۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۲:۳۷

از مصر تا بحرین

تحولات در مصر نشان داد سیر انگیزشی که منجر به سقوط دیکتاتوری‌های وابسته به عنصر‌های نظامی که سال‌ها بر کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا حکومت می‌کنند، شد با چنان قدرتی در میان مردم در حال رشد است که با مسکن‌هایی مانند افزایش آزادی‌های اجتماعی و استعفای دولت‌ها قابل آرام شدن نیست. روح سرکش مردم در خاورمیانه به واسطه تازیانه‌هایی که از سوی دولت‌های خودکامه طی بیش از 3 دهه همواره با ضربات سهمگین روبه‌رو بوده است، این‌بار سر تعظیم فرود نیاورد و در خیابان‌های قاهره همانند تونس یک دیکتاتوری مستبد را سرنگون کرد. این مساله در حالی به صورت خفیف‌تر در عربستان‌سعودی، مراکش و دیکتاتوری الجزایر در حال پیگیری است که اکنون بحرین به عنوان کشوری کوچک و کم‌جمعیت با اقتصادی وابسته به صادرات نفت نیز دچار آن شده و فریاد مردم کاخ خانواده بن‌حمد آل‌عیسی را به لرزه درآورده است. زمانی که مبارک از شرم‌الشیخ گریخت و مردم بسیاری در میدان التحریر قاهره به جشن و پایکوبی پرداختند، هیچ کس فکر نمی‌کرد این سیر به بحرین برسد. باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا در سخنرانی‌هایش در کشورهای مسلمان‌نشین یک‌بار از دموکراسی سخن به میان آورده بود اما هیچ‌گاه فکر نمی‌کرد این تحولات به صورت مستمر و متصل به یکدیگر منجر به بروز تغییرات شوند. مصری‌ها اکنون به دنبال دموکراسی واقعی هستند؛ مساله‌ای که بعد از شنیده شدن صدایشان می‌تواند آنها را به خانه بازگرداند. ادامه تظاهرات‌ مردمی گواه بر این موضوع مهم است که در مصر باید تغییری عمیق رخ دهد تا مردم به خانه‌های خود بازگردند. نباید از نظر دور داشت که حکومت 30 ساله مبارک در 18 روز سقوط کرد که البته دیکتاتور دیگر، قذافی در لیبی با حمام خون تلاش مي‌كند حكومت خود راحفظ كند. با توجه به تحولات و آنطور که به نظر می‌رسد مردم در خاورمیانه به دنبال برگزاری انتخاباتی آزاد، لغو وضعیت فوق‌العاده که آنها را در خود محصور کرده و برقراری آزادی‌های مدنی هستند که این مهم از مصر تا بحرین ادامه دارد. مردم در منطقه خاورمیانه در حال به ‌دست آوردن چیزی هستند که نمی‌توان آن را از آنها گرفت و در طول زمان آنها را در کسب شرایط بهتر محدود کرد. تحولات در مصر و دیگر کشورهای منطقه با الهام گرفتن از آنچه در تونس رخ داد، حيرت جهانیان از جمله رهبران کاخ سفید را به دنبال خود داشته است.

الهامی که به آزمون گذاشته می‌شود

ویروس آزادی در میان تمام مردم پخش شده است. این در تمام خاورمیانه به وضوح قابل لمس و رویت است. الهام‌گیری از تحولات در مصر و تونس باعث شد تا 2 نوع نگرش عمده به مساله خواسته‌های مردمی پیشامد کند. برخی از كشورهاي خاورميانه مانند یمن با پیش گرفتن روش مذاکره و
خلف وعده، کار خود را آغاز کردند در حالی که در برخی دیگر از کشورها مانند عمان، مردم از سوی گارد‌های ویژه مورد حمله قرار گرفتند. در این بین بحرین مورد قابل توجهی است. پلیس به مردم یورش می‌برد و آنها را می‌کشد در حالی که حکومت از این موضوع حمایت آشکاری نمی‌کند. مردم در مصر و در میدان التحریر درگیر می‌شوند در حالی که در بحرین در میدان مروارید پلیس و مزدوران دولتی به آنها حمله می‌کنند. آمریکا نتوانست از رژیم مبارک حمایت کند اما در قبال بحرین شرایط به شکل دیگری است. این کشور میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکاست؛ جایی که آمریکایی‌ها از آن نیروی دریایی ایران را در خلیج پارس تحت نظارت قرار داده و سعی در مهار آن دارند. فرمولی که در مصر برای ایالات متحده پاسخ خاکستری بر جای گذاشت، می‌تواند در بحرین کاملا سیاه باشد. با اینکه در میان کشورهای دیگر سلفی مانند عراق و عربستان‌سعودی دولت‌ها با چالش‌های جدی مواجه هستند، در بحرین با برخورد‌های دولتی این موضوع کمی بهتر از دیگران مدیریت شد در حالی که آزادی‌های مدنی و سامانه‌های پلیسی در این کشور از دیگران سرکوب پنهان بیشتری را انجام داده بودند. در بحرین حتی تشکل‌های مذهبی نیز قادر به فعالیت‌های آزادانه نبودند، مساله‌ای که در دیگر کشورهای خاورمیانه به نحو دیگری مدیریت می‌شود. سوالی که آمریکایی‌ها باید به آن پاسخ دهند آن است که در فضای کنونی خاورمیانه وجود هواپیماها، کشتی‌ها و سربازان برای آنها مهم است یا برقراری دموکراسی؟ عدم حمایت قدرت‌های خارجی از رژیم‌های دیکتاتوری مانند بحرین می‌تواند سرعت سقوط این دولت‌ها را افزایش دهد.

منبع: الجزيره

ترجمه: سيدبهزاد اخلاقي

 

 

فرصت یک ماهه برای فین‌گیل

نتایج نهایی انتخابات ایرلند همانطور که پیش‌بینی‌ می‌شد به سود حزب میانه‌روی فین‌گیل به پایان رسید. اددی کنی، رهبر این حزب اکنون مسؤول‌ تشکیل کابینه است. بر اساس گزارش مطبوعات ایرلندی، فین‌گیل تنها یک هفته فرصت دارد تا با گروه‌های سیاسی دیگر در این کشور به توافقاتی برای تشکیل دولت تازه برسد. نتايج نشان مي‌دهد كه حزب فین‌گیل از 166 کرسی پارلمان 70 و حزب کارگر 36 و حزب فیانا فال 18 کرسی را کسب کرده ‌اند

.

 

ارسال نظر
captcha
پربیننده