تا همین 3 شب پیش او تنها سرمربی در اروپا بود که 9 سال تمام در هیچ مسابقه داخلی و قارهای در خانه نباخته بود و با وجود همه مصائب ققنوسهای مادریدی در این روزها، همین مزیت میتوانست در مقابل گربه سیاه انگلیسی در یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان به کمک مورینیو بیاید اما پس از شکست تلخ در برنابئو مقابل اسپورتینگ خیخون، حالا حتی یک تساوی صفر بر صفر یا یک بر یک هم میتواند مایه رضایت خاطر مرد پرتغالی مقابل تاتنهام شود. بحران آسیبدیدگیهای رئال در بازی ابتدای هفته مقابل خیخون که بخت قهرمانی آنها را در لالیگا به کمترین میزان ممکن تقلیل داد، کریستیانو رونالدو، گونسالو ایگوآین، کریم بنزما و مارسلو را از ژوزه مورینیو گرفت و چابی آلونسو هم به خاطر مصدومیت از ترکیب غایب بود. حالا در آستانه دیدار سهشنبه لیگ قهرمانان آسمان برنابئو کماکان تیره و تار است و تغییر زیادی در فهرست غایبان مادریدیها پدید نیامده است. از میان غایبان بازی با خیخون تنها چابیآلونسو به ترکیب بازگشت و کریستیانو رونالدو هم در صورت بازگشت آماده نیست. مورینیو که در این هفته پس از 150 مسابقه رسمی طعم شکست خانگی را چشیده است، میگوید: «من از محدودیتهایمان آگاه هستم چون بازیکنانمان مردهاند! حتی اگر صفر بر صفر میکردیم، برای ما در لالیگا نتیجه بدی محسوب میشد ولی مقابل تاتنهام اسپورز، این نتیجه در خانه هم، میتواند نتیجه خوبی تلقی شود یا دستکم میتوان گفت که یک فاجعه نیست چون برای بازی حساس برگشت در لندن ما بازیکنان مصدوممان را خواهیم داشت. ما هیچ کدام از بازیکنان خلاقمان را مقابل اسپورتینگ خیخون نداشتیم به غیر از مسعوت اوزیل. اگر کریستیانو مقابل اسپورز بازی کند به این معنی است که او و من متحمل یک ریسک شدهایم چون دکتر میگوید او تا بازی با بیلبائو نمیرسد. مارسلو هم برای 2 هفته بیرون است و کریم بنزما هم تا بیلبائو و لندن نمیرسد که هیچکدام از اینها بازیهای خانگی نیستند. ما میتوانیم نظر بخش پزشکی باشگاه را نقض کنیم ولی اگر مسالهای پیش بیاید آنوقت شما من را به خاطر این ریسک میکشید». در غیاب بنزمای متحول شده و با وجود حضور نهچندان مطمئن رونالدو این امانوئل آدبایور است که در نوک پیکان حمله کهکشانیهای ورشکسته خواهد ایستاد اما این غول تنومند توگویی پس از هدر دادن موقعیتهایی بیشمار در بازی منجر به شکست با خیخون زیرا فشار شدیدترین انتقادات قرار دارد. او آنقدر موقعیت خراب کرد که حتی صدای مورینیو که معمولا بزرگترین پشتیبان بازیکنان و بویژه خریدهایش است درآمد: «این باخت از نظر ریاضی غیرممکن بود!» منظور او هدر رفتن فرصتهای بیشمار تیمش و به ثمر نشستن یکی از تنها 2 فرصت گل اسپورتینگ بود. او پس از آنکه برای تبریک گفتن به شاگردان مانوئل پرسیادو به رختکن حریف رفت به خبرنگاران گفت: «شما میتوانید قربانی سرنوشت شوید و ما هم چنین بلایی بر سرمان آمد. هیچ دلیلی ندارد بازیکنان خودشان را ببازند. شانس بخشی از بازی است و حریف کاملا خوششانس بود اگرچه مقابل تاتنهام شرایط خیلی فرق میکند». اما حتی سفسطههای آقای خاص در باب جبر و اختیار هم نمیتواند مانع از این شود که او بخت تیم نصفه و نیمهاش را مقابل تاتنهام که تا اینجا قهرمان اروپا (اینتر) و مدعی لیگ قهرمانان (میلان) را از سر راه خود برداشته چندان بلند توصیف نکند: «و حالا باید ببینیم که آیا بازیکنانی داریم که در بازی رفت (در برنابئو) بتوانند با شرایط کنار بیایند یا اینکه باید به یک تساوی خشنود باشیم. در خانه صفر ـ صفر و حتی یک ـ یک فاجعه نخواهد بود. هرچیزی ممکن است، پس من اول باید با بازیکنان مصدوم صحبت کنم که آیا توانایی ریسک کردن را داریم یا خیر!»
ردنپ: احمق نیستم!
اما در طرف مقابل یک پیرمرد انگلیسی زیرک، در حال چارهاندیشی برای شکستن شاخ یک غول دیگر اروپایی است. اگر اسپورز بتوانند به نیمهنهایی لیگ قهرمانان برسد، نخستین تیم انگلیسی خارج از دایره 4 قطب سنتی (منچستر یونایتد، آرسنال، لیورپول و چلسی) خواهد بود که پس از 3 دهه به جمع 4 تیم برتر اروپا میرسد. ردنپ میگوید از شکست شوکآور رئال در لالیگا چندان هم امیدوار نشده است چون مورینیو ید طولایی در رقابتهای اروپایی دارد: «من با آن نتیجه تحمیق نمیشوم. مسابقهشان را هنوز از تلویزیون نگاه نکردهام و منصفانه میگویم که با دیدن آن مسابقه هم چیز زیادی دستگیرم نمیشود. ژوزه به خیلی از بازیکنانش استراحت داده بود که این نشان میدهد او به دنبال کسب سومین قهرمانی در لیگ قهرمانان با سومین باشگاهش است. اگر شما هم به جای او باشید اعتراف میکنید که چنین موفقیتی چیز کمی نیست. نه چابی آلونسو و نه پهپه و کریم بنزما نبودند اما تیم سهشنبه آنها هیچ شباهتی به تیم شنبهشان نخواهد داشت. ما هم تیم شروود و لس فردیناند را واداشتیم تا بازی شنبهمان را از روی سکو دنبال کنند پس این وضع درباره ما هم صدق میکند. دلیلی ندارد من تمام وقتهای پیش از بازی سهشنبه را در نگرانی بگذرانم یا برعکس دستهایم را به هم بمالم که ژوزه نخستین بازی خانگیاش از 2002 به این طرف را باخته است». ردنپ میگوید او چشمانتظار پیش افتادن تیمش در برنابئو است اما تاکید میکند تنها در صورتی به رضایت کامل میرسد که تاتنهام با تمام ظرفیتهایش بازی کند: «مسابقاتی مثل این همیشه برای شما اتفاق نمیافتند پس ما باید هر آنچه میتوانیم انجام دهیم در حال حاضر هم كاملا آماده هستیم. همه به من میگویند که از «موقعیت فعلیات لذت ببر» ولی من نمیتوانم لذت ببرم مگر آنکه خوب بازی کنیم. بهعنوان یک سرمربی این تنها چیزی است که مرا به خود مشغول میکند. بله، قدم زدن در چنین سطحی از فوتبال اروپا لذتبخش است، آن هم با تاتنهام در ورزشگاه برنابئو، ولی اگر خودمان را دستکم بگیریم در نهایت هیچ لذتی برجای نخواهد ماند».