«من مفتخرم که هر کسی سعی می‌کند ما را مجاب کند تا متفاوت از طبیعت‌مان بازی کنیم. ما می‌توانیم به نتیجه افتخار کنیم ولی فراتر از افتخار، این می‌تواند باورمان به فلسفه‌ای را که داریم، تقویت کند.» کلمات آرسن ونگر پس از پیروزی دور رفت بر بارسلونا، چیزی فراتر از تمجید یک پیروزی شخصی قلمداد شد اما استفاده او از «ما» و «مان» نتوانست آنچه را او بی‌تردید نسبت به نبردی که سال‌هاست در آن می‌جنگیده است احساس می‌کرد، پنهان کند؛ نبرد عقیده! او در نخستین سال‌های حضورش در آرسنال «پروفسور» نامیده شد چراکه توده هواداران لیگ برتر (انگلستان) خود را پای صحبت مردی می‌دیدند که قصد داشت مشروعیت خود را به هر قیمتی حفظ کند. اما جهد او برای آموزش دادن «اکثریت مغرور» فوتبال انگلیسی با ارزش‌های والاتر فوتبال، همواره با چالشی به نام ناکامی در کسب عناوین مواجه می‌شد. در چند سال اخیر هواداران آرسنال و شبه‌تماشاچیان فوتبال باید می‌نشسته‌اند و همان لفاظی‌های بیات شده را از آرسن ونگر می‌شنیده‌اند. سرانجام چطور بازیکنانش آماده حرف‌شنوی از او می‌شوند، چطور پخته شده و از ناکامی‌هایشان درس خواهند گرفت و بالاخره آمادگی بدنی و ذهنی برای حرکت به سطح بعدی را پیدا می‌کنند. مشکل اینجاست که ایمان ونگر به بازیکنانش به کلی موجب گمراهی‌شان شده است.فینال جام کارلینگ فرصتی بی‌چون و چرا فراهم آورد تا خجالت اعضای تیم آرسنال از قهرمان شدن را بریزد تا بلکه آنها ایمان خلل‌ناپذیر سرمربی خود را جبران کرده باشند ولی آنها دوباره استادشان را مثل یک احمق بر جای گذاشتند و رفتند. سه‌شنبه در نوکمپ هم طعم شکست بار دیگر بر لبان ونگر نشست. البته او طعمی زننده‌تر از قبل را چشید که به خاطر عدم شهامتش نسبت به شکست بود. او و بازیکنانش شاید دست کم از این جهت که مقابل یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های تمام دوران باخته‌اند، کمی اعتبار به دست بیاورند تا اینکه بخواهند کماکان پای موعظه‌های تمام‌نشدنی مرد فرانسوی درباره «فلسفه»اش بنشینند. هواداران توپچی‌ها به وضوح از اخراج دقیقه 56 رابین فان‌پرسی خشمیگنند و بسیاری از آنها تاکید می‌کنند که آن لحظه مسیر سرنوشت آنها در این فصل لیگ قهرمانان را عوض کرد. اما این اعتراضات در انتهای رشته انتقادات نسبت به بی‌عرضگی تیم‌شان برای تغییر اعتبار از یک تیم «بازنده» قرار می‌گیرد. در حالی که هواداران آرسنال به شکل قابل فهمی از اخراج سختگیرانه مهاجم هلندی‌شان توسط داوری که ذره‌ای با آنها احساس همدردی ندارد آزرده شده‌اند، پس آنها باید به مراتب بیشتر نسبت به آماری کلیدی نگران باشند که دلایل حقیقی دومین حذف متوالی‌شان از لیگ قهرمانان توسط بارسلونا را بازگو می‌کند. خیلی ساده است، هیچ تیمی نمی‌تواند انتظار داشته باشد که در لیگ قهرمانان به پیش رود بی‌آنکه در یکی از مسابقات رفت یا برگشت یک ضربه هم به سمت چارچوب یا حتی خارج از چارچوب حریف نداشته باشد. برآورد پپ گوآردیولا بعد از پیروزی 3 بر یک در نوکمپ چنین بود: «ما چشم‌نواز بازی کردیم.» و به سختی می‌توان با این مربی مخالفت کرد که شاهد غلبه کامل تیمش بر یک آرسنال بیش از حد در بوق و