نیکولا سارکوزی زمانی که ساحل‌عاج در سال‌های دهه 1960 به استقلال رسید تنها یک نوجوان بود. اکنون سربازان تحت‌امر رئیس‌جمهور فرانسه در هشتمین اقتصاد آفریقا مشغول تعقیب و گریز هستند. زمانی که از سارکوزی سوال کردند چرا وارد 2 جنگ در آفریقا شده‌ای او پاسخ عجیبی داد: فیلسوف‌ها مرا در این تصمیم‌گیری یاری کردند!
پاریس طی هفته‌های گذشته مملو از جمع‌های روشنفکری است که درباره نحوه هدایت جهان غرب توسط سارکوزی برای ورود به 2 جنگ در آفریقا بحث می‌کنند. چایخانه‌ها و محله‌های مرکزی پایتخت فرانسه به نوعی با تصمیمات سارکوزی همراه هستند و هر روز دعواهای سیاسی در این شهر برای هدایت 2 جنگ توسط الیزه در می‌گیرد.
در هر صورت فرانسه اکنون درگیر جنگی
زرق و برق‌دار است که موافقان و مخالفان داخلی دارد و به نظر می‌رسد کفه کسانی که مخالف نبرد‌های مقدس سارکوزی هستند به مراتب سنگين‌تر است. روزنامه‌نگارانی نزدیک به دولت وجود دارند که اهداف شخصی خود را در این جنگ دنبال می‌کنند و به دنبال ماجراجویی در جهان پیرامون هستند. نوع تعامل سارکوزی با رژیم قذافی با آنچه در ساحل‌عاج در حال وقوع است متفاوت بوده و رئیس‌جمهور فرانسه همواره از اظهار نظر روشن درباره ساحل‌عاج خودداری کرد تا جایی که در دیداری با واتارا اعلام کرد که از صمیم قلب از گباگبو متنفر است.
در جنگ لیبی اعضای ناتو و بویژه آمریکا علاقه‌مندند تمام ماجرا را به نام فرانسه نشان دهند. در کاخ سفید از زمان برقراری منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی این نبرد را جنگ فرانسه می‌نامند و سخنگوی کاخ سفید در اظهارنظری جالب در جمع خبرنگارانی که از او درباره جنگ لیبی سوال می‌کردند، گفت: همه ما می‌دانیم که چه کسی از این موضوع سود می‌برد و اعتبارش را افزایش می‌دهد. نقش جهانی پاریس همواره از آرزو‌های سارکوزی بود که اکنون محقق شده است. او یک ایده‌آلیست نیست اما نوعی سنت‌شکنی را در قاموس خود دارد که چهره اروپایی پیر فرانسه را به یک شوالیه جنگنده تغییر داده است. تمام این توضیحات در شرایطی است که به نظر نمی‌رسد مردم فرانسه با این چهره تازه چندان موافق باشند. اینکه چگونه جنگ در آفریقا ادامه خواهد یافت و به پایان می‌رسد از جمله مسائلی است که دقیقا با نوع تفکر فرانسوی در ارتباط مستقیم است. روز به روز روند نبرد در لیبی با تغییرات همراه است. گاهی نیروها به جلو و گاهی به عقب هدایت می‌شوند و این جا‌به‌جایی‌ها حتی به صورت ساعتی دنبال شده که روند جنگ تاثیرگذار خاص خود را دارد.در این لحظه حساس، نبرد علیه قذافی با شرایط بحرانی روبه‌رو نیست و در امتداد خط ساحلی که در حال بمباران است نیروها با دو دستگی روبه‌رو هستند. فرودگاه پاریس را نیز باید یکی از مکان‌های مهم در نبرد علیه قذافی دانست. رهبر مخالفان لیبی از این فرودگاه و با پرواز قطر وارد پاریس شد تا با وزیر خارجه آمریکا در این ترمینال گفت‌وگو کند. این تبادل نظر در ساعات میانی شب به پایان رسید و نماینده آمریکا از هرگونه وعده قطعی کمک به مخالفان امتناع کرد. این دقیقا همان گامی است که می‌توان آن را به دودستگی در راه فرانسه و آمریکا در نبرد در آفریقا دانست. کار تا جایی پیش رفت که اصرار فرانسه در سازمان ملل متحد منجر به صدور قطعنامه‌ای شد که به موجب آن جهان برای حفظ جان مردم لیبی خود را مسؤول دانست. تحولی که در چین هرگز رخ نمی‌دهد و هر آنچه پکن بر مردم خود ستم می‌کند در سازمان ملل بحثی را ایجاد نخواهد کرد. سارکوزی کجاست؟ این سوالی است که شاید باید روی جلد مجله‌ها به دنبال پاسخ آن بود. عکس پاناروما از برلوسکونی و قذافی به عنوان دوستان نزدیک دیده می‌شود که در کنار آنها سارکوزی ملبس به تن‌پوش ناپلئون بناپارت است. پاسخ رابرت گیتس به کنگره آمریکا درباره بودجه و نوع دخالت‌های این کشور در لیبی قابل توجه است زیرا وی در سخنان خود می‌گوید دولت اوباما مسؤولیتی در این رابطه ندارد و شخص دیگری مسؤول این اقدامات است. وی با اشاره به ارسال تجهیزات نظامی به لیبی از سوی فرانسه جنگ در لیبی را جنگ سارکوزی می‌داند. مقبولیت سارکوزی در اروپا با چالش‌هایی جدی روبه‌رو است. در نشست هفته گذشته سران آنگلا مرکل که بسیاری وی را تاچری تازه می‌دانند با زبانی روشن به رئیس‌جمهور فرانسه اعلام کرد وی از ماجراجويی‌های آفریقایی او خسته شده است و نمی‌تواند به جهت فشار‌های داخلی در این مسیر او را همراهی کند.
ترجمه: سيدبهزاد اخلاقي
منبع: نيوزويك