گروه حوادث: راز جنایت چمدانی که در آن زنی با اعتراض به افیون شوهرش به طرز هولناکی به قتل رسیده است در تجسس‌های ویژه پلیسی فاش شد.
وقتی چمدان برزنتی سفیدرنگ در یکی از خیابان‌های جنوب شرق پایتخت پیدا شد هیچ سرنخی از سرنوشت شوم زن ناشناس در دست نبود.
ساعت 13 و 30 دقیقه بعدازظهر 28 اسفندماه سال گذشته رهگذران در بلوار کریمی شهرری به چمدان سفیدرنگی برخوردند که خون‌آلود بوده و به طرز مرموزی در گوشه‌ای رها شده بود. وقتی ماموران کلانتری 131 شهرری با تماس رهگذری خود را به محل رها شدن چمدان خون‌آلود رساندند، با باز کردن آن جسد زن جوانی را پیش روی خود دیدند و بازپرس دانشور از شعبه 7 دادسرای شهرری را در جریان قرار دادند. دقایقی بعد، بازپرس جنایی و تیمی از اداره 10 پلیس آگاهی تهران خود را بالای سر جسد زن جوان رساندند و دیدند قربانی با ضربات چاقو از پای درآمده و عاملان جنایت با جاسازی ماهرانه جسد داخل چمدان برزنتی آن را در محله خلوت رها کرده‌اند. با بیرون کشیده شدن جسد زن ناشناس بازرسی از لباس‌های خانگی و چمدان نشان داد هیچ مدرکی برای شناسایی وی وجود ندارد و تیم تحقیق در برابر معمای پیچیده‌ای است. همزمان با انتقال جسد زن ناشناس به پزشکی قانونی و انگشت‌نگاری از آن برای اینکه در آلبوم گمشدگان و مجرمان قدیمی ردپایی از صاحب جسد پیدا شود، کارآگاهان اداره 10 در قوی‌ترین فرضیه قتل را خانوادگی دانستند و به بررسی پرونده‌هایی پرداختند که در آن زنی با مشخصات جسد گمشده بود. یک روز نگذشته بود که تیم تحقیق اطلاع پیدا کرد مردی 42 ساله به نام «اصغر» با مراجعه به کلانتری 131 شهرری ادعا کرده است همسرش به نام «فرزانه» 26 ساله ناپدیده شده است. این مرد وقتی پیش روی کارآگاهان جنایی قرار گرفت به همراه آنان برای شناسایی جسد داخل چمدان به پزشکی قانونی رفت و با دیدن زن ناشناس در حالی که روی زمین نشسته و به سر و صورت می‌کوبید ادعا کرد فرزانه، همان صاحب جسد است. وی به کارآگاهان گفت: «فرزانه روز 28 اسفندماه بعد از خوردن ناهار و در حالی که بچه‌ام در خواب بود لباس بیرون پوشید و برای خرید روزهای عید بیرون رفت، غروب که شد دیگر بازنگشت. نگران شدم و به جست‌وجویش پرداختم اما اثری پیدا نکردم. سراغ پسر همسایه و صاحبخانه‌مان رفتم و با آنها به پزشکی قانونی و کلانتری رفتیم، باز فرزانه را پیدا نکردیم، بیمارستان‌ها را هم جست‌وجو کردیم اما خبری نبود». این ادعاها در حالی بود که کارآگاهان با توجه به شخصیت اجتماعی فرزانه که زن خوبی بوده و هیچگونه ارتباطات مرموزی نداشته است و از سوی دیگر اصغر مردی افیونی بوده و چندین‌بار به خاطر سرقت روانه زندان شده بود، قتل را خانوادگی دانستند و تجسس‌های خود را روی این فرضیه متمرکز کردند. اصغر نیز تناقض‌گویی‌های زیادی داشت تا اینکه بازپرس دانشور دستور بازرسی تخصصی از خانه این زوج را صادر کرد و ماموران اداره 10 به همراه متخصصان تشخیص هویت پس از نمونه‌برداری‌های ویژه در خانه، آنجا را قتلگاه فرزانه شناختند و این در حالی بود که اصغر بازداشت شده و ادعا می‌کرد بی‌گناه است. مرد جنایتکار که می‌دید راز هولناکش فاش شده است به اعترافات وحشتناکی پرداخت و گفت: «از چند سال پیش به کراک معتاد شدم و به خاطر هزینه اعتیادم بود که رو به دزدی آورده و بارها زندانی شدم. فرزانه که زن مهربان و دلسوزی بود مرتب سعی داشت ترک کنم. بارها مرا در کمپ بستری کرده بود اما نمی‌توانستم تا اینکه فرزانه خیلی جدی تهدید کرد طلاق گرفته و زندگی جداگانه‌ای برای خودش انتخاب خواهد کرد». وی افزود: «روز جنایت از بیرون به خانه بازگشتیم و ناهار خوردیم، فرزانه باز به اعتیادم اعتراض کرد و گفت حتما متارکه کرده و با بچه‌ها تنها زندگی خواهد کرد. من خیلی ناراحت شدم. همان لحظه همسرم رفت لباس پوشید تا بیرون برود، تصور کردم می‌خواهد مرا ترک کند. با عصبانیت به آشپزخانه رفته و با برداشتن چاقو به سمت فرزانه رفتم. پسر 5 ساله‌مان خوابیده بود، نمی‌دانستم چرا دست به این کار می‌زنم. شاید همسرم نمی‌خواست متارکه کند. هیچ حرفی بین ما رد و بدل نشد. از پست سر به او حمله کرده و چندین ضربه چاقو وارد کردم. وقتی دیگر نفس نکشید جسدش را داخل چمدان برزنتی سفیدرنگ گذاشتم و در حالی که هیچ‌کس نمی‌دید آن را از خانه خارج کرده و چمدان را در کنار خیابان اصلی رها کردم. پیش از این کار هم النگوهایش را از دستش بیرون کشیدم و به ارزش 2 میلیون و 600 هزار تومان فروختم و برای اینکه صحنه‌سازی کنم سراغ پسر همسایه و صاحبخانه رفتم و ساعت‌ها به جست‌وجوی فرزانه پرداختم».