گروه سیاسی:
بهرغم فشارهاي بينالمللي بويژه از سوي آمريكا، آلمان حاضر نيست فعاليتهاي بانك ايران در هامبورگ را تعطيل كند. روزنامه آمريكايي «وال استريت ژورنال» گزارش داد: مقامات آمريكا و اتحاديه اروپا در ماههاي اخير فشارها به آلمان را افزايش دادهاند تا بانك تجاري ايران و اروپا موسوم به «AG » را تعطيل كند. 2 فوريه سالجاري ميلادي 11 سناتور آمريكايي به «گيدو وستروله» وزير خارجه آلمان نامهاي نوشتند و از دولت آلمان خواستند هرچه سريعتر چنين اقدامي را انجام دهد. آمريكا اعلام كرده است كه بانك آلماني «EIH» نيز نبايد با ايران همكاري داشته باشد اما آلمان تاكيد كرده است كه هيچ فعاليت غيرقانوني انجام نميگيرد و ايران و آلمان فعاليت تجاري كاملا قانوني انجام ميدهند. بانك آلماني EIH در بيانيهاي اعلام كرد: فعاليتهايش كاملاً قانوني است و تحت ليسانس آلمان به فعاليت خود ادامه ميدهد.
وال استریت ژورنال در ادامه آورد: مقامات آلماني اعلام كردهاند يكي از دلايل مهمي كه حاضر نيستند بانك EIH را سركوب كنند اين است كه این بانك نقش مهمي را در تجارت لژيونهاي شركتهاي متوسط كشور آلمان با ايران ايفا ميكند و چنين شركتهايي نقش مهمي در ايجاد اشتغال و اقتصاد آلمان ايفا ميكنند. به بیان بهتر، آلمان خواستههاي آمريكا براي بستن بانك ايران در هامبورگ را ناديده ميگيرد و حاضر به قطع روابط تجاري با ايران نيست.
گفتنی است از سپتامبر گذشته که هند پرداخت پول نفت ایران از طریق اتحادیه تهاتر آسیایی را متوقف کرد، تلاشها برای یافتن یک بانک جایگزین آغاز شد و نهایتا بانک مرکزی آلمان (بوندس بانک) پذیرفت که این پول از طریق این بانک و با مشارکت بانک ایران- اروپا پرداخت شود. مکانیسم کار به این صورت بود که هند پول خريد نفت از ايران را که سالانه حدود 9 ميليارد يورو ميشود به بوندس بانک پرداخت ميکرد و اين بانک نيز اين پول را به بانک ایران- اروپا مستقر در هامبورگ ميداد تا به ایران منتقل شود. این بانک از ماه سپتامبر 2010 تحت تحریم آمریکاست اما توسط اتحادیه اروپا تحریم نشده است.
درست چند روز پس از انتشار اين خبر، آمريكا و رژيم صهيونيستي و كشورهاي همپيمان با آنها، تمام تلاش خود را به كار گرفتند تا آلمان را از رابطه تجاري با ايران منع كنند. پیش از این نیز روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز نوشته بود: مقامهای آلمانی به اطلاع آمریکاییها رساندهاند که هیچ راه قانونی برای مسدود کردن همکاری بانکهای آلمانی با ايران نیست و «هندلزبانک» کماکان به همکاری با ایران و هند ادامه خواهد داد. این پول از طریق این بانک به بانک مرکزی آلمان انتقال داده شده و سپس به دست ایران میرسد و نوعی روش پرداخت بینالمللی مرسوم است. به نوشته این روزنامه، با وجود فشار سنگین مقامهای آمریکایی، آلمانها اعلام داشتهاند تخلفی از قطعنامههای سازمان ملل متحد در این زمینه صورت نگرفته است. این در حالی است که اگر دولت آلمان تصمیم بگیرد از عملیات مالی بانک ایران– اروپا جلوگیری کند هزینه فراوانی را به شرکتهای آلمانی وارد خواهد کرد. روزنامه هاندلزبلات هم نوشته است: اين شرکتها هم اکنون با صدها ميليون دلار صورتحسابهاي معوقه کالاهاي سفارش داده شده از سوي ايران مواجه هستند. تصمیم ایران این بود که صورتحساب شرکتهای آلمانی که با ایران مبادله اقتصادی دارند از طریق پول موجود در بانک ایران- اروپا پرداخت شود اما اگر این بانک قادر به جذب پول نفت فروخته شده به هند نباشد عملا پولی برای پرداخت به طلبکاران آلمانی هم نخواهد داشت و شرکتهای آلمانی به دلیل تصمیم دولتشان میلیونها دلار ضرر خواهند کرد. از سوی دیگر آلمان نمیخواهد با ایجاد محدودیت براي بانکهای طرف حساب با جمهوری اسلامی، «بازار وسوسهانگیز» ایران را از دست دهد. راديو دویچه وله آلمان چندی پیش به نقل از روزنامه «فایننشالتایمز» (چاپ لندن) در بیان اهمیت روابط تجاری ایران و آلمان گفت: «در نیمه اول سال 2010 حجم صادرات آلمان به ایران به ۲میلیارد یورو رسیده و به میزان ۱۴ درصد از سال گذشته بیشتر بوده است. ارقام و آمار نشان میدهد پس از تصویب قطعنامه چهارم شورای امنیت روی هم رفته تقریبا تمام کشورهای اروپایی بیش از سالهای ۲۰۰۳ یا ۲۰۰۷ به ایران کالا صادر کردهاند. برای نمونه ایتالیا در سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ کمتر از ۲ میلیارد دلار به ایران جنس صادر کرده بود، در حالی که در سال ۲۰۰۹ بیش از ۳ میلیارد دلار به ایران صادرات داشته است. فرانسه در سال ۲۰۰۷ کمتر از ۲ میلیارد دلار به ایران صادرات داشته و در سال ۲۰۰۹ بالای 2 میلیارد دلار. ترکیه نيز در همین زمان صادرات خود به ایران را 2 برابر کرده است».