شروين طاهري:
آن شب پیکه دست راستش را رو به سوی کوله‌ها، هواداران دوآتشه جایگاه ویژه نوکمپ بالا برد و انگشتانش را در آسمان از هم باز کرد تا داستان پنجه ال‌کلاسیکو آغاز شود. دفاع تنومند کاتالان آن حرکت که در فرهنگ اسپانیایی به دست کوچک یا «ال‌مانیو» مشهور است را به نشانه پنجمین گل آبی‌واناری‌ها در نخستین ال‌کلاسیکو با حضور دوست فراموش شده و دشمن فعلی‌شان «ژوزه مورینیو» در یاد‌ها ثبت کرد ولی آن شب قطعا به این فکر نمی‌کرد که آن «دست کوچک» می‌تواند در عین حال نشانه یک اتفاق تاریخی در فوتبال اسپانیا هم باشد چراکه حالا در آستانه تبدیل فصل 11 ـ 2010 به فصل «پنج کلاسیکو» هستیم.
اگر امشب رئال‌مادرید بتواند سرانجام از پس گربه سیاهش در لیگ قهرمانان، المپیک لیون، برآید احتمال مواجهه ققنوس‌های سپید با آتش بارسلونا بسیار قوت می‌گیرد و با توجه به اینکه فینال کوپای امسال هم تبدیل به یک ال‌کلاسیکوی دیگر شده و همچنین احتمال رویارویی بارسا و رئال در مراحل یک‌چهارم نهایی و نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا که بازی‌ها به صورت دوگانه (رفت و برگشت) صورت می‌گیرد بسیار بیشتر از مواجهه‌شان در تک مسابقه فینال ومبلی لندن است، پس فصل «پنج کلاسیکو» اتفاق بعیدی نیست. اینجاست که «پنجه کلاسیکو»ی پیکه معنای دیگری پیدا می‌کند؛ «تیم گوآردیولا پس از 5 گله کردن تیم مورینیو در نوکمپ حالا به دنبال 5تایی کردن آنهاست یعنی پیروزی در هر 5 ال‌کلاسیکوی احتمالی این فصل». البته وقوع 5 ال‌کلاسیکو یا نبرد سنتی مادریدی‌ها و کاتالان‌ها در قالب تقابل رئال و بارسا آن هم در یک فصل اتفاق بی‌سابقه‌ای نیست اما اینکه یک طرف، طرف دیگر را در 5 نبرد در یک سال یا یک فصل مضمحل کند نه‌تنها بی‌سابقه است بلکه می‌تواند موجب یک چرخش تاریخی در سرنوشت 2 باشگاه به سود طرف فاتح شود. این اتفاق حتی اگر بین 2 تیم معمولی در یک لیگ دورافتاده و بی‌نام و نشان هم بیفتد حتی اگر 2 تیم هیچ رقابت و خصومت قبلی هم نداشته باشند، یک تاریخچه در تقابل آنها خلق خواهد کرد. حالا تصورش را بکنید در بزرگ‌ترین داربی دنیای فوتبال و شاید حتی دنیای ورزش، بارسا بتواند به رویای پنج‌تایی کردن حریف خود که چیزی ورای یک حریف ورزشی و در واقع دشمنی سیاسی است دست یابد. حتی در رقابت‌های بسکتبال NBA هم که تیم‌ها در لحظه ملاقات رفت یا برگشت هر بار 3 بازی در خانه یکدیگر برگزار می‌کنند احتمال پیروز شدن پنج‌باره یک تیم بر دیگری در طول یک فصل، احتمالی نزدیک به محال است. بوده‌اند فصل‌هایی که بارسا و رئال به دفعات با هم مواجه شده‌اند. آخرین‌بار فصل
2-2001 بود که دامنه ال‌کلاسیکو از لالیگا به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا هم کشیده شد و رئال در مسابقه‌ای که به بازی قرن معروف شد توانست یکی از ضعیف‌ترین بارساهای تمام دوران را در نوکمپ
2 بر یک شکست دهد و راه سومین فتح اروپا طی 5 سال را آن هم در جشن یکصد سالگی‌اش هموار کند.
