وطن امروز:
روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز در گزارشی جدید جزئیاتي از گفت‌وگوهای درونی دولت اوباما درباره چگونگی برخورد با تحولات منطقه و قدرت‌یابی روزافزون ایران را تشریح کرده است. این روزنامه در یادداشتی به قلم دیوید سانگر تحلیلگر شناخته شده امور ایران که دیروز 14 فروردین 1390 (3 آوریل 2011) منتشر شده با اشاره به مباحثات درونی تیم امنیت ملی اوباما تاکید کرده است که قلب راهبرد اوباما درباره تحولات منطقه این است که جلوی رشد قدرت ایران را بگیرد. سانگر در ابتدای این یادداشت می‌نویسد: «کنترل ايران، عاملي تعيين‌کننده در محاسبات آمريکا درباره نحوه واکنش نشان دادن به شورش‌ها در سراسر کشورهاي عربي است». وی سپس با اشاره به اظهارات دانیلون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید و بن رودز، معاون وی، تاکید کرده است که هدف اصلی آمریکا از حمله به لیبی هم این بوده که قدرت خود را به رخ ایران بکشد. سانگر می‌نویسد: عصر روز سه‌شنبه در اواسط ماه مارس اوباما در اتاق ويژه کاخ سفيد شنونده بحث مشاوران امنيت خود درباره موافقان و مخالفان استفاده از نيروي نظامي در ليبي بود. بحثي که خيلي زود به نقطه‌اي مهم‌تر از نظر استراتژيکي سوق يافت: ايران. توماس ائي دانيلون، مشاور امنيت ملي گفت:«روحانيون ایران هر اقدام اوباما در کشورهاي عربي را به دقت زير نظر دارند. آنها شکست در تحقق اين سخن اوباما که سرهنگ معمر قذافي مشروعيت رهبري را از دست داده است به عنوان نشان‌هایي از ضعف و ناتواني اوباما در اجراي اين وعده تعبير مي‌کنند که «ايران هرگز اجازه نخواهد يافت به توانايي ساخت سلاح‌هاي هسته‌اي دست يابد». نیویورک‌تایمز با بیان اینکه «بحث ايران هر حرکت در اين شطرنج منطقه‌اي را پيچيده‌تر مي‌کند»، می‌نویسد: «در پايان اين دوره آشوب کاخ سفيد تصور مي‌کند تغييراتي فراگير را مانند آنچه پس از فروريختن ديوار برلين در اروپا ايجاد شد، رقم بزند. موفقيت يا شکست ممکن است با اين مساله ارزيابي شود که آيا ايران بلندپروازي‌هايش را قوي‌ترين نيروي منطقه مي‌شمرد». دیوید سانگر در ادامه مقاله خود به صراحت اذعان می‌کند که آمریکا اکنون به خوبی می‌داند که ایران خود را از دوران فشار سال 2010 بیرون کشیده است. وی می‌نویسد: «2 ماه و نيم پيش مسائل بسيار سخت به نظر مي‌رسيد. مقامات آمريکايي در ماه ژانويه کاملا اطمينان داشتند که ايران را به گوشه رانده‌اند. تحريم‌هاي تازه گزنده بود. روس‌ها از ارسال تسليحات پيچيده به ايران خودداري کردند و يک کرم رايانه‌اي به نام استاکس‌نت در تلاش‌هاي ايران براي غني‌سازي اورانيوم اخلال ايجاد کرد. اما اين شرايط با شروع خيزش عرب‌ها تغيير کرد. ناگهان حاکمان اقتدارگراي عرب که 2 سال گذشته را به توطئه‌چيني با واشنگتن براي مهار ايراني‌ها سپري کرده بودند بيشتر از آنکه نگران سانتريفیوژهاي نطنز باشند، نگران خيابان‌هاي خود شدند».