وطن امروز:
مرتضی غرقی که فیلم کنفرانس برلین را به تهران مخابره کرد، پس از گذشت ۱1 سال به بیان ناگفته‌های خود از این ماجرا پرداخت. وی در گفت‌وگو با فارس هدف از برگزاری کنفرانس برلین را القای این موضوع به دعوت‌شدگان به این همایش عنوان کرد که مردم در ایران بعد از انتخابات سال ۷۶ با توجه به آغاز دوره اصلاحات از حکومت مذهبی بیزار شده و رفرمی را برای تغییر حکومت به سوی سکولاریسم آغاز کرده‌اند. غرقی با اشاره به فضای برگزاری این کنفرانس در برلین گفت: کنفرانس برلین در ۱۷ فروردین ۷۹ برگزار شد و همان روز اول همه حاضران در سالن مرا به دید خصمانه نگاه می‌کردند چرا که من خبرنگار جمهوری اسلامی بودم. اکثریت حاضران را هم چریک‌های فدایی خلق، توده‌ای‌ها، منافقین و گروه‌های ملی- مذهبی و کسانی که از ایران فرار کرده و علیه نظام جمهوری اسلامی فعالیت می‌کردند، تشکیل می‌‌دادند. وی ادامه داد: اوضاع سالن آنقدر آشفته بود که من به فیلمبردار گفتم مواظب باش کسی از پشت ما را با چاقو نزند یا اتفاقی از این دست نیفتد چرا که به دلیل آشفتگی زیاد، پلیس هیچ حاکمیتی در سالن نداشت و فضا بسیار متشنج بود. غرقی درباره سخنرانی اکبر گنجی هم گفت: گنجی هم نتوانست صحبت خود را ادامه دهد و جلسه به هم ریخت. همزمان یک آقا که از چریک‌های فدایی خلق بود و طرف چپ من قرار داشت، بلند شد و لباس‌های خود را درآورد. لخت مادرزاد به میان جمعیت رفت و یک زخم بزرگی که روی بدنش بود که معلوم نبود این زخم بر اثر چه بوده را نشان داد و گفت جمهوری اسلامی مرا شکنجه کرده است. همزمان در طرف دیگر سالن یک گروه که متعلق به حزب کارگران کمونیست بودند، زن رقاصه‌ای را آوردند که شروع به رقصیدن کرد و همزمان در کنار آن ویولن هم می‌زدند. این در حالی بود که سخنران هم برای خودش سخنرانی می‌کرد. اینها همان صحنه‌هایی است که از تلویزیون پخش شد. غرقی همچنین خاطرنشان کرد: در حقیقت گردانندگان اصلی ماجراهای کنفرانس برلین، منافقین بودند اما خودشان به صحنه نیامدند و چریک‌های فدایی خلق و حزب کارگران کمونیست را جلو انداختند. قرار بود چندماه بعد آقای خاتمی به آلمان بیاید و منافقین می‌خواستند برای برهم زدن سفر خاتمی خودشان را خرج کنند، بنابراین به قول معروف در آب‌نمک خوابیده بودند.