مقطع جدید تقرب به خدا

ادامه از صفحه2

در جنبه‌ ايجابى هم همين جور. به نظر من اگر چنانچه شروع اهتمام از خود همين نماز باشد– چون نماز خيلى مهم است- اين خيلى كارگشاست. انسان نماز را خوب بخواند، با توجه بخواند، حضور قلب داشته باشد. حضور قلب يعنى انسان از آنچه كه می‌گويد و آنچه كه در ذهنش می‌گذرد و بر زبانش جارى می‌شود، غافل نباشد؛ اينجور نباشد كه نفهمد. مثلا من كه حالا دارم با شما حرف می‌زنم، خب، شما مخاطبيد. انسان توجه دارد كه يك مخاطبى دارد و دارد گوش می‌كند و دارد حرف می‌زند. در نماز هم همين جور باشد؛ يك مخاطبى داشته باشيم، با او حرف بزنيم. من حتى عرض می‌كنم اگر كسى معناى نماز را هم نداند، اصلا هيچ نداند معناى اين عبارات چيست، اما همين قدر بداند دارد با يكى حرف می‌زند، دارد با خدا حرف می‌زند، اين قضيه انسان را نزديك می‌كند - «قربان كلّ تقىّ»- اين خودش مقرب است؛ تا اينكه حالا مثل ماها كه معنايش را می‌دانيم و تفسيرش را می‌دانيم و چندين كتاب درباره‌اش خوانده‌ايم، اما وقتى كه نماز می‌خوانيم، بالمرّه يادمان می‌رود كه چه كار داريم می‌كنيم. به قول صائب - حالا شعرش يادم نمى‌آيد، اما مضمونش اين است - غير از خدا كه به يادت نمى‌آيد، هر چیز ديگر توى نماز يادت مى‌آيد؛ گم كرده باشى، پيدا می‌كنى. نماز خوب است؛ حضور قلب در نماز- يعنى توجه به اينكه داريم حرف می‌زنيم، مخاطبى داريم - شروع خوبى است؛ نماز اول وقت همين جور؛ نماز به جماعت همين جور؛ نوافل همين جور؛ اين فهرست را می‌شود انسان ذره‌ذره در زندگى خودش وارد كند. اگر همت كنيم، بالاخره سال نو می‌تواند اين مباركى‌ها را ان‌شاءاللّه با خودش داشته باشد.

البته غير از اين چيزها هم هر كدام از ماها-من، شماها- يك كارى داريم، يك شغلى داريم، يك جريان ويژه‌اى در زندگى خودمان داريم؛ آن را هرچه بهتر انجام دهيم، دقيق‌تر انجام دهيم، سعى كنيم ان‌شاءاللّه خدایى‌ترش كنيم، طبعا آثار بيشترى خواهد داشت. ان‌شاءاللّه خداوند به همه‌ شماها خير بدهد، كمكتان كند و ان‌شاءاللّه سال را به همين معنا كه عرض كرديم، بر همه‌ ما و شما و ملت ايران مبارك كند.

والسّلام عليكم و رحمهًْ الله