حسین جوادی: چند روز پیش مدیر روابط عمومی وزارت ورزش در صفحه اجتماعی‌اش موضوعی را تحت عنوان «پرسش‌هایی از سلطان» مطرح کرده بود که کد‌های قابل توجهی درباره نحوه انتخاب مدیرعامل پرسپولیس توسط وزارتخانه متبوع می‌داد. شاید آنهایی که در جوار دفتر رئیس هستند بیش از دیگران می‌دانند گزینه‌های روی میز وزیر چه کسانی‌اند! طرح پنج سوال از علی پروین به قلم مدیر روابط عمومی چند موضوع خاص را باز می‌کند و زمانی که پازل از پیش تعیین شده را کنار هم قرار می‌دهید به نتیجه‌گیری کلی و حلقه مفقوده داستان می‌رسید. چندی قبل وقتی رویانیان خارج از تهران بود خیلی‌ها ادعا کردند علی پروین در دیداری خصوصی مدعی شده می‌تواند به جای سردار سوخت، پرسپولیس را از منابع غیردولتی اداره کند. در آن زمان گزارشی را منتشر کردیم که به صحت و سقم این مساله اشاره می‌کرد البته باید گفت این کار پروین در پایان عمر مدیریتی رویانیان هیچ ایرادی نداشته و شاید اگر پروین جلو نمی‌آمد حالا شیرینی مدیرعامل یا سرپرست می‌شد! ولی نکته‌ای که در اینجا نهفته اینکه در بند چهارم یادداشت مدیر روابط عمومی به صراحت اعلام شده «ظاهرا شما در جلسه‌ای به وزیر ورزش گفته بودید اگر آقای رویانیان نباشد همه مشکلات پرسپولیس را حل می‌‌کنید، اصلا با همین وعده درآمدزایی و آوردن منابع مالی، هیات مدیره به شما اعتماد کرد و شدید سرپرست این باشگاه. حالا چرا در یک چرخش 180 درجه‌ای کسوت منتقد را به خود گرفته‌اید و دست به سوی منابع دولتی دراز کرده‌اید؟» این مساله ثابت می‌کند شخص وزیر که در آن زمان خودش را بی‌اطلاع نشان می‌داد، بی‌تفاوتی او نسبت به دیدارش با پروین در هاله‌ای از ابهام بود ولی این نوشته نشان می‌دهد اینگونه نیست و خیلی قبل‌تر عده‌ای بودند که پروین را برای ملاقات با شخص وزیر آماده کرده بودند. این جلسات مخفیانه‌ای که خیلی رسانه‌ای نمی‌شود بعضی اوقات به نفع یک باشگاه یا مجموعه تمام می‌شود چون انتخاب پروین چند حسن داشت؛ اول اینکه شعار وزارت ورزش مبنی بر سرکار قرار گرفتن مدیران ورزشی در راس امور محقق شد، دوما وزارت ورزش به گزینه‌ای که به آن پیشنهاد داده بودند تا تحت عنوان سرپرستی هدایت مدیریت را برعهده بگیرد، اعتماد کرد اما چیزی که این روزها قاعده بازی را کمی بر هم زده پروپاگاندایی است که از نام محمد دادگان خرج می‌کند. بعضی از دوستان حلقه نزدیک وزارت ورزش در امر رسانه تصمیم گرفته‌اند از همان روش‌های قدیمی استفاده کرده و نام یکی از مهره‌های عوام‌پسند را مطرح کنند و از سوی دیگر با راه‌انداختن کمپین حمایتی از حضور دادگان صحنه را گرم کنند. در اینجا دو نکته قابل توجه است؛ اول اینکه براساس پیش‌بینی‌ها، با توجه به رفت و‌آمدهای دادگان با حسین هدایتی، پروین به ردای مدیرعاملی نمی‌رسد و دادگان می‌شود مدیرعامل و هدایتی نیمی از سهام تیم را می‌خرد، دوم اینکه به همان پازل عجیب خودمان رجوع کنیم تا روزهایی را به یاد آوریم که وزیر موقت آن زمان پنبه دادگان را پیش رئیس دولت زد تا هرگز پسر «حاج مصطفی» به اتاق مدیرعاملی نزدیک نشود! آن حلقه اطراف، دادگان را تندرو قلمداد کردند و اعتقاد داشتند پرسپولیس و استقلال باید به دست مدیری اعتدال‌گرا سپرده شود. به طور فرض هم اگر این مساله کذب باشد بازهم اگر به دستنوشته‌های مدیر روابط عمومی استناد کنیم، آمدن دادگان ادعای پوچی است چون دادگان به هیچ‌وجه تحت نظر دستوری هیچ ارگانی کار نمی‌کند و دوم اینکه دادگان نیز در سوابق مدیریتی‌اش ثابت کرده از ارتباط‌های دولتی استفاده می‌کند تا منابع خصوصی، پس این استدلال بر اساس آن یادداشت نقض می‌شود. از سوی دیگر وزارت ورزش اعلام کرده نمی‌تواند به سرخابی‌ها کمک مالی کند و پروسه خصوصی‌سازی روی میز وزیر است ولی چه کسی است که نداند اگر قرار باشد خصوصی‌سازی هم انجام شود تنها منابع وابسته به دولت و نیمه‌دولتی می‌توانند بر این دو غول فوتبال دست گذارند و سهام این دو باشگاه به راحتی دست به دست نمی‌شود. واقعا این چه قاعده‌ای است که دست به شفاف‌سازی نمی‌زند و مدام به قایم‌باشک بازی رو آورده‌اند؟ جواب این همه هوادار و طرح مسؤولیت‌پذیری آنها باید از روزنه کدام اتاق وزارتخانه بیرون بیاید! اگر قرار بر خصوصی‌سازی است،اگر قرار بر باز گذاشتن چرخه اقتصادی فوتبال است پس شروع کنید و دست روی دست نگذارید، بیش از این مهره‌های قدیمی را سپر اهداف خود قرار ندهید چون اگر دادگان نیز انتخاب شود باز هم شما از حرف‌های خود فاصله گرفته‌اید چون بین دادگان و پروین تنها یک خط فاصله است و آن یک خط همان ملاقات‌های هدایتی بود که از پروین دریغ شد و به سمت و سوی دادگان رفت. بعید می‌رسد دادگان با شخصیتی که دارد بتواند راحت در پرسپولیس کار کند و اگر هم انتخاب شود حاضر شود روند سیاست کاری‌اش را تغییر دهد.
بی‌خیالی یا بی‌تدبیری؟
اگر این روزها سری به نظرات مخاطبان خبرگزاری‌ها بزنید، می‌بینید بیشتر انتقادها به سمت سیاست‌های ورزشی محمود گودرزی و همکارانش در وزارت ورزش نشانه رفته است؛ نکته‌ای که ابتدا به «بی‌خیالی» آنها تعبیر می‌شد اما با افشاگری مازیار ناظمی مدیر روابط عمومی وزارت ورزش مشخص می‌شود که سیاست در پیش گرفته شده نه یک «بی‌خیالی» صرف بلکه یک «بی‌تدبیری» بوده است. اگر پرسپولیس و محمد رویانیان حداقل روزهای آرام و البته بی افتخاری را برای هواداران میلیونی پرسپولیس رقم می‌زدند اما بی‌تدبیری انجام گرفته هم آرامش را از قرمزهای پایتخت گرفته و هم اینکه آنها را در دو قدمی قهرمانی در لیگ برتر از افتخار دور کرده است.