کرنا شده بود؛ آرسنالی که هفته به هفته به خاطر راه گشودن از میان تیم‌هایی مورد تمجید قرار می‌گیرد که هرگز به خوبی بارسلونا نبوده‌اند و تازه چند وقتی است در مقابل همین تیم‌ها هم کم می‌آورد. تصور کنید ونگر آن شب در کاتالونیا به خاطر کامیابی گوآردیولا چه عذابی را متحمل شده است. همتای اسپانیایی او تیمی را گرد هم آورده که هم فوتبالی خواستنی ارائه می‌دهد و هم به افتخاراتی ورای انتظارات دست می‌یازد و این باید برای مرد فرانسوی بسیار آزاردهنده باشد چون او فرصت خلق اعتباری مشابه گوآردیولا را به لطف دیدگاهش نسبت به فوتبال داشت اما به خاطر اصول متفرعنانه‌اش نتوانست آن مشروعیت را نهادینه کند. هیچ‌کس نمی‌تواند نقشی را که بارسلونا در به زیر سوال بردن اعتبار آرسنال بازی کرد، رد کند: «آن شب آرسنالی‌ها سایه‌ها را دنبال می‌کردند و حتی نمی‌توانستند به ژاوی، آندرس اینیستا و لیونل مسی نزدیک شوند چون کاتالان‌ها سبک بازی غیرقابل پیش‌بینی‌شان را به آرسنال تحمیل کردند اما آزاردهنده‌تر این بود که ببینی هر بار که آرسنال توپ را به دست می‌آورد، ویلشر، نصری و فابرگاس امکان نمی‌یافتند فضایی برای آنکه توانایی‌هایشان با توپ را اثبات کنند، پیدا کنند و بازی پرس تمام وکمال بارسا موجب می‌شد مالکیت توپ بلافاصله از چنگ لندنی‌ها بیرون آورده شود. فابرگاس پس از بازی به خاطر عملکردش عذرخواهی کرد، اگرچه همه بازیکنان دیگر هم باید اینچنین از هواداران حسرت‌زده قهرمانی‌شان عذر می‌خواستند. فراموش نكنيد اینکه آرسنال پرسنلی ندارد که برای پیروزی مبارزه کند مشکل ونگر و و ناكارآمدي فلسفه او است.
تحلیل مارکا: ونگر با آتش بازی کرد و سوخت
فان‌پرسی مرد شماره یک آرسنال در دیدار رفت مرحله یک‌هشتم پایانی لیگ قهرمانان اروپا مقابل بارسا بود و در دیدار برگشت هم مرد شماره یک میدان از لحاظ دیگری. اینطور به نظر می‌رسد که او شروع کننده و تمام‌کننده آرسنال در این مرحله بود و استراتژی ونگر روی نمایش این ستاره هلندی می‌چرخید. فان‌پرسی هلندی در نیمه اول دیدار سه‌شنبه‌شب ورزشگاه نوکمپ یک روح سرگردان بود و در نیمه دوم هم بنا به یک اتفاق مجبور به ترک زمین مسابقه شد. در پایان این مسابقه ونگر سعی بر آن داشت برنامه‌ریزی غلط خود برای این دیدار را توجیه کند و چه کسی بهتر از بوساکا برای آنکه تقصیرها را برگردن او بیندازد. با این وجود با توجه به آنچه در نوکمپ رخ داد، مربی فرانسوی آرسنال راه دیگری به جز اذعان به برتری بارسا نداشت. مربی فرانسوی که تیمش در لیگ برتر عملکرد فوق‌العاده ارزشمندی دارد شک و شبهات فراوانی را با آرسنال در عرصه اروپایی داشت؛ ونگر سوخت و سسک فابرگاس در میان سوت‌های انتقادی از زمین نوکمپ بیرون رفت. چه کسی می‌داند، شاید همین سوت‌های انتقادی که با بی‌عدالتی نصیب کاپیتان آرسنال شد، روزی تاریخ را عوض کند. سسک در سال‌های گذشته چندین‌بار از عشق و محبتش به بارسلونا گفته ولی اگر در اسپانیا و در بارسلونا او را نمی‌خواهند، تیمی در پایتخت این کشور هست که درها را به روی سسک بازکرده است. آینده سسک تا به امروز در دست هواست و الان و پس از سوت‌های نوکمپ باید دید که به کجا خواهد رسید!