حمیدرضا کشاورز:
نخستین ال‌کلاسیکو که روز شنبه برگزار می‌شود حساسیت کمتری برای 2 تیم دارد. بارسلونا با اختلاف 8 امتیازی که در صدر جدول رقم زده حاشیه بسیار امنی برای خود فراهم کرده است. رئال‌مادرید حتی در صورت برد در این بازی بخت چندانی برای قهرمانی ندارد؛ تیم ژوزه مورینیو باید با سویا، والنسیا و ویارئال بازی کند، آن هم در شرایطی که هر 3 دیدار در خانه حریفان برگزار می‌شود. آنها یک دیدار هم با آلمریا دارند، تیمی که در خانه خود یک امتیاز از رئال گرفت و مقابل بارسلونا نشان داد برای فرار از سقوط به آب و آتش می‌زند. همچنین بسیار دور از انتظار است که رئال نتیجه‌ای مقابل بارسلونا بگیرد که جبران‌کننده نتیجه دیدار رفت باشد تا در صورت هم‌امتیاز شدن بتواند قهرمان شود. رئال در دیدار لالیگا انگیزه چندانی ندارد. آنها قهرمانی را دور از دسترس می‌بینند اما می‌دانند فاصله آنها با تیم سوم جدول به حدی زیاد است که با گرفتن تنها 5 امتیاز در 7 دیدار باقیمانده، دوم بودن خود را قطعی می‌سازند و به همین دلیل نگرانی بابت از دست دادن رتبه دوم ندارند. مورینیو به خوبی می‌داند گوآردیولا فردی نیست که تیمش در پایان فصل دچار لغزش‌های نامتعارف شود. باخت مقابل اسپورتینگ خیخون هم 2 رکورد را به پایان رساند: 9 سال شکست‌ناپذیری مورینیو در خانه و رکورد صددرصد پیروزی رئال‌مادرید در دیدارهای خانگی این فصل. آنها به این ترتیب حتی دغدغه حفظ این رکوردهای خود را هم نخواهند داشت و تنها انگیزه آنها، دفاع از حیثیت باشگاه است، نه دغدغه‌های مربوط به لالیگا.
کوپا دل‌ری
دیدار رئال و بارسلونا در فینال جام حذفی دومین ال‌کلاسیکو را رقم می‌زند. جام حذفی در اسپانیا چندان جدی گرفته نمی‌شود و برای مثال، آخرین قهرمانی رئال در این جام به سال 1993 بازمی‌گردد و بارسا هم پس از سال 1998 تنها یک بار در سال 2009 قهرمان شده است. کوپا دل‌ری در اسپانیا بیشتر مکملی برای جام‌های دیگر به شمار می‌رود و ارزش آن برای این است که تیم‌ها بتوانند بگویند سه‌گانه را فتح کرده‌اند. پپ گوآردیولا به دنبال بردن این جام است، چرا که می‌خواهد با توجه به قهرمانی قابل پیش‌بینی در لالیگا، دست کم دوگانه داخلی را فتح کند و آن را در اروپا تبدیل به سه‌گانه سازد. اما بردن این دیدار برای مورینیو شمشیری دولبه است؛ از یک سو آنها می‌توانند با پیروزی در این دیدار مانع کامل شدن رکورد بارسا شوند اما از سوی دیگر، این قهرمانی طعنه‌آمیزی برای رئال خواهد بود اگر آنها نتوانند قهرمانی دیگری به دست بیاورند. به این ترتیب منتقدان خواهند گفت تنها دستاورد ملموس مورینیو در رئال‌مادرید، قهرمانی در جام حذفی بوده است و رئال این همه خرج کرده تا تیمش را در جام حذفی به قهرمانی برساند!
لیگ قهرمانان
اما مهم‌ترین دیدارهای ال‌کلاسیکو بازی در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان است. بارسلونا سخت به دنبال قهرمانی اروپاست تا ثابت کند باخت سال گذشته مقابل اینتر به دلیل مشکلات خاص آن دیدار بود و می‌خواهد نشان دهد بهترین تیم اروپایی و سزاوار ستایش‌های فراوانی است که از این تیم می‌شود. این انگیزه بزرگی برای پپ‌گوآردیولاست تا بتواند در همین سن پایین دومین قهرمانی خود در اروپا را به دست بیاورد، عنوانی که او را به جایگاهی در باشگاه بارسلونا می‌رساند که شاید کسی دیگر به آن نرسد. اما رئال‌مادرید تمام انگیزه‌های ممکن برای این دیدار را دارد. رئالی‌ها تیمی هستند که به اروپا اهمیت فراوانی می‌دهند. آنها 9 قهرمانی اروپا را در کارنامه خود دارند و به صورت سنتی در اروپا بهتر عمل کرده‌اند. درست است که 5 قهرمانی این تیم در سال‌های 1956 تا 1960 و در دوره‌های اول تا پنجم جام باشگاه‌های اروپا به دست آمد، یعنی زمانی که شاید این بازی‌ها چندان جدی گرفته نمی‌شد اما همین هم نشان می‌دهد رئال از همان ابتدا به دنبال پیروزی در اروپا بوده است. این در حالی است که بارسلونا تا همین چند سال پیش تنها یک قهرمانی در اروپا داشت. اگر طرفداران لیورپول فتح لیگ برتر را به لیگ قهرمانان ترجیح می‌دهند، طرفداران رئال بیش از هر چیزی به دنبال قهرمانی در اروپا هستند. روند موفقیت‌آمیز رئال در پایان قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم ناگهان متوقف شد و رئال 7 سال پا به جمع 8 تیم برتر اروپا نگذاشت. این خود برای رئال دردناک بود، چه برسد به اینکه آنها در این مدت شاهد درخشش بارسلونا در اروپا باشند. اینکه آنها فصل پیش خوشحال شدند بارسلونا مقابل اینتر باخت و به دیدار نهایی در سانتیاگو برنابئو نرسید و فرصت جشن قهرمانی گرفتن در ورزشگاه رئال را پیدا نکرد، بسیار رقت‌انگیز است. یکی از دلایل آمدن مورینیو به رئال، موفق کردن آنها در اروپا بود. مورینیو سابقه خوبی در رقابت‌های اروپایی دارد و به دنبال آن است که تنها فردی شود که با 3 تیم مختلف قهرمان اروپا شده است. اگر رئال‌مادرید در این فصل در اروپا موفق شود دست‌کم به دیدار نهایی برسد، فصل با وجود شکست 5 بر صفر مقابل بارسلونا، با وجود لغزش‌های گاه و بیگاه در لالیگا و با وجود تسلیم شدن زودهنگام در راه قهرمانی، برای رئال‌مادرید مثبت به پایان خواهد رسید. مورینیو در صورت قهرمانی در اروپا تمام تابستان را فرصت خواهد داشت از این بگوید که تیمش به فکر قهرمانی در سطح اروپا بود و این را به قهرمانی در سطح کشوری ترجیح می‌داد. در شرایطی که طرفداران رئال به حذف تیمشان در مرحله یک‌هشتم نهایی عادت کرده‌اند، قهرمانی در اروپا می‌تواند مورینیو را تبدیل به اسطوره سانتیاگو برنابئو سازد. اما اگر آنها در نیمه‌نهایی ناکام بمانند و شاهد رسیدن رقیب دیرین به فینال باشند، فاجعه‌ای بزرگ برایشان رقم می‌خورد.