لوکاس بارریوس، ستاره 26 ساله و آرژانتینی دنیای فوتبال، یکی از پدیدههای فوتبال آلمان است. او به سرعت خودش را با هر سرنوشتی تطبیق میدهد. این بازیکن آرژانتینی که ملیتی پاراگوئهای را در اختیار دارد، در سال 2009 آمریکای لاتین را به مقصد آلمان ترک کرد. او که تجربه حضور در لیگهای آرژانتین، مکزیک و شیلی را در کارنامهاش دارد، در سن 24 سالگی به بورسیا دورتموند پیوست. آقای گل سال 2008 که 38 گل با کولوکولوی شیلی به ثمر رساند، در نخستین فصل حضورش در بوندسلیگا، 19 گل به ثمر رساند. او در رقابتهای این فصل 11 گل زده که او را مبدل به برترین گلزن صدرنشین بوندسلیگا در رقابتهای این فصل کرده است. با حضور پدیدههایی مثل بارریوس و نوری شاهین، بوروسیا دورتموند مبدل به یک پدیده شده که صدر جدول بوندسلیگا را مال خود کرده تا این تیم پس از سپری کردن یک دهه بحران به جمع برترینها بازگردد. «میخواهیم کارهای مهمی انجام دهیم و تیم را به جایگاهی که شایستگیاش را دارد بازگردانیم».
دورتموند پارسال پنجم شد و در چنین زمانی شانسی برای قهرمانی نداشتید. در طول این بازه یک ساله، چه چیزی در تیم شما تغییر کرد؟
اعتماد به نفس زیادی پیدا کردیم. ما خیلی جوانیم ولی به عنوان یک تیم به تعادل رسیدیم. تهاجمی بازی میکنیم ولی خیلی مراقب پشت سرمان هستیم. مدافعان تیم ما فصل خوبی را پشت سر میگذارند و موفقیت ما به این خاطر است که گروهی منسجم و متحد هستیم و هر روز فقط برای دیدار بعدی، سر تمرینات میآییم.
تو هم خیلی خوب در ترکیب تیم جا افتادهای، نه؟
تیم شرایط خوبی دارد و من هم سعی میکنم نقش خودم را ایفا کنم. در نخستین ماههایی که به اینجا آمدم از نظر زبان و از هر نظر خیلی مشکل داشتم ولی الان اوضاع خیلی بهتر است. گوتزه، کاگاوا، گراسکروتز، شاهین و بازیکنان زیادی هستند که از تیم پایهای به تیم اصلی آمدهاند و خیلی هم خوب هستند و مطمئن باشید آینده روشنی خواهند داشت. گوتزه و کاگاوا، حرکات پا به توپ فوقالعادهای دارند و خیلی تکنیکی هستند. خیلی خوب همدیگر را درک میکنند و خیلی راحت رو به جلو حرکت میکنند.
تا چه حد این موفقیت را نتیجه تلاش یورگن کلوپ میدانی؟
مربی تیم برای بازیکنان پایهای و بازیکنان جوان دیگری که به تیم میآیند، خیلی زحمت میکشد. هر تیم به چند بازیکن باتجربه نیاز دارد تا آنها را در کنار بازیکنان جوان داشته باشد. این سیستم در تیم ما به خوبی جواب داده. کلوپ واقعا مربی خوب و باانگیزهای است.
فکر نمیکنی شاید بیتجربگی در مواقع حساس کار دست دورتموند بدهد؟
نه. گاهی وقتها فکر میکردم بیتجربگی شاید روی بازی ما تاثیر بگذارد ولی الان نشان دادهایم که میتوانیم مقابل هر رقیبی بجنگیم. الان برای ما مثل هر تیم بزرگ دیگری در بوندسلیگا احترام قائل هستند، چون پابهپای بایرن و لورکوزن بازی میکنیم. ما ثابت کردیم که به بلوغ رسیدهایم و میدانیم که چه میخواهیم. بازیکنان و هواداران تیم واقعا پرانگیزه هستند ولی باید فروتن باشیم. ما هنوز به هیچ جا نرسیدهایم.
در طول سالهای 1993 تا 2002 بوروسیا دورتموند به 3 قهرمانی در بوندسلیگا و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا رسید و در 2 فینال جام یوفا حاضر بود. در باشگاه این مرسوم است که باتجربهها و بازیکنان سابق تیم، از موفقیتهای گذشتهشان برایتان تعریف کنند؟
برای ما گفتهاند که سال 2002، سال فوقالعادهای برای باشگاه بود؛ تیم در بوندسلیگا قهرمان شد و به فینال جام یوفا رسید. امیدوارم که یک بار دیگر چنین روزهایی سر برسد و بتوانم با تیم قهرمانی را تجربه کنم. چنین حرفها و تجربیاتی را زیاد شنیدهام ولی امیدوارم بتوانیم به لیگ قهرمانان اروپا برسیم. این پرستیژ فوقالعادهای برای باشگاه و برای ما به همراه خواهد داشت و شادی فراوانی را به جمع هواداران خواهد آورد.
دوست داری گام در مسیر نلسون والدس، هموطنت که فصل گذشته بوروسیا دورتموند را به مقصد لیگ اسپانیا ترک کرد، بگذاری؟
بازی کردن در لیگ اسپانیا، آرزوی هر بازیکنی است ولی هنوز چند سال از قراردادم با دورتموند باقی است و در این شرایط ترک باشگاه کار سختی است. زمانی که رئال به دنبال بازیکن شماره 9 میگشت، صحبتهایی درباره من مطرح شد ولی فقط یک شایعه بود. من میدانستیم که کار به قرارداد رسمی نخواهد کشید. زمانی که در «کولوکولوی شیلی» توپ میزدم تا یک قدمی پیوستن به اسپانیول پیش رفتم. خیلی حیف شد، چون در آن زمان کولوکولو درگیر بحران بود و این پیشنهاد را قبول نکرد. من همیشه از پوچتینو ممنونم که میخواست مرا به اسپانیول ببرد.