گروه ورزشی:
پس از آنکه وزارت نفت اعلام کرد بر اساس قانون پنجم توسعه نمیخواهد از فصل بعد در ورزش حرفهای هزینه کند، وزارت صنایع هم چنین تصمیمی گرفته؛ تصمیمی که آینده باشگاههای دولتی را به خطر انداخته است. البته این تصمیمی نیست که وزارتخانههای نفت و صنایع خودسرانه گرفته باشند. در اوایل پاییز سال گذشته نمایندگان مجلس قانونی را تصویب کردند که بر اساس آن وزارتخانهها از هزینه کردن در ورزش حرفهای منع شدند، قانونی که در ظاهر قشنگ و شیک است اما به واقع اجرایش ناشدنی است. احتمالا توجیه نمایندگان مجلس این بوده که باشگاههای حرفهای بر اساس اصل 44 قانون اساسی خصوصی شوند. توجیه آنها در تصویب این قانون هدایت پول دولتی به بخشهای دیگر جز ورزش بوده است اما شاید آنها فراموش کردهاند در فوتبالی که همه چیزش بیحساب و کتاب است و افراد به صورت خصوصی حاضر به سرمایهگذاری در آن نیستند کسی نمیآید پولش را در اینجا خرج کند. این سرمایهگذاری نهتنها سودی برای سرمایهگذاران ندارد بلکه باعث زیاندهی آنها هم میشود. یادآوری آخر و عاقبت کسانی که در فوتبال سرمایهگذاری کردهاند احتمالا برای افراد دیگر درس عبرت است که پولشان را در اینجا سرمایهگذاری نکنند. به هر حال اگر قرار باشد وزارتخانههای دولتی پایشان را از ورزش کنار بکشند، آینده باشگاههای تماما دولتی ایران که با پول دولت روزشان را به شب میرسانند تیره و تار میشود. به این اسامی دقت کنید: سپاهان، ذوبآهن، پیکان، فولاد، سایپا، راهآهن، تراکتورسازی تبریز و دهها تیم دیگر که یا در لیگ برتر فعالند یا در دستههای پایینتر زندگی میکنند همه از پول دولتی خرج میکنند. نکتهای که وجود دارد اینکه این باشگاهها تنها در فوتبال فعال نیستند و در دیگر رشتهها هم فعالیت دارند و بعضا قهرمان آسیا هم هستند و اجرای قانونی که مجلس به دولت تحمیل کرده شرایط را برای ادامه فعالیت این باشگاهها ناممکن میکند. طبیعتا هیچکس مخالف خصوصی شدن باشگاهها و کم کردن هزینههای دولت نیست اما واقعیتی که مطرح است اینکه پیش از تصویب این قانون، مجلس باید سازوکار حضور بخش خصوصی را در ورزش فراهم میکرد و بعد از آن با چنین قانونی دست وزارتخانهها را برای فعالیت در ورزش حرفهای میبست. با این همه مجید جلالی به عنوان کارشناس نظر مثبتی روی این اتفاق دارد، البته او پیش شرطهایی هم مدنظر گرفته است: «مطمئنا اين موضوع براي باشگاههاي دولتي مشكل درست ميكند، اما بالاخره يك روز بايد اين راه را ميرفتيم. علاوه بر اين موضوع بايد راههاي درآمدزايي ديگر را هم براي باشگاههايمان باز كنيم. اگر راههاي درآمدزايي را براي باشگاههايمان ببنديم و بگوييم كه فوتبالمان موفق نيست، نابودي فوتبال را رقم زدهايم. راههايي از جمله حق پخش تلويزيوني، بليتفروشي، تبليغات دور زمين و ديگر مواردي كه تيمهاي حرفهاي از طريق آنها درآمدزايي ميكنند بايد براي باشگاههاي ايران باز شوند، در حالي كه در حال حاضر اين راهها بسته هستند». با این حال حکمت مدیرعامل صنعت نفت آبادان میگوید: «وقتي قانوني تصويب ميشود براي همه است و اتفاق بزرگي نميافتد. اتفاق بزرگ اين است كه شركتي درآمد زيادي دارد و خرج تيمش ميكند، اما ما چنين درآمدي نداريم. تيمي مثل سپاهان خرجهاي كلاني را انجام ميدهد، اما ما با پول بسيار كمتري تيم را بستيم».