گروه فرهنگ و هنر:
مراسم هجدهمين سالروز شهادت سيد مرتضي آويني که عصر روزگذشته به همت موسسه فرهنگي «روايت فتح» در تالار بزرگ كشور برگزار شد، فرصتی بود تا صاحبنظران عرصه فرهنگ و سینما از این چهره ماندگار دنیای تصویر و قلم بگویند و در قیاس با آرمان‌ها و دیدگاه‌های او وضع امروز هنر و سینما را به تحلیل بنشینند. در اين مراسم، غلامعلي حدادعادل، رئيس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي با بيان اينكه مرتضي آويني را بيشتر از طريق برنامه‌هايش در تلويزيون و مقالاتي كه از او خوانده است، مي‌شناسد، يادآور شد: هنوز مدعي نيستم كه آويني را مي‌شناسم و خود معترفم او را نمي‌شناسم. اما بايد بگويم كه ما بعد از پيروزي انقلاب با مقوله هنر مشكل داشتيم و اين مشكل به قبل از انقلاب بازمي‌گشت. اين نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي تاكيد كرد: مشكل ما با سينما به قبل از انقلاب بازمي‌گردد. هنر قبل از انقلاب هنري نبود كه متدينان اجازه پرداختن به آن را به خود بدهند. هنرهاي آن زمان به گونه‌اي بود كه متدينان به سراغ آنها نمي‌رفتند اما بعد از انقلاب ما به همه هنرها نياز داشتيم. وي در ادامه عنوان كرد: در زمان پيش از انقلاب اگر خانواده متديني متوجه مي‌شد كه جوانش عصر روز جمعه به سينما رفته است عزا مي‌گرفت. اما پس از انقلاب، سينما به دست همين جماعت متدين افتاد و لازم بود كه آنها خود سينما را ايجاد كنند؛ آن هم سينمايي كه جذاب‌ترين، فني‌ترين و فريبنده‌ترين هنر غربي‌ها محسوب مي‌شد. حدادعادل جنبه فلسفي كارهاي شهيد آويني، توجه او به زبان فارسي، قوت او در نگارش و ساده و عميق‌نويسي او را از جمله ويژگي‌هاي مهم آثار آويني برشمرد و افزود: در كنار همه اين موارد شخصيت آويني هم يك نكته مهم داشت و آن شجاعت اين هنرمند بود. او شجاعت وداع با گذشته را داشت و به‌راحتي با گذشته‌اي كه بايد با آن وداع مي‌كرد، خداحافظي كرد. حدادعادل در ادامه صحبت‌هاي خود بار ديگر به وضع سينماي ايران پرداخت و افزود: ما هنوز هم در سينما مساله و مشكل داريم و من به صراحت اين موضوع را مي‌گويم. البته نمي‌خواهم تلاش كارگردانان و فيلمسازان متعددي كه به وجودشان افتخار مي‌كنيم را ناديده بگيرم اما واقعيت اين است كه روال اصلي سينماي ما هنوز دست آنها نيست. وي در عين حال گفت: ما هنوز نمي‌دانيم كه چرا برخي فيلم‌ها به نمايش درمي‌آيند و اصلا چرا برخي از آنها ساخته شده و چند صد ميليون تومان از پول بيت‌المال به ساخت آنها اختصاص پيدا كرده است؟! ما واقعا نمي‌دانيم اگر 2 يا 3 سال پيش فيلمي را به هر دليل متوقف كرده‌اند، چرا اكنون بايد آن فيلم اجازه نمايش بگيرد؟ در اين ميان هيچ‌كس هم نيست كه پاسخ سوالات ما را بدهد و اينها همه مساله است. شما فكر مي‌كنيد بي‌دليل مقام معظم رهبري با اين همه مشغله و دغدغه، كارگردانان را دعوت كرده و به صحبت با آنها مي‌نشينند. تازه بخشي از اين ديدارها را همگان خبر دارند و غير از آنچه همه مي‌دانند، ديدارهاي ديگري هم بوده است؛ چرا كه مقام معظم رهبري خبر دارند در اين حوزه چه مي‌گذرد. در بخش ديگري از اين مراسم نادر طالب‌زاده (مستندساز)، سعيد قاسمي (فعال فرهنگي) و حسين محموديان (مستندساز و مجري جلسه) به صحبت درباره مرتضي آويني پرداختند. به گزارش ایسنا، نادر طالب‌زاده به بیان خاطراتي از زمان ساخت مستند «خنجر شقايق» پرداخت و گفت: در دوره‌اي به دعوت حوزه هنري آن زمان و بخش تلويزيون آن كه مسؤوليتش را شهيد آويني برعهده داشت، گروهي همزمان با جنگ بوسني، به بوسني و هرزگوين فرستاده شدند و قرار شد در اين سفر ما هم همراه آن گروه باشيم تا يك فيلم مستند بسازيم. اين سفر حدود يك‌ماه طول كشيد و پس از آماده شدن فيلم، شهيد آويني متن آن را نوشت و حاصل فيلمي شد كه مي‌بينيد. وي در ادامه با اشاره به اينكه اين فيلم در همان زمان و پس از آن همواره در نمايش با محدوديت‌هاي متعدد مواجه شده بود، عنوان كرد: نمايش‌هاي محدود موجب شد كه اين كار سر و صداي بيشتري داشته باشد. اما من هيچ‌وقت نفهميدم چرا تلويزيون صداي سيد مرتضي را از روي اين فيلم برداشت و بخش‌هاي بسياري از آن را سانسور كرد؟!
اين مستندساز و مجري برنامه «راز» در بخش پاياني صحبت‌هاي خود به كم‌توجهي رسانه ملي به مرتضي آويني در زمان حيات اشاره كرد و افزود: مي‌خواهم به همه يادآوري كنم در زمان حيات آويني چه در دوره قبل و چه بعد از جنگ، هيچ‌گاه هيچ‌يك از گروه‌هاي تلويزيوني مصاحبه‌اي با او نكردند و اين موضوع يك فاجعه محسوب مي‌شود، چرا كه همگان مي‌دانستند او كار بزرگ و خاصي انجام داده است. اين موضوع جاي آسيب‌شناسي دارد. در اين مراسم كه در تالار وزارت كشور برگزار مي‌شد، بخش‌هايي از مستندهاي ساخته شده توسط سيد مرتضي آويني هم به نمايش درآمد و در بخش پاياني، حاج صادق آهنگران به مداحي پرداخت.