گروه سیاسی:
ماجرای درگیری ارتش عراق با منافقین ساکن در اردوگاه اشرف واکنشهایی را به دنبال داشت که میتوان از این واکنشها به درک بسیار مناسبی از مناسبات حکومتها، جریانها و طیفهای سیاسی در منطقه و جهان رسید. منافقین که در لیست گروههای تروریستی مورد اعتقاد آمریکا قرار دارد، طی چند روز اخیر در چند نوبت مورد حمایت آمریکا قرار گرفتند. سخنگویان و عوامل این فرقه به راحتی در کاخ سفید و کنگره آمریکا رفت و آمد میکنند و حتی پلیس آمریکا موظف است امنیت برنامهها و نشستهای خبری آنان را تامین کند و همانگونه که گفته شد همه اینها در حالی است که نام این گروهک در لیست تروریستهای مورد اعتقاد آمریکا قرار دارد! این موضوع حتی مانع اعلام حمایت رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا از این گروهک و ابراز نگرانی وی از وضعیت منافقین ساکن در اشرف نشد. فارغ از حمایتهای انگلیس و برخی نزدیکان به این 2 کشور، روز گذشته خبرگزاری کویت از حمایت اتحادیه عرب از این گروهک تروریستی خبر داد تا خط ارتباطی آمریکا در منطقه بیشتر از گذشته آشکار شود. در حالی که اتحادیه عرب چشم بر جنایات آلخلیفه و آلسعود در بحرین بسته، برای منافقینی که دستشان به خون دهها هزار ایرانی و عراقی آلوده شد، ابراز نگرانی کرده است. خبرگزاری کویت خبر داد که «احمد بنحلی» معاون دبیرکل اتحادیه عرب طی یک نشست خبری اظهار داشت که این اتحادیه تماسهای متعددی با دولت عراق درباره موضوع اردوگاه اشرف برقرار کرده و از دولت خواسته است تا با این موضوع تعاملی «انسانی» داشته باشد. معاون دبیرکل اتحادیه عرب با غیرانسانی دانستن برخورد ارتش عراق با منافقین، تصریح کرد: ما به مقامات بغداد گفتیم که نباید با این اردوگاه برخوردی نظامی شود.
ابراز همدردی رفیق قدیمی
دوستان منافقین این روزها به اشکال مختلف به حمایت از این گروهک تروریستی میپردازند. یار صمیمی و همراه سرکرده گروهک تروریستی منافقین در ماجرای فرار از ایران با لباس زنانه که پدرزن او هم هست، نسبت به اخراج اعضای این سازمان از کشور عراق واکنش نشان داد و آن را اقدام علیه بشریت نامید و با رجوی اعلام همدردی کرد. «ابوالحسن بنیصدر» در مصاحبه با رادیوی وابسته به منافقین، اقدام قانونی نیروهای امنیتی عراق در برخورد با اعضای این گروهک در پادگان اشرف را محکوم کرده و آن را نتیجه فشارهای دولت ایران دانسته است. بنیصدر همچنین اعضای این سازمان را «مردم بیگناه» که هیچ گناهی مرتکب نشدهاند(!!) نامیده و خواستار ورود شورای امنیت سازمان ملل به این ماجرا شده است. بیبیسی فارسی هم که باید نظرات دولت انگلیس را پوشش دهد طی روزهای اخیر در برنامههای مختلف در تلاش است تا نوعی حس عاطفی در حمایت از این گروهک تروریستی بهوجود بیاورد. این شبکه همچنین در تماس با مخالفان جمهوری اسلامی، تلاش دارد اقدام قانونی ارتش عراق را غیرموجه نشان دهد.
فرقه موسوی هم جبران کرد
فعالان فرقه موسوی هم که در جریان فتنه پس از انتخابات مورد الطاف همهجانبه منافقین قرار گرفته بودند، این روزها به اشکال مختلف در حال جبران آن حمایتها هستند. پس از آنکه «حقوقدانان جنبش سبز» در اطلاعیهای سرکوب منافقین را «جنایت علیه بشریت» نامیدند، سایت «گویانیوز» نیز در مطلبی به حمایت از گروهک تروریستی منافقین پرداخته و با حمله شدید به افرادی که خواستار حفظ فاصله ظاهری با اعضای این سازمان هستند، از همراهی گسترده منافقین با سران جریان موسوم به سبز خبر داده است. گویا در این مطلب نوشته است: چرا آقای کدیور و احمد صدری میتوانند خود را قیم جنبش سبز بدانند اما مجاهدین خلق نمیتوانند؟ وانگهی دلایل برای اثبات مجاهد نبودن بسیاری از جوانانی که در خیابانها شعار مرگ بر دیکتاتور سر میدهند، کدامند؟ انکار حضور مجاهدین در جنبش سبز، چشم بستن بر واقعیت است. این مطلب در ادامه، به همراهی سران این گروهک با رژیم دیکتاتور سابق عراق هم اشاره کرده و ضمن تایید جنایتهای این گروهک علیه مردم ایران، آن را دلیلی برای نبود پایگاه مردمی در میان ملت ایران ندانسته است! ارگان رسمی سازمان سیا همچنین کنایهای به اپوزیسیون خارجنشین زده و با اشاره به حقوق دریافتی این افراد از دولتهای غربی نظیر آمریکا و انگلیس، نوشته است: آیا حضور مجاهدین خلق در عراق و حمایت آنان از صدام حسین میتوانند دلایل قانعکنندهای برای فقدان پایگاه سیاسی این سازمان در داخل ایران قلمداد شوند؟(!) اگر چنین باشد آقای کدیور و احمد صدری و لابیگردانان جنبش سبز نیز باید بهتدریج فاتحه جنبش سبز مورد نظرشان را بخوانند. عدهای به نام كانون نويسندگان ايران که سال گذشته حمایتهای گستردهای از فرقه موسوی کردند، در بيانيهای حمله به اردوگاه اشرف را نقض آشكار حقوق انساني(!) دانسته و خواستار قطع بيدرنگ حمله و محاصره و آزادي منافقين شده است! برخي اعضاي ارشد این کانون نظير غلامحسين ساعدي، سعيد سلطانپور و اسماعيل خويي در زمره اعضاي ارشد گروهك منافقین محسوب ميشدند و در جلسات داخلي آنان نيز شركت ميكردند و از ابزار ادبيات براي حمايت از اين گروهك با نگارش داستان و شعر سوءاستفاده ميكردند.