سال 90 در حالی با نام «جهاد اقتصادی» آغاز شد که جراحی بزرگ اقتصادی در سال گذشته، سال «همت مضاعف، کار مضاعف» اجرا شد. رؤياي هدفمندی یارانه‌ها که سال‌های سال آرزوی دلسوزان نظام بود در سال 1389 با همت ملت و تدبیر دولت و با کمترین مشکل رنگ واقعیت به خود گرفت. با کمی تأمل درباره این واقعیت که مهمترین مساله کشور تداوم اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها و تسریع در برنامه‌ها و پروژه‌های اقتصادی است، علت نامگذاری امسال به عنوان «جهاد اقتصادی» توجیه می‌شود. سال گذشته دولت توانست با وجود موانع بسیار در اقدامی شجاعانه جراحی بزرگ اقتصادی را آغاز کند اما برای اینکه به هدف خود که همانا بهبود وضعیت اقتصادی است برسد، نیازمند یک حرکت عظیم ملی است.
«همت مضاعف، کار مضاعف» به درستی پیش‌نیاز «جهاد اقتصادی» بود و هم‌اکنون به مجاهد و مبارز اقتصادی نیاز است.
امسال می‌توانست به‌عنوان سال «بهبود اقتصادی»، «کار اقتصادی»، «رشد شاخص‌های اقتصادی» و... نامگذاری شود اما قرار گرفتن کلمه «جهاد» در کنار «اقتصاد» مسؤولیت مسؤولان و ملت را دوچندان کرده است. شاید بعضی اعتقاد داشته باشند می‌توان با تلاش و همت اقتصادی هم به اهداف تعیین شده دست یافت و نیازی به مبارزه و جهاد اقتصادی نیست اما رهبر معظم انقلاب در نخستین روز‌های سال 1390 در اقتصادی‌ترین نقطه کشور یعنی عسلویه به این ابهام پاسخ دادند:«تفاوت جهاد اقتصادی با تلاش اقتصادی این است که جهاد اقتصادی با توجه به حضور دشمن در عرصه مقابله با پیشرفت کشور و ملت، معنا پیدا می‌کند و در واقع مبارزه‌ای است که آحاد مردم و مسؤولان در آن سهیم‌اند». این در حالی است که جهاد در عرصه‌های علمی و فناوری و حتی طرح‌های اقتصادی در ایران اسلامی مسبوق به سابقه بوده و می‌تواند الگویی مناسب برای «جهاد اقتصادی» باشد. دستاوردهای جهاد دانشگاهی و جهاد خودکفایی در ارگان‌های مختلف از حرکت‌های جهادی بوده که مسیر پیشرفت کشور را هموار کرده‌اند.
دستاوردهای جهاد دانشگاهی در حوزه‌های پزشکی، دارویی، علوم ژنتیکی و همچنین دستاوردهای علوم فضایی در معاونت‌های جهاد خودکفایی نیروهای مسلح جز با مبارزه علمی به دست نمی‌آمد.
پیشرفت در زمینه فناوری هسته‌ای و قرار گرفتن در باشگاه هسته‌ای جهان یکی از جهادهای علمی بود که در این دولت رخ داد و با حمایت مسؤولان و مردم به نتیجه رسید و دوست و دشمن را متحیر کرد. جهاد و مبارزه واژه غریبی برای ما نیست و می‌توان با استفاده از تجارب گذشته، «جهاد اقتصادی» را به بهترین روش ممکن اجرایی کرد. برای رسیدن به این هدف ابزارهایی نیاز است که استفاده از آنها نیاز به تامل بیشتری دارد. «جهاد سازندگی» و «تعاون» 2 مقوله مهم است که باید در همه ارگان‌ها و سازمان‌ها احیا شود. جهاد سازندگی هم‌اکنون فقط در وزارت «جهاد کشاورزی» مصداق عینی دارد که در چند سال اخیر توانسته به دستاوردهای مهمی همچون خودکفایی درتولید گندم دست یابد اما تلاش در این زمینه کافی نبوده و نیازمند یک انقلاب کشاورزی است. همچنین تعاون یکی از شاخص‌هایی است که با وجود تلاش مسؤولان هنوز نتوانسته به جایگاه اصلی خود دست یابد. در جایی که «تعاون» که به راستی یکی از شاخه‌های جهاد‌سازندگی محسوب می‌شود، حضور داشته، موفقیت‌های چشمگیری به دست آمده است. «مسکن مهر» یکی از طرح‌هایی است که حضور «تعاون» به تحقق بخشیدن آن سرعت داد و دستاوردهای فراوانی برای کنترل بازار بحرانی مسکن داشت. جهاد سازندگی می‌تواند در همه وزارتخانه‌ها و ارگان‌ها احیا شود و برای رسیدن به اهداف جهاد اقتصادی کمک بسیاری کند. ابزارهای لازم برای جهاد اقتصادی وجود دارد اما برای استفاده از آنها احتیاج به یک تدبیر اساسی است.
در این بین به نکته‌ای که باید توجه کرد این است که مجاهدان اقتصادی چه کسانی هستند؟ چه کسانی قرار است طلایه‌دار جهاد اقتصادی باشند و تاثیر بیشتری در این باره دارند؟ در اینکه همه مردم مسؤول هستند و می‌توانند با همت مضاعف جهاد اقتصادی کنند شکی نیست اما ابزارهای این مبارزه اقتصادی در دست چه کسانی است که می‌توانند مبارز و مجاهد اقتصادی واقعی نامیده شوند؟
همه مسؤولان حوزه‌های مختلف اقتصادی و مجریان قانون هدفمندی یارانه‌ها به همراه مسؤولان سایر حوزه‌ها می‌توانند با تدبیر، مجاهدان اقتصادی نام گیرند.
مبارز و مجاهد اقتصادی وظیفه خطیری بر عهده دارد و باید هم‌اکنون که در ابتدای سال قرار داریم مسؤولان حوزه‌های مختلف هدف‌گذاری کرده و وظایف هر یک از مسؤولان برای رسیدن به این هدف مشخص شود.
اهداف جهاد اقتصادی در سومین سال دهه عدالت و پیشرفت با تدبیر مجاهدان و مبارزان اقتصادی محقق خواهد شد و دست یافتن به این مهم بدون همت و کار مضاعف غیرممکن خواهد بود.