فوتبال ایتالیا دیگر آن فوتبال روزهای قدیم نیست و به یکباره افت در ایتالیا محسوس می‌شود. دور شدن سرمایه از سری آ باعث می‌شود تا ستاره‌های پراستعداد دنیای فوتبال راهی کشورهایی چون اسپانیا و انگلیس شوند و ترانسفر در ایتالیا ضعیف ظاهر شود. تنها تیمی که در نقل و انتقالات تابستانی عالی ظاهر شد اینتر بود که در بین سال‌های 2005 و 2006 شاهکار کرد و خرید‌های قابل قبولی انجام داد و بازیکنان بزرگی چون زلاتان ابراهیموویچ، پاتریک ویرا، سانتیاگو سولاری، الیویر داکورت، لوئیس فیگو، والتر ساموئل و فابیو گروسو را به سن‌سیرو منتقل کرد و در این بین از قدرت بازیسازی مردی از جنس قاره آمریکا به نام سباستین ورون نیز بهره برد و در ایتالیا تبدیل به تیمی بی‌رقیب شد، اما حالا از آن موقع زمان زیادی می‌گذرد و تیم‌هایی مانند اینتر یا میلان به سراغ بازیکنانی می‌روند که حداقل میانگین سنی آنها 28 سال است! این یعنی فاجعه و تنها دلیل آن این است که کالچوپولی باعث شد سرمایه از ایتالیا دور شود و در حال حاضر فکر حضور ستاره‌های بزرگی چون کریس رونالدو، مسی، رونی یا ... در سری A به ذهن کسی خطور نمی‌کند چه برسد به اینکه پیشنهادی به این ستاره‌ها داده شود. هر چند حضور وین رونی جدا از نبود سرمایه در ایتالیا، به انگلیسی بودن او هم بازمی‌گردد چرا که سری آ جایی است که تعداد بازیکنان انگلیسی در آن از تعداد انگشتان یک دست هم کمتر است. 2 قهرمانی از سوی 2 تیم برتر شهر میلان در رقابت‌های لیگ قهرمان اروپا، پس از کالچوپولی، اصلا به این معنا نیست که مردان سرزمین چکمه‌ای حضوری قدرتمند در سطح اروپا داشته‌اند. چرا که عملکرد کلی ایتالیایی‌ها در عرصه اروپا به قدری ضعیف بوده که باعث سقوط کالچو به رده‌های پایین‌تر رده‌بندی لیگ‌های برتر یوفا شده و باعث کاسته شدن سهمیه آنها در لیگ قهرمانان اروپا شده است. تکیه بر بازیکنانی از قاره آمریکا و همچنین رشد و تربیت نسلی بومی در ایتالیا باعث شد تا ایتالیایی‌ها در سال‌های اخیر با قدرتی کمتر در میادین بین‌المللی ظاهر شوند. اما رشد و تربیت این نسل باعث شد تیمی چون اینتر پس از لوئیس فیگو به بیابیانی جوان که در سال‌های حضور فیگو در اینتر در تیم‌های دیگر به طور قرضی سر می‌کرد رو بیاورد. البته پس از اینکه موراتی بر خلاف سال‌های قبل حاضر به خرید‌های قابل قبول نشد باشگاه به جوانانی چون بیابیانی و کوتینیو میدان داد.
نبود سرمایه در ایتالیا باعث شده تا تنها راه موفقیت، خرید استعدادها و پرورش آنها باشد یا اینکه همچون رم استعدادی چون گرکو را از آکادمی به تیم اصلی وارد کرد.جنگ بر سر پرورش استعدادها در ایتالیا به قدری بالا گرفته است که تیمی چون باری استعدادهای بزرگی چون رانوکیا و بونوچی را به جامعه فوتبال ایتالیا تحویل می‌دهد تا خیلی زود یکی توسط اینتر و دیگری توسط یوونتوس شکار شوند.
کالچوپولی باعث شد دیگر سرمایه تعیین کننده تیم پیروز میدان نباشد، بلکه پیروزی از آن گروهی باشد که استعدادهای خود را بهتر پرورش دهد و از ستاره‌های خود بهره‌ای مناسب‌تر ببرد. کالچوپولی برخلاف ظاهر بد خود باعث شد ناپولی، فیورنتینا و سمپدوریا باز هم در اروپا قد علم کنند. کالچو پولی باعث شد تا سمپدوریا «پاتزینی»، یوونتوس «جورجو کیه‌لینی» و فیورنتینا «مونتولیوو» را پرورش دهند.
شاید ترانسفرهای خوب برای هر لیگی نیاز باشد اما ترانسفرهای عالی بیش از حد، باعث از بین رفتن قدرت بومی لیگ خواهد شد و خروج به یکباره سرمایه باعث نابودی آن لیگ دقیقا شبیه اتفاقی که در ایتالیا به واسطه کالچوپولی رخ داد.