اما در 4 ال‌کلاسیکوی آن سال بارسا فقط در همان یک مسابقه شکست خورد و 3 بازی دیگر لالیگا و لیگ قهرمانان به شادی انجامید. هرچند هنوز نمی‌توان به طور قطع درباره «فصل 5 کلاسیکو» داستان‌پردازی کرد اما از آنجا که بعید است مورینیو به‌عنوان استاد فوتبال دفاعی نتواند دست‌کم با یک تساوی بدون گل در برنابئو، رئال را از کابوس توامان لیون و حذف در یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان خلاص کند و از طرف دیگر قرعه‌کشی آزاد رقابت‌های اروپایی از مرحله یک‌چهارم نهایی به بعد می‌تواند منجر به بیرون آمدن گوی‌های مربوط به رئال‌مادرید و بارسلونا از جام‌های شیشه‌ای یکسان چه در میان 8 تیم و چه در جمع 4 تیم پایانی شود، پس باید کم‌کم آماده شکل‌گیری 4 کلاسیکوی دیگر شویم که 2 مورد آنها از هم‌اکنون در فاصله 3 یا 4 روز از هم برای روزهای شنبه (یا یکشنبه) 27 (یا 28) فروردین در سانتیاگو برنابئو و بلافاصله چهارشنبه 31 فروردین در مستایا (فینال جام پادشاهی) برنامه‌ریزی شده‌اند اما قطعی نبودن تاریخ ال‌کلاسیکوی برگشت لالیگا در برنابئو از آن رواست که هر 2 تیم باید سه‌شنبه یا چهارشنبه پیش از آن بازی‌های برگشت خود در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان را برگزار کنند.
و چه کسی می‌داند؟ شاید آن بازی هم یک ال‌کلاسیکو از آب درآید که در این‌صورت برای نخستین‌بار در طول تاریخ فوتبال شاهد 3 ال‌کلاسیکوی پیاپی خواهیم بود. یعنی رئال و بارسا 3 مسابقه رسمی متوالی‌شان را ظرف یک هفته تنها در برابر یکدیگر برگزار می‌کنند.
این همان احتمالی است که به این فصل 5 کلاسیکوی پیش‌رو خاصیتی متفاوت می‌بخشد. در فصل 83-1982 هم 2 تیم 5 بار در لالیگا (2 بار)، فینال جام لیگ (2 بار) و فینال جام پادشاهی (یک بار) با هم مواجه شده بودند که این تنها فصل «5 کلاسیکو» بر اساس مسابقات رسمی بوده است. (پیش از شکل‌گیری لیگ سراسری اسپانیا در 1929 2 تیم حتی در یک سال تا 6 بار هم بازی کرده‌اند که این شامل بازی‌های دوستانه هم می‌شده، ولی حالا سال‌هاست که از دوستانه بودن بازی‌های ال‌کلاسیکو می‌گذرد! اما در فصل 83-1982 هیچ یک از دو طرف در 5 رویارویی‌شان برتری خاصی نداشتند و حتی بارسا و رئال آن فصل در لالیگا و جام باشگاه‌های اروپا هم به جایی نرسیدند و به جام‌های فرعی مثل جام پادشاهی و جام لیگ (که حالا منسوخ شده) بسنده کردند. آن فصل بارسلونا به لطف هنرنمایی مارادونا در هر 2 ال‌کلاسیکوی لالیگا پیروز شد اما نتوانست در رقابت با آتلتیک بیلبائو قهرمان لالیگا شود. با آنکه آبی و اناری‌ها در فینال جام پادشاهی و فینال جام لیگ هم قهرمانی را از آن خود کردند ولی از آنجا که نتیجه دیدار رفت 2 تیم در برنابئو در فینال جام لیگ 2-2 شد، بارسا در حسرت پنجه کلاسیکو (5 پیروزی بر رئال در یک فصل) باقی ماند. این بار اما همه چیز مهیاست تا این رکورد کامل شود و در پایان فینال جام پادشاهی (31 فروردین) یا پایان بازی برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان (13 یا 14 اردیبهشت) بار دیگر پنجه پیکه در آسمان بشکفد، البته شاید او ترجیح بدهد پنجه‌اش را در پایان فینال لیگ قهرمانان (7 خرداد) در ومبلی لندن بگشاید و بعد یکی از انگشتانش را به نشانه 4 تایی کردن رئال ببندد.