رئالمادرید به یک برد پرگل برابر مالاگا و مانوئل پيگرینی دست یافت. رئالمادرید مورینیو توانست در یک بازی خوب، پس از مدتها یک برد پرگل را هدیه هوادارانش کند. در حالی که از بعد از مصدومیت ایگوآین، آمار گلهای زده رئالمادرید بشدت افت کرده بود اما گویا رویارویی مجدد بازیکنان رئال با مربی سابقشان باعث شد روحیه مضاعفی بگیرند و به یاد فصل گذشته، یک بازی پرگل را ارائه دهند. رئالمادرید بازی را در حالی آغاز کرد که کاملا بر حریفش برتر بود. دفاع بینظم مالاگا از یک طرف و انگیزه بازیکنان رئال از طرفی دیگر باعث شد رئالمادرید از همان آغاز بازی دروازه حریف را به توپ ببندد. پس از چندین موقعیت، بالاخره کریم بنزما توانست قفل دروازه کابایرو را بشکند. دقایقی بعد نوبت دیماریا بود که روی فرار خوب خود دروازه مالاگا را برای بار دوم باز کند. بعد از آن مالاگا سعی کرد حداقل یکی از گلها را پاسخ بگوید اما در نهایت این مارسلو بود که در دقایق پایانی نیمه اول، گل سوم را زد تا رئالمادرید با خیالی کاملا راحت به رختکن برود. رئالمادرید نیمه دوم را هم تهاجمی آغاز کرد تا اینکه کریستیانو رونالدو بالاخره توانست طلسم گل نزدنهای خود را بشکند. بعد از آن مورینیو برای اینکه به چابی و دیماریا استراحت دهد، آنها را بیرون کشید اما رئالمادرید همچنان تیم برتر میدان بود. 2 گل بعدی را بنزما و رونالدو (از روی نقطه پنالتی) به ثمر رساندند اما این پایان کار نبود. رئالمادرید بیش از هر زمان دیگری عطش گلزنی داشت. در نهایت این کانالس بود که با پاس خوب خود باعث گل بعدی رئالمادرید توسط کریستیانو شد. در مجموع، مانوئل پيگرینی به حدی تحقیر شده بود که حتی مورینیو تصمیم گرفت 10 دقیقه پایانی را با بیرون کشیدن رونالدو، 10نفره در مقابل حریفش بازی کند تا به نوعی به آنها آوانس داده باشد. مرد شیلیایی با اینکه ابزار بسیار کمتری نسبت به مورینیو در اختیار داشت اما با اتخاذ تاکتیکهای غلط، نهتنها نتوانست جوابی به حرفهای روز چهارشنبه مورینیو بدهد، بلکه بشدت تحقیر شد تا از برنابئویی که یک فصل قابل قبول را در آن سپری کرده بود، خاطره بدی در ذهنش باقی بماند.