این روزها از تعلق خاطرم به جریان اصولگرایی بیش از پیش مسرورم. در روزهای گذشته این جریان نشان داد که حقیقتا اصولگراست و افراد را با اصول و ارزش‌ها می‌سنجد، نه بالعکس. یادم هست روزگاری بر مبنای همین اصول، فی المثل عالم نستوهی چون علامه مصباح یزدی، منش مردمی احمدی نژاد را قابل تقدیر می دانست و امروز که می بینم مطهری زمان از گوشزد کردن نکات تیره و تار به دکتر دریغ نمی کند، می فهمم که اصلا بحث حب و بغض شخصی در میان نیست؛ بحث اصول و ارزش ها در میان است. اصولگرایی علامه مجاهد؛ مصباح یزدی نماد خوبی از اصول محور بودن کلیت جریان اصولگرایی است. یعنی کارهای خوب افراد را خوب ببینیم و خطاهای شان را نقد کنیم؛ بویژه «خطا»هایی که پررنگ تر از قبل شده‌اند و تبدیل به «خط» شده اند. مع الاسف جریانی که من «هاشمی محور» می خوانم شان، با اشاره به برخی کژی‌ها در حاشیه دولت، به جای اینکه نوک انتقادات خود را علیه «حاشیه ها» نشانه گیری کند، در مقام «دانای کل» ظاهر شده و از امثال حضرت آیت الله مصباح یزدی انتقاد می‌کند که چرا روزگاری حامی احمدی نژاد بوده‌اند؟!... یعنی چرا همان زمان به نصایح این هاشمی محورها گوش نمی دادند؟!... یعنی همین که جریان هاشمی محور این روزها مدام دارد در بوق می کند که: «دیدید گفتیم»! گمانم هست این «عالیجنابان دیدید گفتیم» دارند وسط دعوا نرخ تعیین می کنند. اصلا اشکال این جریان همین شخص گرایی شان - بخوانید هاشمی محوری- است. ما نیز به عنوان جریان اصولگرا روزی روزگاری به همین آقای هاشمی رای دادیم تا رئیس جمهور شود. آن روزها البته ما بی آنکه با عنوان اصولگرا فعالیت کنیم، طبق تکلیف - یعنی همان اصول- به هاشمی رای دادیم. به آقای هاشمی رای دادیم اما هرگز «هاشمی چی» یا «هاشمی محور» نبودیم. همچنان که وقتی به ناطق نوری رای دادیم، «ناطق محور» نبودیم. البته «احمدی نژادی» هم نبودیم که به احمدی نژاد رای دادیم، بلکه اصولگرا بودیم که به احمدی نژاد رای دادیم و هزار بار دیگر هم به همان مقطع سوم تیر بازگردیم، باز هم به احمدی نژاد رای می دهیم و هزار بار دیگر هم به مقطع فعلی بازگردیم، نسبت به حمایت دکتر از برخی جریان ها انتقاد داریم. ما بر اساس اصول مان از خواص بی بصیرت فتنه88 انتقاد کردیم و بر اساس همین اصول از خدمات بیشمار جریان اصولگرا به مردم دفاع کرده و می کنیم. اصولگرا بودن ما حکم می‌کند وقتی دولت و شهرداری و مجلس و قوه قضائیه خوب کار می کنند، از ایشان تعریف کنیم و وقتی که نقطه ضعف نشان می دهند، منتقدشان باشیم. اصولگرا بودن ما حکم می کند که نقد جریان «هاشمی محور» به علامه مصباح را صادقانه ارزیابی نکنیم، همچنانکه در مقام نقد «مکتب ایرانی»، خود را جدا از کسانی می دانیم که بر اساس حب و بغض شخصی منتقد دولت هستند و عمدتا هدف شان از نقد ديگري، کوبیدن شخص احمدی نژاد است، به حدی که حتی کارهای خوب و حسنه دولت را هم در ردیف نقاط تیره قوه اجرایی حساب می کنند. خوب یادم هست روزگاری مثل خیلی دیگر از خانواده های حزب اللهی، وقتی می‌دیدیم عده ای از اقوام و دوستان در نقد آقای هاشمی پا را از گلیم انصاف و اعتدال خارج می‌کنند، از محسنات ایشان دفاع می کردیم. همان محسناتی که باعث شد هم خمینی و هم خامنه ای بارها و بارها از هاشمی تعریف کنند. این روزها اما با مواضع جدید آقای هاشمی، بعضی از همان اقوام و فامیل به ما «دیدید گفتیم» می گویند. همچنان که «هاشمی محورها» در مباحث این روزها به جریان اصیل اصولگرا و نمونه شاخص آن یعنی استاد مصباح «دیدید گفتیم» می گویند. این وسط ما اگر از احمدی نژاد طلبکار نباشیم، قطعا به حضرات «هاشمی محور» بدهکار نیستیم. اتفاقا اولین منتقدان جریان انحرافی حاشیه دولت، همان اصولگرایانی بوده و هستند که هنوز هم خدمات دولت را پررنگ منعکس می‌کنند. ما مداح خوبی های افراد هستیم و منتقد بدی‌های شان. به عنوان نمونه روزی رهبر انقلاب فرمودند: «هیچ کس برای من آقای هاشمی نمی شود.» این حرف در ظرف زمانی و مکانی خودش برای همیشه قابل دفاع است. یا روزی که رهبر حکیم انقلاب فرمودند: «نظر من به رئیس جمهور - دکتر احمدی نژاد- نزدیک تر است تا آقای هاشمی.» جمله ای بود که بر اساس شرایط روزگار، کاملا درست ادا شده بود. ما هم که خود را «ولایت فقیهی» و فرزندان رهبر و سربازان انقلاب اسلامی می‌دانیم، در هر مقطع زمانی بر اساس اصول بیّن و ثابت مان عمل می‌کنیم و تحت هیچ شرایطی از رای مان به هاشمی و ناطق و احمدی نژاد پشیمان نمی شویم. همچنان که هرگز از نقد نامه سرگشاده هاشمی، انتقاد از نمره منفی ناطق در فتنه 88 و موضع گیری خود علیه جریان انحرافی پشیمان نمی‌شویم. اصولگرا بودن ما حتی امروز هم به ما حکم می‌کند که به جای خودکشی از ترس مرگ، واقع بین باشیم؛ خدمات دولت را بگوییم و در کنارش انحرافات را بکوبیم. با این حساب، زنده باد اصولگرایی.