گروه بين‌الملل:
جنگ برای سرنگونی ظلم در لیبی و مصر با قدرت ادامه دارد و برگزاری انتخاباتی آزاد با فعالیت تمام گروه‌های سیاسی از خواسته‌های اصلی مردم در این کشورها است. این تحولات به رخداد‌های سال 2000 میلادی در صربستان شباهت‌های زیادی دارد. 8 سال پس از مرگ زوران دیانیچ رئیس نخست‌وزیر صربستان این کشور با این سوال اساسی رو به رو است که چگونه اپوزیسیون پیروز در مقابل رژیم اسلوبودان میلوشویچ تمام بنیان‌های دموکراسی‌خواهی در این کشورها را از میان برد. زمانی که موشک‌های آمریکایی بر لیبی فرود می‌آمدند نشان می‌داد که تاریخ در جهان در حال تکرار است. زمانی در دهه 90 هواپیماهای آمریکایی بلگراد را بمباران می‌کردند. در سال 1999 نیروهای ناتو عملیات فرشتگان مهربان را آغاز کردند که در آن عملیات 78 روزه تمام زیرساخت‌های یوگسلاوی سابق توسط نیروهای غربی بمباران کردند و در نهایت سال 2000 رژیم میلوشویچ مجبور به کناره‌گیری از قدرت شد. اکنون سوال این است که بحران در لیبی و بمباران آن می‌تواند همانند تکرار مساله صربستان باشد یا خیر؟ در صورت مثبت بودن این نتیجه به نظر می‌رسد مردم در لیبی و گروه‌های اپوزیسیونی باید منتظر یک رفورم داخلی باشند که پس از پایان بمباران ناتو صورت خواهد گرفت، اما جنگی که مردم صربستان پس از بمباران آن را هدایت کردند منجر به سقوط دولت و برقراری دموکراسی در این کشور شد. نباید از نظر دور داشت که بمباران‌های صربستان باعث شده بود مردم در بخش‌های مختلف با کمبود غذا و دارو مواجه باشند. با گذشت 11 سال از بمباران ناتو و سقوط رژیم میلوشویچ هیچ نمی‌داند دموکراسی چگونه در صربستان از میان رفت.