از جمله چهره‌هایی که در فهرست مروجان آثار ضددینی ثبت شده‌اند می‌توان به «خلیل عبدالکریم» نویسنده کتاب «جامعه یثرب؛ رابطه زن و مرد در زمان پیامبر و دو خلیفه نخستین»، «سعید عشماوی»، نویسنده کتاب «حقیقت حجاب» و «فاطمه مرنیسی»، نویسنده کتاب «جنسیت به مثابه هندسه‌ای اجتماعی» اشاره کرد یا آثار سینماگرانی چون «یوسف شاهین»، کارگردان فیلم «مهاجر» که به دلیل بار اهانت‌آلود آن ممنوع شد. هر کدام از این کتاب‌ها و آثار، موجی از اعتراض را در جامعه مصر برانگیخت. محاکم مصر نیز پس از مشاهده موج اعتراض‌ها و نیز شکایت «الازهر» دستور جمع‌آوری آنها را دادند. از آخرین نمونه‌های این دست آثار بحران‌ساز می‌توان به کتاب‌ها و مقالات «محمود قمنی»، اشاره کرد که پس از انتشار کتابش با عنوان «پروردگار این دوران» (ربّ هذا الزمان) به اتهام ترویج شرک و الحاد در دادگاه محاکمه شد و به خواست دانشگاه الازهر نیز کتاب دیگرش با نام «ممنون بن‌لادن!» (شکراً بن‌لادن) از کتاب‌فروشی‌ها جمع‌آوری شد. جنجالی‌ترین نمونه این اتفاق که ضربه‌ای بر اعتبار الازهر وارد کرد، آرای به اصطلاح مذهبی «عزت عطیه»، رئیس بخش حدیث دانشگاه الازهر و از استادان این دانشگاه بود که قوانین اسلام را درباره رابطه زن و مرد به شکل مضحکی تحریف کرد.
چنانکه از نمودار حوادث ضداسلامی پیداست، طایفه متعرضان به ساحت مذهب و عقاید اسلامی به 2 دسته قابل تقسیم هستند؛ دسته‌ای که در اقلیم جهان مسیحی و اغلب زیر بیرق سیادت صلیب یا صهیونیسم نشسته‌اند و پیشروی اسلام بویژه در فتح افق‌های فرهنگی نسل امروز، آنها را به انجام رفتارها و واکنش‌های ستیزه‌جویانه واداشته است و گروهی دیگر که تحت تاثیر برخی برداشت‌های غلط و روایت‌های تحریف‌آمیز تاریخی به این نوع رفتارها روی می‌آورند. همین گروه است که نسبت‌های ناروای خشونت یا تعصب یا تندروی را به اسلام و مسلمانان نسبت می‌دهد.