مستند «فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه» که اثری تکان‌دهنده درباره وضعیت گروهی از عناصر جدا شده از گروهک منافقین است، با استقبال گسترده مردم مواجه شد و دیروز مجددا ساعت 15:40 از شبکه سوم سیما پخش شد. «فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه» عنوان مستندی است به کارگردانی مرتضی پایه‌شناس و تهیه‌کنندگی محمد شکیبانیا که روایتگر بخشی از زندگی پدری است که خواهان نجات فرزندانش از کمپ اشرف، پایگاه سازمان مجاهدین خلق در عراق بوده است. سوژه منحصر به فرد باعث شد این اثر در جشنواره سینما حقیقت و جشنواره فجر مورد استقبال زیاد مردم قرار بگیرد. فیلم درباره یکی از سیاسی‌ترین موضوعات ایران معاصر یعنی مساله سازمان مجاهدین خلق است ولی چنانکه کارگردان آن، مرتضی پایه‌شناس می‌گوید این اثر به دنبال بیان حرفهای سیاسی نیست. «فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه» به یکی از ایدئولوژیک‌ترین سازمان‌های ایران معاصر می‌پردازد ولی اساسا تلاش می‌کند به موضوع، فراتر از ایدئولوژی نگاه کند. پایه‌شناس اعتقاد دارد فیلم او روایتگر تلاش یک پدر برای جمع کردن دوباره خانواده‌ای است که به واسطه یک سازمان متلاشی شده است. «فیلم ناتمامی برای دخترم سمیه» داستان زندگی مصطفی محمدی، مردی است که پس از اعدام یکی از بستگان همسرش، در دهه 70 از ایران خارج می‌شود. او برای سهولت پروسه پناهندگی، کیس هواداری سازمان مجاهدین خلق را انتخاب می‌کند و پس از آن، به دلیل دینی که به سازمان احساس می‌کند، در کشور کانادا به عنوان یکی از هواداران سازمان مجاهدین خلق فعالیت می‌کند اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که سازمان مجاهدین خلق، سمیه دختر او را برای یک بازدید 3 هفته‌ای به عراق دعوت می‌کند. 3 هفته‌ای که هنوز پایان نیافته است و سمیه هرگز به آغوش خانواده باز نمی‌گردد. داستان به این ختم نمی‌شود و محمد، پسر دیگر مصطفی محمدی نیز برای بازگرداندن خواهرش سمیه، به عراق می‌رود ولی او نیز در پادگان اشرف ماندگار می‌شود. عمده فیلم، مربوط به صحنه‌هایی است که مصطفی محمدی از تلاش‌هایش برای بازگرداندن 2 فرزندش به آغوش خانواده ضبط کرده است. تصاویری که با دوربین غیر حرفهای ضبط شده و شاید از این رو بود که یکی از حاضران در جلسه پرسش و پاسخ، از دلیل استفاده بیش از اندازه از پلان‌هایی که در آنها حرکت دوربین وجود دارد، در یک سوم اول فیلم می‌پرسد. پایه‌شناس پاسخ می‌دهد که دلیل لرزش‌های دوربین در بخش‌های اولیه فیلم، قراردادی است که کارگردان با مخاطب می‌بندد. درواقع این تصاویر به عمد اینگونه ضبط شده‌اند که چشم مخاطب را عادت دهد که قرار است فیلمی ببیند که در آن لرزش دوربین زیاد است. محمد شکیبانیا، تهیه‌کننده فیلم نیز درباره مخاطبان فیلم می‌گوید: مخاطب فیلم جوانان زیر 30 سالی هستند که از سازمان مجاهدین خلق تنها یک اسم شنیده‌اند و نمی‌دانند این اسم به چه پدیده‌ای اطلاق می‌شود.