار برای پنهان کردن لهجه پادوایی خود بود، ماسیمیلیانو جیاکوبو با ماشینش او را به تمرینات می‌برد، خرج‌های خانه و خرید را با فرانچسکو بالدینی (جوان دیگری در یوونتوس) تقسیم می‌کرد و مرتب به مادرش زنگ می‌زد تا دستورات آشپزی بگیرد. با این حال رویای یووه برای او که در ونتو به دنیا آمده بود از بچگی تا به حال همراهش بوده است: «من عاشق پلاتینی بودم، پوسترش را در اتاقم داشتم و همیشه بازی‌هایش را دنبال می‌کردم و 18 سال هم در این باشگاه بازی کردم، من هر روز یوونتوس را زندگی می‌کنم». اهمیت این باشگاه برای آلکس را حتی قبل از اینکه با لباس بانوی پیر توپ بزند می‌شود در یک اتفاق دیگر دید. در روز معارفه وقتی با پیراهن یووه برای سالواتوره گیگیلو ژست می‌گرفت، بعد از اتمام کار به گفته این عکاس آلکس وقتی پیراهن یوونتوس را درآورد، به جای اینکه آن را روی زمین بگذارد با دقت و حوصله لباس را تا کرد و بسیار مرتب آن را در گوشه‌ای گذاشت اما زمان منتظر هیچکس نخواهد ماند، هرچقدر که بزرگ باشد. این یکشنبه دل‌پیرو رکورد دیگری از بونپرتی شکست، چهارصد و چهل و پنجمین بازی در سری A. عجیب این است که این همان فردی است که او را به یوونتوس آورد اما با باقی ماندن 6 ماه از قرارداد او، چند بار دیگر فرصت افتخار آفریدن با این پیرهن برای او ممکن است؟
به نظر می‌رسد حقوق پیشنهادی یوونتوس و حقوق درخواستی بازیکن تفاوت محسوسی داشته باشند. باشگاه چیزی حدود یک میلیون به او پیشنهاد داده است در حالی که آلکس ترجیح می‌دهد نزدیک به 5/2 میلیون حقوق بگیرد.
دل‌پیرو مثل رایان گیگز برای منچستر، بیش از اندازه برای تصویر باشگاه اهمیت دارد که کسی بتواند به این راحتی‌ها در خروج را به او نشان دهد اما این وضع سوالی ایجاد می‌کند؛ ارزش دل‌پیرو چقدر است؟
اگر به دل‌پیرو یک‌میلیون بدهند یعنی او فقط بیشتر از دچلیه، رینائودو، منینگر و ترائوره حقوق خواهد گرفت! و اگر به او 5/2 میلیون بدهند او ششمین میزان حقوق باشگاه خواهد بود بعد از بوفون، آمائوری، کیه‌لینی، آکوئیلانی و ملو. دل‌پیرو می‌داند که باید حقوق خود را کاهش دهد چون باشگاه این را به وضوح مشخص کرده که نمی‌خواهد مثل کاری که رم با توتی کرد (حقوق 5 میلیونی تا 38 سالگی) با دل‌پیرو کند ولی با این حال حقوق پیشنهادی یووه برای این بازیکن که تا به حال 4 بار قرارداد خود را با یووه تمدید کرده کمی غیرمنصفانه است.
حتی با اینکه به دل‌پیرو به چشم بازیکن ثابت نگاه نمی‌شود ولی آمار خلاف این را نشان می‌دهد و نمی‌شود به او نیمکت‌نشین گفت. با وجود مصدومیت‌های زیاد در یووه دل‌پیرو در این فصل به همراه کیه‌لینی بیشترین تعداد بازی در یووه را داشته است و در 35 بازی در همه جام‌ها حضور داشته و در این فصل فقط کوآلیارلا بیشتر از او گل زده است. اگر فقط سری A را در نظر بگیریم او این فصل 23 بازی کرده که 9 بازیکن بیشتر از او در ترکیب حضور داشته‌اند اما فقط کوآلیارلا بین آنها مهاجم است! و این آمار است که نشان می‌دهد دل‌پیرو برای یووه هنوز تمام نشده است. «فراموش کنید که او سمبل باشگاه است، آلساندرو هنوز خیلی حرف برای زدن در زمین دارد.» این را رومئو بنتی می‌گوید، هافبک یووه در دهه 70 و ادامه می‌دهد: «وقتی او نیست، نور یوونتوس از بین می‌رود. باشگاه باید با او تمدید کند، نه به خاطر گذشته‌اش به خاطر اینکه او تنها بازیکنی است که هنوز می‌تواند با حضورش در ترکیب کلاس تیم را به شکل قابل ملاحظه‌ای بالا ببرد».